B .P . वर गावठी इलाज

आता टिंगलटवाळीला तयार रहा.

तीन वर्षापुर्वी इथे एका आयडीने फ्रॅक्चरवर धनगराचे औस्शध असा धागा काढला होता.....

उच्चरक्तदाबावर उपाय म्हणून मीठ कमी करायला सांगतात. आयुर्वेदाप्रमाणे 'कच्चे मीठ' कमी करायचे असते. म्हणजे जेवणात 'वरून' मीठ घ्यायचं नाही. बाकी शिजवलेल्या पदार्थात तो पदार्थ शिजताना घातलेले मीठ 'कच्चे' नसते म्हणून चालू शकते. (अर्थात प्रमाणात). पदार्थ मीठ न घालता बेचव करून खाऊ नये.

बाकी, तुम्ही सुचविलेला उपाय नक्कीच करून पाहेन.

धन्यवाद.

आपल्याला हे माहित आहेच- पण एक रेविजन म्ह्णा:

लहान मुलांना एक प्रयोग सांगतात- काचेचा एक ग्लास घ्या. त्यात साधे नळाचे पाणी भरा. त्यात एक अख्खे लिंबू टाका. लिंबू पाण्यात बुडते. मग लिंबू काढून घ्या. त्याच पाण्यात चमचाभर मीठ टाका. आता लिंबू टाकून बघा. लिंबू तरंगते. का? तर मीठाने पाण्याची घनता वाढते.

रक्तात अस्लेल्या अतिरिक्त मीठामुळे रक्ताची घनता वाढते. त्या अतिरीक्त घनतेने रक्ताभिसरणाला जास्त दाब लावावा लागतो. मीठ कमी खाल्ले तर ही घनता कमी राहून कमी दाबाने रक्ताभिसरण होणे शक्य होते. थोडक्यात रक्तदाब हा मीठाशी सरळसरळ निगडीत आहे.

त्यामुळे आयुर्वेदावर विश्वास असो किंवा नसो, मीठे कमी न खाणे हे मुळीच शहाणपणाचे नाही.

अर्जुनारीष्ट हा काढा पूर्वीपासून आहेच परंतू एकदा का रक्तदाबाच्या सवय लावणाऱ्या गोळ्या घेऊ लागलात की याचा काही उपयोग होत नाही. तुभचे औषध गावठी म्हणू नका त्यात अर्जुनसाल हे मुख्य औ॰द्रव्य आहेच .

१) अयुर्वेदिक औषधाला गावठी म्हणने अतिशय चुकीचे आहे. कदाचित या माणसाकडे आयुर्वेदिक पदवी नसल्याने वा तो वैदू नसल्याने त्याने सांगितलेल्या औषधाला तुम्ही गावठी म्हणत असाल.
मुख्य म्हणजे औषध म्हणजे काय ते समजावुन घेतलं तर अश्या चुका टळतील. औषध म्हणजे विशिष्ट्य प्रमाणात मिसळलेली रसायने. आता अ‍ॅलोपथीमध्ये ही रसायने प्रक्रिया करुन शुद्ध रुपात मिळतात अन त्यामुळे ती ताबडतोब उपाय करतात तर आयुर्वेदात ईच रसायने नैसर्गिक रुपात असल्याने थोड्या वेळाने काम करतील. पण बेस एकच. या बाबतीत अगदी ठळक उदाहरण म्हणुन क्लोरोक्विनाईनचा उल्लेख करता येइल.
२) मिठाचा वापर- त्याच काय झालं, घरची ग्रोसरी मी एकटी भरते, दर महिन्याची, अन काही जिन्नस आठवड्याला, वा संपतील तसे. ऑस्ट्रेलियात आल्यापासून टेबल सॉल्ट वापरत होते. तर माझ्या लक्षात यायला लागलं की मी हे टेबल सॉल्ट सारखं सारखं खरेदी करते आहे. मग टॅब ठेवला. सरळ बाटली उगडेली की तारीख लिहायला लागले. अहो महिन्याला चार माणसांसाठी मी चक्क एक किलोभर मिठ खरेदी करत होते. म्हणजे महिन्याला प्रत्येकजण पाव किलो मिठ खातोय???? आता हे टेबलसॉल्ट थोडं कमी खारट असतं, त्यामुळे जास्त लागत वगैरे सगळ्या सबबी जरी असल्या तरी....पाव किलो मिठ????
मग पहिला बाजारात कुकिंग सॉल्ट शोधलं, अन दुसरं म्हणजे चपाती (हो आम्ही गव्हाच्या रोजच्या पोळीला चपाती म्हणतो. ती आमची भाषा आहे, अन आम्हाला तिचा अभिमान आहे.) अन भातात मिठ घालायचं बंद केलं. सुरवातीचे आट एक दिवस सगळ्यांनी नाकं मुरडली, पण आता आले सगळे वळणावरं. भाजी आमटीमध्ये जस हवं तस मिठ असतं, पण भात अन चपाती बिनमिठाची!!
घरच्या एकाच माणसाकडे जर ग्रोसरी असेल तर असे अतिप्रमाणात खाणं लक्षात येतं.
आता तोच रुल मी तेल अन तुपावर सुरु केलाय. म्हणजे तेलाचा नवा डबा आणला की त्यावर तारिख लिहायची. किती दिवस वापरलं ते पहायच, अन डिव्हाइड बाय फोर!!
तूप ज्या दिवशी बनवलं त्या दिवसाची तारिख!! किती दिवसात संपल.
३) हृदयबल्य काढा म्हणुन आयुर्वेदिक दुकानात चौकशी करा. माझ्या घरातल्यांना त्याचा चांगला अनुभव आहे. त्यातले इनग्रेडीयंट्स मला सगळे आठवतात की नाही पहाते हं.
अर्जुनसादडा, रक्तरोहिडा, अनंतमुळ, सुंठ असे चार असावते असं वाटतय. हे चारही समप्रमाणात पावडर घेउन एकत्र मिसळुन ठेवायच. सकाळी याचा चक्क दुध घालुन चहा केला चालतो. म्हणजे चहाऐवजी हे मिश्रण चमचाभर मिसळुन पाणी उकळुन अर्ध करायच, हव असेल तर थोड दुध घातल चालत. साखर पहा, हवी असेल तर. अनश्यापोटी हे प्यायच अन मग अर्ध्यातासाने पाणी अथवा चहा चालेलं.

