सकाळी मुलांना शाळेत सोडुन आले तर दारात डेव्हीड उभा. जरा त्रस्त. हा माझा शेजारी. वय वर्षे ८९. कॅन्सरन कृष झालेलं शरीर. एकेकाळी म्हणजे दुसर्‍या महायुद्धात एअरफोर्स मध्ये असणारा हा वैमानिक ब्रिटन मधुन ऑस्ट्रेलियन फोर्स मध्ये पाठवला गेला. जवळ जवळ सार जग फिरुन झालय याच त्या नोकरीत. फार मिश्कील प्राणी. सत्तावीस भाषेत तो You look beautiful! I love you! :-) म्हणु शकतो. का? कशासाठी? तर म्हणे जेंव्हा तेंव्हा फिरतीवर असल्याने पोरी गटवायला वेळ मिळायचा नाही म्हणुन जेथे जाइल तेथे ही दोन वाक्य शिकायची अन पोरींना इम्प्रेस करायच. आता किती जणी इंप्रेस झाल्या देवजाणे पण जी एक याच्या प्रेमात पडली तिने याला सर्वात पहिल्यांदा पाहिले ते हा घाबरला असताना. प्रत्येक वैमानिकाला तेंव्हा लसी टोचुन घ्याव्या लागत अन आकाशात भरारी मारणार्‍या या वैमानिकाला इंजेक्शनच्या सुईकडे पाहुन घाम फुटला होता. अन त्या घाबर्‍याघुबर्‍या वैमानिकाला पाहुन ही बया खो खो हसत राह्यली. तिला अद्दल घडवायला मग या पठ्ठ्याने तिला जी आपल्या बरोबर बांधुन ठेवली ती आजतागायत. मी गाडी ड्राइव्ह वे वर घुसवली तर हा गडबडीने माझ्या खिडकीशी आला. म्हण्टल,"काय गडबड?" तर अगदी अजीजीने म्हणाला "माझी कार सुरु होत नाही आहे. कालच सर्वीसींग करुन आणलीय. सर्वीसींग करणारे कार मोडुन कधीपासुन द्यायला लागले माहीत नाही पण आत्ता या क्षणी अर्ध्या तासात आर्लेटची सर्जरी आहे. अन मला तिथे पोहोचायच आहे." म्हंटल "बंदी हाजीर है।" मी हिंदीत बोलुनही त्याला मी काय म्हणतेय ते समजल. गडबडीने आर्लेट्ला आणायला तो पळाला. हळु हळु दुखरी पावल टाकत आर्लेट गाडीत बसली. त्यांना हॉस्पीटलमध्ये पोहोचवल्यावर, उतरता उतरता आर्लेट माझ्याकडे वळली अन म्हणाली," ओपन्न्ना आय वील टेल यु वन थिंग, नेव्हर गेट ओल्ड!" गप बसले. तसही बोलायला तोंड उघडल असत तर डोळ्यांनी काठ सोडला असता पापणीचा. इतकी वेदनेत होती आर्लेट. आता इतक सगळ होउनही घरच सगळ काम हे दोघेच करत असतात. मी घरी आले अन माझ्या लक्षात आल, आता आर्लेट घरी येउन डीनर बनवु शकणार नाही. माझे भारतिय पदार्थ त्यांच्या औषधाच्या मार्‍याने थकल्या जीभेला सोसत नाहीत. मग गुगल्या देवाला साकड घातल, अन त्यात ही रेसीपी मला आवडली. मग दोन तास खपुन तयार केली. संध्याकाळी नेमका डेव्हीड दारात फुलांचा गुच्छ घेउन उभा. थँकींग फ्लावर्स फ्रॉम आर्लेट! मग त्याच्या हातात हा ग्नॉकी भरलेला डबा खुपसला. आम्ही खाऊ नाही शकत म्हंटल्यावर मी हे नाव सांगायचा प्रयत्न केला तर पठ्ठ्या माझीच शाळा घेउ लागला. दारात उभा राहुन नाक आक्रसुन आक्रसुन "ग्न्यॉक्खी" अस वारंवार म्हणायला लावुन वर मिटक्या मारत डबा घेउन पसार झाला. तर मंडळी मी स्वतः सुद्धा हा पदार्थ खाउन इतकी खुषावले की