ज्याचं त्याचं आकाश एक कल्पना असते.
ज्याची त्याची जमीन एक वास्तव.
फारच सुंदर . . . .
एकदम
काढ सखे गळ्यातले तुझे चांदण्यांचे हा त
क्षितिजाच्या पलीकडे उभे दिवसांचे दूत
आठवली
कविता आवडली. गुलजार यांच्या अनेक प्रतिमांची आठवण जागी झाली. कवितेत व्यक्त झालेल्या शब्दांची बरोब्बर उलटापालट करून लिहीलेल्या जुन्या हिंदी ओळी आठवतात :
"जमीं तो छूट जाती है.
थोडासा आसमां गुनगुना लेता हूं"
आकाश-जमीन
ज्याचं त्याचं आकाश..
सुरेख
वा
+१