आमची पहिली परदेशवारी....१०

खरोखर स्टँडिंग ओव्हेशन देण्याच्या योग्यतेचे लेखन! इतक्या मनमोकळेपणाने स्वत:विषयी सांगायला जबरदस्त आत्मविश्वास असावा लागतो. तो दिसतोय. पहिल्या भागापासून शेवटपर्यंत लेखनामध्ये जी कमालीची सुधारणा झालेली आहे, ते बघून तुमच्या व्यक्तिमत्त्वातील परिपक्वता दिसून येते. सतत शिकण्याची तुमची तयारी दिसते. आणि अर्थातच तशी क्षमतादेखील. ग्रेट!

वरील सगळ्यांशी सहमत. लागोपाठ सगळे धागे वाचले. लिहित रहा.

मस्त.

नमस्कार विलासराव, मी फारसे प्रतिसाद देत नाही. पण तुमच्या आयुष्यातला आणि लेखनातलाही प्रामाणिकपणा भावला. लेखन फार आवडले. तुमच्या भारत भ्रमंती विषयी वाचायला आवडेल. माझ्या आधीही अनेकांनी विनंती केली आहेच, तेव्हा लिखाणाचे मनावर घ्या. माझ्या सारखे प्रतिसाद न देणारेही अनेक वाचक तुमचे चाहते असतील.

फोटो का दिसत नाहीत इथले? आणि या लेखमालेला तीन वर्ष झाली, पुढे काय झालं?

संजय.... ३ वर्षांनी हा धागा वर काढल्याबद्दल खूप खूप धन्यवाद. शुक्रवार दुपारच्या रिकाम्या वेळेचं सार्थक झालं. सगळे भाग एकदम वाचून काढले. ब्येष्टच ! लिखाणातला प्रामाणिकपणा भावला. कुठलाही आव न आणता केलेलं लेखन भिडलं मनाला. इलासरावांचं बाकीचं पण लेखन बघायला हवं! जे.पी.

मना ... अतिशय ...सुंदर...

मस्तच !!!!

सगळे भाग एका दमात वाचून काढले. मस्त अनुभव आणि प्रांजळपणे लिहीलाय. Hats off!

घरात एकताच खुप बोर झालो होतो, सगळे भाग एकाच दमात वाचून काढले. तुमचे लेख खुप आवडले. लिहित रहा.

दोन महिन्यांपूर्वी चेन्नैत विलासरावांना प्रत्यक्ष भेटण्याचा योग आला आणि ही लेखमाला प्रत्यक्ष त्यांच्या तोंडून ऐकायला मिळाली. ६-७ तासांत अनेक विषयांवर चर्चा झाली तीही अवर्णणिय. नर्मदा परिक्रमेचा अनुभवही त्यांच्या तोंडून ऐकायला मिळाला. एकंरदीत अवलिया व्यक्तिमत्व! - (विलासरावांनी आणखिन लिहावे असे प्रामाणिक मत असलेला) सोकाजी

खरच हि लेखमाला नजरेतून सुटली होति, ज्याने उत्खनन केले त्याचे आभार आणि विलासरावांना दंडवत.

मला फोटो नाही दिसत...

आधी दहावा भागच पहिल्यांदी वाचला पण एडीचे फोटो आहेत कुठे.? दिसत नाहीयेत. अतिशय सुरेख ओघवत लेखन :)

मलाहि फोटो नाही दिसत...

स्वप्नातील वाटावी अशी कथा! बरेच फोटो दिसत नाहीयेत, विशेषतः तुमचा स्वतःचा, एडी, अबुल आणि baxte यांचे फोटो बघितल्याशिवाय कथेला परिपूर्णता येणार नाही. आम्हाला फोटो दाखवावे ही कळकळीची विनंती.

कृपया विलासराव तुमचा आणी एडीचा एक फोटो टाका.

मस्तच

फोटू दिसत नाहीत

फोटू दिसत नाहीत :(

पुढे काय झालं?

फोटो १
फोटो २
फोटो ३

विलासरावांची कहाणी आता २०२४ सालात पुढं कुठवर पोहोचली आहे याची उत्सुकता आहे.

हा शेवटला भाग वाचताना डोळे पाणावले आहेत. माझे गेले तीनचार दिवस फार विचित्र गेले. पैकी पहिल्या रात्री छातीत असह्य कळा, मग जन्मात प्रथमच इस्पितळात भरती (इथे अमेरिकेत) तिथला इलाज, बरे वाटणे पण आता आलेला अशक्तपणा... घरी आल्यावर या मालिकेचे सगळे भाग वाचले. -- अफाट अविश्वसनीय असे अनुभव अत्यंत प्रांजळपणे कथन केलेले आहेत. विलासरावांनी त्यांच्या चार वर्षांच्या भारत भ्रमंतीबद्दल विविध लेख लिहावेत, आणि पुढे एडीचे काय झाले ? ती भारतात आली का? आता ती कुठे असते ? याविषयीपण जरूर लिहावे. या लेखमालेतील दहा भागात दिलेल्या फोटोंपैकी काहीही आता दिसत नाहियेत. ते प्रशांतला कळवून पुन्हा एकदा अपलोडवावेत, ही विनंती. विलासराव आता पूर्ण वेळ विपश्यनेत रमलेले आहेत असे दिसते. त्यांच्या सर्व कार्याला अनेक शुभेच्छा.

विलासराव आणी एडि चे नंतर काय झाले कोणी सागू सांगू शकेलका; जबरदस्त ले़ख मालिका - त्यांचा बद्द्ल चा ज्ञानोबांचा विपाश्शना केंद्र सुरू केले तो पण लेख वाचला ऑलरेडी.