अपर्णाताई, नेमकं किती मीठ दर महिन्याला प्रत्येकाला लागत असेल? आमच्याकडे पण ४ जणांसाठी मला ऑलमोस्ट १ किलो लागतच आहे मीठ! माझे वडील आणि नवर्‍याला तर ज्यात-त्यात वरून मीठ घालायची सवय आहे. हे तर वाईट आहेच.. :(

Food Standards Agency (UK) च्या अधिकृत मानकाप्रमाणे (Guideline Daily Amount; GDA) मिठाचे प्रतिदिवस प्रमाण असे असायला हवे:

Age 11 years and over, 6g per day (2300 mg sodium)
Age 7-10 years, 5g per day
Age 4-6 years, 3g per day
Age 1-3 years, 2g per day.

अर्थातच वर दिलेली प्रमाणे निरोगी व्यक्तींसाठी आहेत. रक्तदाब, मुत्रपिंडाचे विकार, इ आजार असणार्‍यांच्यासाठीचे प्रमाण रोगाच्या प्रकाराप्रमाणे आणि गांभिर्याप्रमाणे व्यक्तीपरत्वे वेगळे असेल. ते तज्ञ वैद्यकिय सल्ल्यानेच ठरवणे उचित होईल.

बाजारात मिळणार्‍या तयार (रेडिमेड) पदार्थांतिल मिठाच्या प्रमाणाप्रमाणे त्यांचे वर्गिकरण असे केले जाते:

High salt content food = 1.5g of salt (or 0.6g of sodium) per 100g
Medium salt content food = between the High and Low figures
Low salt content food = 0.3g of salt (0.1g of sodium) per 100g.

@भिडे साहेब

१) आयुर्वेदिक आहे .नो side effects

ह्या विधानाला काही अर्थ आहे का? कदाचित तुम्ही लिहीलेल्या ५ गोष्टींना साईड इफ्फेक्ट नसतील. तरी सुद्धा त्यातला कोणताही पदार्थ भरपूर खाल्ला तर त्रास होणारच ( जसे मीठ जास्त खाल्यामुळे होइल तसा ).

90 ते 140?? सिस्टॉलीक काय?

मी तीन-चार वर्षांपुर्वी वाचलेल्या एका माहितीनुसार..

उत्क्रांतीच्या काळात मानव जे काही खाद्य खायचा, त्यात नैसर्गिकरीत्या मीठ कमी प्रमाणात असल्याने आपले शरीर खाद्यातून जास्तीत जास्त मीठ शोषून घेण्याचा प्रयत्न करते. त्या माहितीनुसार, आपली मुत्रपिंडेपण मुत्रातून जास्तीत जास्त मीठ शोषण्याचा प्रयत्न करतात. मीठ घालून जेवण बनवण्याची पद्धत ही उत्क्रांतीकालाच्या तुलनेत फार उशिरा अस्तित्वात आली. त्यातल्या त्यातही भरपुर मीठ घालून बनविण्यात येणारे खाद्यपदार्थ जसे की लोणचे, पापड, फरसाण इत्यादी हे तुलनात्मक रित्या फारच नवे (मागील हजार-पाचशे वर्षांतील).. त्यामुळे अजूनही आपले शरीर ह्या भरपुर मीठ असलेल्या पदार्थांतूनही जास्तीत जास्त मीठ शोषण्याचा प्रयत्न करते, जे की रक्तदाबासारख्या विकारांशी संबंधित आहे..

