एक उत्तम वैचारीक कविता आहे असेच म्हणतो ...
>>स्वेटरवर चर्चा करुन घाम आला. स्वेटरच काढून टाकला अंगातला
असु शकेल कदाचित ...
आम्हाला मात्र स्वेटरवर चर्चा करुन हुडहुडी भरली, तशाच अवस्थेत माळ्यावर चढतो , तिथला वळचणीत टाकलेला स्वेटर काढला आणि मस्तपैकी झटाकुन अंगात घालुन गुडुप्प झोपलो.
असो.
------
छोटा डॉन
आपण जाणकार आहात.
माफी कसली; स्वेटर घातल्यावर जर थंडी वाजली तर तसे म्हणायला हरकत काय? :)
नाना म्हणतात तसे घाई गडबडीत स्वेटर विणला. नव्यानेच विणकाम चालू केले आहे. खरेतर आधी पायमोजे वगैरे पासून सुरुवात करायला पाहिजे होती. एकदम स्वेटर म्हणजे मोठीच उडी ;)
-- लिखाळ.
हल्ली क्रोशाच्या सुया वाकड्याच मिळतात. नीट विणकाम करता येत नाही :)
मूर्तीला वस्त्रे चढवायची प्रथा जुनी आहे. लोकरीची वस्त्रे चढवली काय, आणि रेशमाची चढवली काय... (वेगवेगळे धागे आहेत हे पटत नाहीत.)
साखळीटाका म्हणजे क्रोशेचा स्वेटर आहे, वाटते.
:) क्रोशाचाच आहे.
श्रद्धा असे मानणे आणि अंधश्रद्धा असे मानणे हे दोन धागे. (लोकर टू प्लाय आहे ;) )
देवाला वस्त्र नेसवणे जुनीच पद्धत आहे हे बरोबरंच.
-- लिखाळ.
माझी अनुदिनी
'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.
वा..! एक
+१
+२
खरंच वेगळीच आहे कविता.
कविता
घाई गडबडीत
आपण जाणकार
"अंधश्रद्धा" की "जुन्याच रूढीत आधुनिक बदल"?
क्रोशाचाच
मस्त
+१
प्रतिसादा
मस्तच विणलाय स्वेटर! :)