हाहाहा =))

:))

ऐकीव ष्टॉरीप्रमाणे... =))

प्रिया प्रकरण असं झालं- तीन वाजता वरच्या लेणीत पोहोचलो त्यावेळी मुंबईचा पाचसहा मुलामुलींचा एक ग्रुप तिथे वलेंडाइन डे फेसबुकपेजसाठी सेल्फी काढण्यात व्यस्त होता. ते गेल्यावर चार वाजता 'ती' दबकत आत आली. प्रथम तुज पाहता जीव वेडावला वगैरे झालं. पाच वाजता आम्ही दोघेजण वरच्या बालेकिल्ल्यात जोडीने फिरलो. भिंती आहेत साक्षीला. सहा वाजता सूर्यास्त तोफेवर बसून पाहिला. फरसाण खाल्ले फोटो काढले. रात्रीसाठी टाक्यातलं पाणी भरून घेतलं. सर्व परिसर आमच्यासाठीच होता. साडेसातला पालकपराठे, टोमेटो सलाड असे जेवण झाले. स्वीट डिश साठं होती. पराठे तिला फारच आवडले. मग सातवाहनकालीन पन्नासफुटी कटट्यावर आडवे झालो. सैकची कॉमन उशी केली. रात्री एकदा चांदण्यात फिरलो. खाली गावांतले दिवे लुकलुकत होते आणि दूर डोंगरावर पवनचक्क्या वीज गोळा करत होत्या. सकाळी पुन्हा एकदा फोटो काढून खाली उतरलो. पेठवाडीतल्या तिच्या घरी सोडल्यावरही थोडी वाट बरोबर येऊन शेपुट हलवून तिने निरोप दिला.

दोघांचंही मत हेच आहे....