ह्या बाबतीत जाणकारांचे, खासकरुन इए साहेबांचे मत वाचायला आवडेल जे शरीरशास्त्र आणि उत्क्रांती ह्या दोन्ही बाबींतले जाणकार आहेत.. :-)

प्रयत्न करून बगायला काय हरत आहे.सर्व पदार्थ शरीराला पोषक आहेत.

मला मधुमेह व रक्तदाब दोन्ही विकार आहेत. व दोन्हीला अलोपथिक औषध घेत आहे. दोन्ही विकार ताब्यात आहेत. माझ्या अनुभवानुसार मीठ व साखर यांची एक व्यसनात्मक संवय आपल्याला लागलेली असते. ती प्रयत्नाने कमी करता येते.बरेच मधुमेही अस्पार्टेम ची गोळी घातक म्हणून बिनसाखरेचा चहा प्यायला शिकतात की त्याना पुढे पुढे तोच चहा " खरा चहा" असे वाटू लागते. मीठाचेही असेच आहे. मला आता बाहेरचे फरसाण शेव ई गोष्टी फारच खारट करतात असे वाटते.कारण मी जेवणात मीठ घेतच नाही. आपण मीठाची घातक संवय लावून घेतली वाईट झाले हे कळते त्यावेळी फार उशीर झालेला असतो. रक्तदाबाने आपल्याला घेरलेले असते.

पुण्यात लय फिरलो पण टेटू साल नाही मिळाली कुठे मिळेल कळेल काय
मी फक्त मेथी दाने भिजवून खाली पेट खात होतो त्यानेही बी पी चा फरक जाणवत होता हा प्रयोग करून पाहतो

टेटू साल काही सापडत नाही. तेव्हा कृपया मदत करावी.

संपादक मंडळी,

असल्या धाग्यांकरता एक स्टँडर्ड डिस्क्लेमर आहे का?

बहुतेक संस्थळांवर (मराठी नव्हे) वैद्यकीय सल्ले देण्यास कायदेशीर भानगडीत पडावे लागू नये म्हणून परवानगी नसते.
भारतातपण इंटरनेट्चे नियम/कायदेकानून बदलत आहेत आणि त्यांची काटेकोर अंमलबजावणी काही केसेसमध्ये झाल्याचे ऐकिवात आले आहे.

बघा विचार करा.

गवि,

धन्यवाद. माझ्या मते ही सूचना पुरेशी नाही.
संस्थळावर कोणतेही वैद्यकीय सल्ले/चर्चा नकोत हे स्पेसिफकली पॉलिसीमध्ये असावे हे माझे मत आहे.

बघा विचार करा.

माझ्या मते डॉक्टर रुग्णाची पूर्ण तपासणी करून आणि पूर्वेतिहास जाणून घेउन वैद्यकीय सल्ला देतात.
अगदी एखाद्या डॉक्टरने जरी संस्थळावर सल्ला दिला आणि तो नीट जाणून/समजून न घेता त्याची कोणी अंमलबजावणी केली तर ते डॉक्टर, रूग्ण आणि संस्थळ या तिघांनाही धोकादायक ठरू शकतं.

असं घडलं तर त्याबद्दल त्या डॉक्टरला आणि संस्थळाला जबाबदार धरलं जाउ नये यासाठी ही सूचना होती.
जर वैद्यकीय चर्चा नकोत असे धोरण नको असेल तर पॉलिसीमध्ये "या संस्थळावरील वैद्यकीय चर्चां व त्यातील उपाय्/सल्ले याची पूर्ण जबाबदारी ही त्या व्यक्तीची राहील. त्याबद्दल संस्थळ कोणत्याही प्रकारे जबाबदार नाही." असं स्पेसिफिक वाक्य असावे.

उदाहरणादाखल वेबएमडी डॉट कॉम सारखी वेबसाईट काय म्हणते ते बघा.

The Site Does Not Provide Medical Advice

The contents of the WebMD Site, such as text, graphics, images, information obtained from WebMD's licensors, and other material contained on the WebMD Site ("Content") are for informational purposes only. The Content is not intended to be a substitute for professional medical advice, diagnosis, or treatment. Always seek the advice of your physician or other qualified health provider with any questions you may have regarding a medical condition. Never disregard professional medical advice or delay in seeking it because of something you have read on the WebMD Site!

If you think you may have a medical emergency, call your doctor or 911 immediately. WebMD does not recommend or endorse any specific tests, physicians, products, procedures, opinions, or other information that may be mentioned on the Site. Reliance on any information provided by WebMD, WebMD employees, others appearing on the Site at the invitation of WebMD, or other visitors to the Site is solely at your own risk.

The Site may contain health- or medical-related materials that are sexually explicit. If you find these materials offensive, you may not want to use our Site

माझे २ पैसे.