वा वा,
पिडाकाकांनी अखेर वेळ काढलाच, क्रमशः लिहायला किबोर्ड जवळ केलाच,आणी आमचा नाताळाच्या सुट्टीच्या आनंदात अजुन भर टाकली. :)
काका,
अलीशियाची झलक आवडली. :)
काकांच्या लिखाणाची पंखा असलेली
शितल
आधी मला वाटले की हा ह्या अलिशीया वरचा लेख आहे, त्यामुळे एका वेगळ्या मनस्थीती मध्ये लेख उघडला होता पण तुम्ही काहि वेगळेच विश्व समोर उभे केलेत. वेगवान आणी उत्तम कथा. पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.
आपला
प्रतिक्षीत !
|!¤*'~` प्रसाद `~'*¤!|
"समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे । असा सर्व भूमंडळी कोण आहे ।।"
आमचे राज्य
होते असे कधी कधी
आपण एकादशी म्हणुन उपास करतो.. रामाचे दर्शन घेवुन आल्याशिवाय पाणी पित नाहि... नंतर कधी तरी कळते राम तर मांसाहार पण करत असे... मग काय ... अग्गो बया.
तसेच आपले पिंडा काका... मागे १२ नंबरी कथा सांगितली होती त्यांनी.
-- अवलिया
अवलियाची अनुदिनी
हम वाचरेला हय्..जल्द लिख्खो.. :)
मदनबाण.....
"Its God's Responsibility To Forgive The Terrorist Organizations
It's Our Responsibility To Arrange The Meeting Between Them & God."
- Indian Armed Forces -
वा!!!!
काय जमलाय हा भाग. :)
पण क्रमश : :W
................
"बाहेरुन बारीक व्हावं असं खुप आतुन वाटतय."
ह्या ग्राफिटीकाराना माझ्या मनातल नेमक कस कळाल असेल बर??? :)
http://picasaweb.google.co.in/zakasrao
प्रतिक्रिया
मला वाटलच.
काकाश्री जिंदाबाद
आला 'क्रमशः डांबिस' लेख आला!
सतत
उपाहारानं
मस्त,
पहिल भाग
सरपंचांना
मस्तच
उत्तम पुढच
१+
सुरुवात लै
खुपच छान
सही
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
मस्त!
मी पण काही
पुढचा भाग
वाहवा!
मस्तच
होते असे
अलिशिया
हम वाचरेला
पूढचा भाग
वाचतोय अवा
अप्रतिम
वा!!!! काय
पिडां काका जिंदाबाद
डांबीसराव....
पुढे?
अतिशय