नाना ची मनी ( सनी)

नाना ची मनी ( सनी) आम्ही सनी घेतली तेव्हा ती आमच्या सोसायटीतील ४८ सभासदांपैकी ३ री स्कूटर होती . यथासांग पूजा करून आम्ही आमच्या सनीचे स्वागत केले . त्यावेळी माझी मुलगी ७ - ८ वर्षांची असेल . तिला आमच्या सनी बद्दल अतिशय अभिमान होता . दर शनिवारी तिला मी स्नीवरून शाळेत सोडत असे. तेव्हा इतर मुलांसमोर स्वतः च्या सनी वरून चढण्या - उतरण्याचा तिचा रुबाब काही औरच होता . यथावकाश मला मुलगा झाला . तो तर सनीच्या मधल्या भागात धरून हरून उभा राहायला शिकला आणि इयत्ता ६ वीत जाईपर्यंत तो सनी चालवू लागला आमची सनी म्हणजे ' मूर्ती लहान पण कीर्ती महान ' अशी होती . वांद्रे ते दादर पर्यंतच्या भागात सनी वर मी , नानी तिच्या मांडीवर माझा लहान मुलगा व मधल्या भागात माझी मुलगी उभी असे फिरताना बर्याच जणानी बघितले आहे . पाठीवर एवढे वजन घेऊन प्फिरताना तिने कधीच कुरबुर केली नाही . तिला कधीच उन पावसाचा त्रास झाला नव्हता , त्यामुळे जवळ जवळ ११ - १२ वर्षात तिला कधीच डॉक्टर कडे (मेकेनिक )न्यावे लागले नाही . या ११ - १२ वर्षात वाहनाचे चाक पंक्चर होते हे मी विसरून गेलो होतो . परंतु २६ जुलै २००५ ला सनी ला स्टेशन जवळ ठेवले होते. त्यादिवशी च्या न भूतो न भविष्याती अशा पावसामध्ये तिच्या आजूबाजूला उभे असलेले तिचे भाऊ बहिणी ( इतर स्कूटर / मोटर सायकल ) इतस्त: पडलेल्या होत्या पण ही मात्र ताठ मानेने उभी होती . परंतु पूर्णपणे पाण्यात १ दिवस राहिल्यामुळे तिला बराच त्रास झाला व डॉक्टरांना (मेकानिक ) तिची मोठी शस्त्रक्रिया (दुरुस्ती ) करावे लागले . थोडे दिवस आराम केल्यावर तिची पुन्हा घर ते स्टेशन अशी दौड सुरु झाली आमची कार आल्यावर आम्ही मोटारीला 'मोठी' आणि सनीला 'छोटी' अशी नवे दिली . यानंतर बर्याच स्कूटर घेतल्या पण अजूनही सनीचे गुणगान करावेसे वाटते . नानीचा नाना