नकळत …
प्रेम …. ???
खरंच हे प्रेम असतं …. ?
एक अनामिक हुरहूर दाटलेली
केवळ तिच्या ओढीसाठी
नकळत …
आपल्याच नकळत
मी तिला Follow करू पाहतो
मी तिच्याच गोष्टी Follow करू लागतो
ह्याला काय म्हणावे ….
जितका मी दूर जाईन जाईल
तितकंच माझ्या विचारे गुंती तिचं मन
तिच्यातच का अडकत जातो मी … ???
नकळत माझाच मी ……
समोर काय होणारय
हे माहीत असूनही
परत माझ मन
तिच्यातच नकळत
हळूहळू गुंतत जातं …
असं कसं असतं हे प्रेम …
नकळत … झालेलं …
तिच्याच आठवणीचा साठा असलेलं .....
पुन्हा एकदा प्रेमात मी …
नकळत …
...
प्रतिक्रियांच्या प्रतीक्षेत
आपलाच अनामिक …
कविता चांगली आहे
त्यांच्या नावात
धन्यावद…
हा घ्या
धन्यवाद दादा …
छान लिहिली आहे.
धन्यवाद...