पाळणाघर की ....

सिनियर केजी मध्ये जाणारी ५ वर्षाची अनघा शाळा सुटताच पाळणाघरच्या काकूंकडे गेली. तिथे पोचल्यावर लगेच आपल्या लहान भावाशी खेळू लागली. काकूंनी आवाज दिल्यावर कपडे बदलून, हात-पाय धुवून परत अक्षयशी खेळायला सुरुवात केली. दुपारचे १२.३० झाले तसे काकूंनी अनघाला वाढले आणि ३ वर्षाच्या अक्षयला भरवण्यासाठी बसल्या. जेवणे झाली. अजूनही अनघाला नीट जेवत येत नव्हते. जेवताना अंगावर सांडत होते पण ती कधीही भरवायला सांगत नव्हती की तक्रार करत नव्हती, कारण तशी सोयच नव्हती. आईकडे केलेली तक्रार ऐकून घ्यायला आईला अजिबात वेळ नव्हता आणि काकूला सांगितले तर त्या आईला सांगतील आणि मग आईचा मार बसेल ह्या धाकापाई ती तिला जमेल तसे खात होती. आजही तिने फ्रॉक वर सांडून ठेवले होते पण सवयीने तिने पाणी लावून साफ देखील करून टाकले पण गुलाबी फ्रॉकवर पिवळे डाग मात्र दिसत होते. ती तशीच खेळू लागली. त्या दोघांना झोपवता झोपवता काकू स्वतःच झोपल्या. तशी दोन्ही भावंड बाहेरच्या खोलीत येउन मस्ती करू लागली. तेवढयात बेल वाजली बेलचा आवाज ऐकून काकू उठल्या. कॉलेजला जाणारा अमरदादाही आला. झालं ! आता धम्माल येणार होती म्हणून अनघा खुश होती. त्यांनी अमरला जेवायला वाढले. जेवून अमरदादा, अनघा आणि अक्षय असे खेळत बसले. आज ४ वाजता काकूंना भिशीला जायचे होते. त्या जाण्यासाठी छान साडी नेसून तयार झाल्या. ती साडी अनघाला आवडायची. आज ती काकूंच्या मागे लागली की मलाही घेऊन चला पण काकूंनी परत आल्यावर त्यांना फिरायला न्यायचे प्रॉमिस केल्यावर तिची कळी खुलली. अमरला लक्ष ठेवायला सांगून त्या भिशीसाठी गेल्या. ती आणि अक्षय खेळत असताना अमर तिथे आला, "अनु तुझ्या फ्रॉकवर किती डाग पडले आहेत चल बदल तो फ्रॉक" म्हणत बेडरूम मध्ये घेऊन गेला. त्याने तिचा फ्रॉक काढला. तिच्या कोमल शरीराला तो जागोजागी स्पर्श करू लागला. चालले आहे ते नक्की काय आहे हे कळण्याचे तिचे नक्कीच वय नव्हते पण जे चालले आहे ते चूक आहे हे मात्र कळत होते. तिने त्याला विरोध केला. पण त्याच्या शक्तीपुढे तिचे काहीच चालत नव्हते. हा आज असा का वागत आहे ? हा आपला अमर दादा नाही हे मात्र तिला कळून चुकले होते. बालबुद्धीनुसार ती अमरला म्हणाली देखील की, " माझा नवीन घेतलेला छोटा भीम तू घे पण माझ्या अंगावर नको नं पडूस मला कसं तरी चं होत आहे. मला घरी जाऊ दे नं रे " तिचा आवाज बंद बेडरूमच्या बाहेर येत नव्हता. हळूहळू विनंतीचे रुपांतर रडण्यात झाले, " नको ना दादाssss ... शीsss .... मला दुखतंय…. नको… सोड मला … मला आई हवी…. नको नं … मला टोचतंयssss " आवाज वाढत जात होता. आपल्या मदतीला कोणी येत नाही हे बघून त्या छोट्या जीवाने निकराचा प्रतिकार सुरु केला. जमेल तिथे चावणे, लाथा मारणे, ओरबाडणे पण फारसा उपयोग झाला नाही. शेवटी त्याला वाटले तेव्हाच तो उठला. उठल्यावर अनघाला जवळ घेतले शरीरावर कुठे वळ, जखम नाही ना ह्याची खात्री केली आणि बाथरूम मध्ये नेउन तिला स्वच्छ करून दुसरा फ्रॉक घातला आणि काही झालेच नसल्यासारखा पुस्तक वाचत बसला. अनघा बाहेरच्या खोलीत दरवाज्याजवळ भेदरून बसून राहिली. आपण अजून काही केले तर अमर दादा आपल्याला परत शिक्षा करेल म्हणून अंगभर दुखत असतानासुद्धा बिचारी गपचूप बसून होती. काकू आल्या. आज अनघा सतत त्यांच्या मागे मागे करत होती. तिला त्यांना काहीतरी सांगायचे होते पण सतत अमरदादा कोणत्यातरी कारणाने तिच्यावर नजर रोखून होता. अनघाच्या मनात एकच प्रश्न येत होता कि, आपण असे काय केले होते? अमर दादाने आपल्याला अशी शिक्षा का केली? पण त्यादिवशी ती काही काकूंना सांगू शकली नाही. आई ऑफिसहून आली. अक्षय आणि अनघाला घेऊन आई घेरी गेली. रात्री अनघाने आईला सांगायचा प्रयत्न केला पण आईने नीट लक्ष दिले नाही कारण घरीदेखील ती ऑफिसचे काम करत होती ना ती. ती बाबांजवळ गेली. बाबांनी सगळे ऐकले. तिला जवळ घेतले पण काही बोलले नाहीत. आईने अंग दुखते म्हणून चेपून दिले. दुसर्या दिवशी बाबा स्वतः काकूंकडे आले तेव्हा अमर घरी होता. बाबांनी झालेला प्रकार काकूंच्या कानावर घातला आणि त्यांच्या देखतच अमरला जाब विचारला. अमर शांत होता कारण त्याच्याकडे काही उत्तर नव्हते. काकूंनी अमरला खूप सुनावले आणि त्याच्यावर हात हि उचलला. अनघाला मनातून खूप बरे वाटले. तिनेहि जाऊन त्याला आपल्या बालशक्तीचे गुद्दे लगावले मनातला कालचा राग त्याच्यावर काढला. अनघा आणि अक्षयचे ते पाळणाघर कायमचे बंद झाले. वरील घटना सत्य असून हि घटना मला कळल्यापासून खालील प्रश्न माझ्या मनात येऊ लागले आहेत. १) आत्ता वेळेत गोष्टी पुढे आल्यामुळे अनघा सुटली होती पण अशा कित्येक अनघा अजूनही अशा पाळणाघरात जात आहेत त्यांचे काय ? २) "गुड टच" आणि "बॅड टच" ह्या गोष्टी आता वयाच्या ५ व्या वर्षी त्यांनी शिकाव्या का ? ३) ज्याप्रमाणे सरकारने स्कूल बससाठी नियम केले आहेत त्याप्रमाणे पाळणाघरासाठी देखील नियम करावे का ? ४) अनघाचे बोलणे सिरीयसली न घेणाऱ्या आईची कितपत चूक आहे ?