या सम हा ...!

छोटेखानी, परंतु छान लेख.. झाकिरहुसेन यांचे तबल्यावरील प्रभूत्व, त्यांचा रियाज, त्यांची मेहनत निश्चितच वाखाणण्याजोगी आहे.. एकल तबलावादन तसेच गायनावादनाला त्यांची तबल्याची साथसंगत, ता दोन्हींवर त्यांचे प्रभूत्व वादातीत आहे.. इतक्या मोठ्या आणि विनम्र कलाकाराला माझाही सलाम. एखाद दोन खाजगी तसेच जाहीर मैफलीत स्वरभास्कर पं भीमसेन जोशी यांच्यासोबत त्यांच्या साथसंगतीचा दुग्धशर्करा योग मी अनुभवला आहे... म्हणुनच म्हणावेसे वाटते ... "झाले बहू ... होतील बहू - पण या सम हाच !!! " असं मात्र मी म्हणणार नाही. किंबहुना उस्ताद अहमदजान थिरकवा ऐकणारा कुणीच असं म्हणणार नाही असं सांगू इच्छितो.. :) थिरकवाखासाहेबांवर फिल्मस् डिव्हिजननेही एक चित्रफित काढली होती ती इथे पाहता येईल. त्यांची बातच निराळी! त्यांच्या बाबतीत कदाचित झाले बहु, होतील बहु.. असे म्हणता येईल..! आपला, (थिरकवा प्रेमी) तात्या.

मैफिलीचे वर्णन आवडले. जमल्यास त्याची झलक ऐकवलीत तर अजून मजा येईल.

झाकिरभाई ग्रेट आहेच. पण तात्या म्हणतात तसे आजकाल सगळेच कलाकार 'गिमिक्स' च्या आहारी गेले आहेत. त्याचे कारणही आहे. मुळात शास्त्रीय स॑गीताच्या जाणकार प्रेक्षका॑ची (कानसेना॑ची) बर्‍यापैकी वानवा आहे. लाईट म्युझिक कुणीही ऐकू शकतो, गुणगुणू शकतो. तसे क्लासिकलचे नाही. मुळात आवड लागते व थोडेफार ज्ञानही. म्हणजे त्यातल्या नजाकती, सौ॑दर्यस्थळे कळू लागतात. 'पोचलेल्या' गाणार्‍याला वा वाजविणार्‍याला थोड्या वेळातच श्रोतृवर्गाचा वकूब कळतो. ऐकणारा जाणकार असेल पेश करणारासुद्धा पोतडीतन॑ एकेक चीज बाहेर काढतो. पण अपेक्षित जागा॑ना दाद नाही मिळाली की तो समजायचे ते समजतो आणि मग काहीतरी घोड्याचे आणि गाढवाचे आवाज काढायला लागतो. (एका ज्येष्ठ व्हायोलिन वादक महाशया॑नी दूरदर्शनवर गाढवाचा व वेगवेगळ्या वयोगटातल्या को॑बड्या॑चा आवाज काढून दाखविताना मी पाहिल॑ आहे !) आज शास्त्रीय स॑गीताच्या मैफिलीला गेल्यावर (जास्तीकरून) मागून टकल॑च चमकता॑ना दिसतात. असे रेल्वेचे आवाज वगैरे कदाचित तरूण कि॑वा तबल्याची खूप माहीती नसणार्‍या क्राऊडला आकर्षित करण्यासाठीही वाजविले जात असावेत. खर॑ म्हणजे असले आवाज काढण॑ झाकीरलाच काय कुणाही तरबेज वादकाला वाजविण॑ जमू शकत॑. झाकिरसाठी ते डाव्या हातचा मळच आहे हे तात्या॑ना ठाऊक आहे म्हणूनच ते अस॑ म्हणाले. बाकी वर्णन छान आहे मनीषाताई.