सख्या कधीच लोपली मधाळ धुंद बासरी तरी अजून गुंजते मुकुंद नाम अंतरी अबोलशी पहाट ही उदास रे तुझ्याविना अजून सांज सावळ्या, शोधते तुझ्या खुणा सुनी सुनीच वाहते सुनी नदी सुन्या तिरी अजून माय साठवी घटा घटात क्षीर रे अधीरता मनात त्या लोचनांत नीर रे अशांत ती पुकारते फिरून ये पुन्हा घरी पूर्णतः प्रसन्न मी उदास गोकुळात या मनात हर्ष-शोक ना, पल्याड मी हरीप्रिया! कशास शोधु रे वृथा, मनात या वसे हरी... अदिती