गिलक्या (घोसाळी) चे भजी

वड ए वड! लई भारी. ;)

छळ आहे हा........! पहिला फोटू इतका कातिल टाकून काडी लावली,आणि शेवटी प्लेटीत जे काही एकत्र आणलय... ते पाहून वैश्वानर-जठराग्नीने एक प्रदिप्त आरोळी पोटात मारली आहे...!

घोसाळे किदर मिला तुमको , आमच्याकड पावसाळ्यात मिळतात फक्त . पाक्रु मस्तच बाकी घोसाळे फक्त तेलात परतुन खाले तरी भारी लागतात .

रेसीपी पण कातील.... आयला, एक जबरदस्त मिपा बल्लव संमेलन भरवू या का? सं.मं. जरा मनावर घ्या...घ्या म्हणजे काय घ्याच.... मी आयोजकत्व स्वीकारायला तयार आहे. ठि़काण, अर्थात डोंबिवलीच...

घोसाळ्याची भजी अत्यंत आवडती.. पहिल्या फोटोतली भज्यांची प्लेट पळवावीशी वाटत आहे.. स्वाती

भजी छान कुरकुरीत दिसतायत, तुम्ही फकस्त फोटू असले तर कला दालनात टाका. पाकृ विभाग हा फक्त पाकृ आणि सोबत फोटू यांच्यासाठी आहे. पाकृंचे फोटू देताना लाळेर्‍यांची सोय करा. इथे बर्‍याचजणांना आवश्यकता असते. ;)

गिलक्यांची भजी मला प्राणप्रिय आहेत. आज अनेक वर्षांनी किमान फटू पाहायला मिळून कृतकृत्य झालो.

किती अत्याचार आहे हा... (मूगभजी प्रेमी) :)

घोसाळ्यांची भजी हा अत्यंत आवडता पदार्थ आहे. परवाच हरिहरेश्वरहून येताना माणगावला घोसाळी घेतली होती आणि काल त्यांच्या भज्यांवर ताव मारला ! पैला फतू यकदम हुबेहूब ! परत तोंपासु.

भजी कातिल दिसत आहेत. ह्या सोबत कोथींबीर-पुदिना चटणी बेस्ट लागेल आणि हो हि भजी मात्र आम्हि आपली वाफाळत्या चहासोबतच खाणार!

भजी आवडली.

भन्नाट दिसताहेत भज्या... उद्याच्या अंगारीका संकष्टीला शेवटच्या फोटोत असणारा भरलेला ताट जर मिळाला तर क्या कहने...!!!

झक्कास भजी!

मला गिलक्याची भाजी सुद्धा खुप आवडते.

गिलक्यांची भजी आणि भाजी दोन्ही अगदी आवडीची आहे. इथे मस्कतात मी जेंव्हा नोकरी करीत होतो (१९८१ ते ९०) माझ्या ऑफिस बाहेर एका अरब मदतनिसाने गिलक्यांचा वेल लावला होता. तो एसीच्या पाण्यावर मस्त फोफावला. त्याला फुलं आणि फळं आली पण कोणी खायचे नाहीत. माझा जीव जळायचा. एके दिवशी मी त्या अरबाला १-२ गिलकी घेऊ का विचारलं. त्याला भयंकर आश्चर्य वाटलं. ' आप इसे खाते है?' असे त्याने विचारताच मी आनंदाने 'हो' म्हंटले. तो म्हणाला 'जितना चाहो लेके जाओ।' त्या दिवशी मी पिशवीभर गिलकी घरी नेली. दोन दिवस गिलक्यांची, मुगाची डाळ टाकून केलेली, भाजी आणि भज्यांचा सपाटाच लावला. पुढे पुढे तो अरब स्वतःच गिलकी काढून मला आणून द्यायचा. दुर्दैवाने, पेठकरला फुकटची भाजी मिळते आहे हे मलबार्‍यांच्या डोळ्यात सलू लागले. जो तो गिलकी तोडू लागला (न विचारता). बरे तोडताना काळजी तरी घ्यायची. पण नाही. गिलक्यांबरोबर वेलही ओरबाडला जाऊ लागला. एक गिलके त्याने वेलीवरच सुकविण्यासाठी ठेवले होते. त्याच्या बिया पेरून अजून वेल लावणार होता परंतू ह्या नतद्रष्टांनी तेही तोडून पळविले आणि शेवटी वेल तोडला. त्या अरबाला आणि मला खूप वाईट वाटले. फुकटची भाजी गेली म्हणून नाही. तर वेल जगवून भाज्या पिकवायच्या, त्या अरबाच्या, सृजनशिलतेवरच मूर्खांनी हल्ला केला आणि त्याचा उत्साहच मावळून टाकला. जाऊदे..

फोटो खासच आलेत!