काय सांगु? अर्थात जीभेला काहीही चांगले लागले की पहिला मिपावर शेअर करायचे हे ठरलेले. तर मंडळी हाजीर आहे इटालीयन रेसीपी ग्न्यॉक्खी! म्हणा बघु? आधी शिंक आल्यासारकह नाक आक्रसायच अन मग म्हणायच "ञॉ" त्यात "ग" असुन नसल्यासारखा मिसळायचा म्हणजे 'ग' चा नुसता धसका आला पाहिजे, अन मग 'क' म्हणता म्हणता त्यात परत "ख' मिसळायचा. हे जमल की सामान जमवा. तर साहित्यः- पास्ता साहित्य. ५०० ग्रॅम बटाटे. ४ अंड्याचे नुसते पिवळे बलक (अंडी नको असतील तर मोठे ४ चमचे[टेबस्पुन] क्रिम घ्या. प्रोटीन मिसळले बास) १/२ कप पामेर्सान चीज (खिसलेले) १ लहान चमचा मिठ १/२ लहान चमचा काळी मिरी पावडर १ कप मैदा भाजी बनवण्यासाठी ३०० ग्रॅम मिक्स भाज्या (मी कॅप्सीकम वापरली होती. पण झुकुनी अथवा फ्लॉवर चालेल) ६० ग्रॅम अन्साल्टेड बटर (मोठ चमचा भरुन घ्या. काही मोजायची गरज नाही) १०० ग्रॅम चेरी टोमॅटोज (घाला अथवा न घाला) ३ लसणाच्या पाकळ्या (आमचे लसुण हेऽऽ मोठे असतात. आपला भारतातला लसुण घ्यायचा तर अरांउंड ९ पाकळ्या घ्या) अरड्या भरड्या कापुन घ्या. १ टेबलस्पुन फोडणी साठी तेल. (मी ऑलिव्ह ऑइल वापरते. छान लागत) १ टेबलस्पुन लेमन ज्युस (ऑपश्नल. मला आवडला नाही) थोडी कोथींबीर भुरभुरायला. अन परत थोड चिज वरुन भुरभुरायला. हुइ गवा! आता कृती:- बटाटे ओव्हनमध्ये साधारण १८० डीग्रीजवर ४०-५० मिनिटे भाजुन घ्या. नाहीतर मावेत फार सुरकुत्या न आणता भाजता आले तर पहा. मला वाटतय गेसवर भांड्यात घालुन सुद्धा रोस्ट होउ शकतील. फक्त पाण्याशिवाय बटाटे भाजुन घ्या. जरा थंड झाले, की सोलुन छानसे किसुन घ्या. आता या किसात, चार मोठ्या अंड्याचे नुसते पिवळे बलक, मिरपूड, मिठ अन पारमेसान चिज मिसळा. १ कप मैद्यातला ३/४ मैदा पण या मिक्स्चर मध्ये मिसळा. अगदी हळुवार हाताने हे सगळ मिक्स्चर एकत्र करा. फार मळायची गरज नाही. बटाट्याचे किसलेले नाजुक तुकडे तसेच राहु द्या इतका हलका हात असला पाहिजे. एक साधारण अर्धा तास हे मिश्रण रेस्ट करा. या मिश्रणाचे चार भाग करुन घ्या. आता एका पाटावर उरलेला मैदा शिवरुन घ्या. (डस्ट करा एखादा सरफेस) अन त्यावर या मिश्रणाचा गोळा ठेवुन लांबट आकारात रोल करा. हाताला चिकटु नये म्हणुन मैद्याच्या हाताने लांबट रोल करा. आता पापडाच्या लाटी एव्हढे तुकडे करुन घ्या या रोलचे. असे सगळे तुकडे करुन झाले की एका मोठ्या भांड्यात पाणी उकळायला ठेवा. पाण्यात मिठ घाला. एकदा पाणी उकळु लागल की त्यात या लाट्या सोडा. शिजल्या की या लाट्या (आता पास्ता म्हणायच) वर तरंगायला लागतात. आणखी दोन मिनिट तशाच शिजवुन मग झार्‍याने काढुन घ्या. आता हा ग्न्यॉक्खी पास्ता तयार झाला. डेव्हीडसाठी बनवताना मी हे सार एका दमात केल होत. पण त्या नंतर शहाणी झाले अन मग नुसता हा पास्ता मी आदल्या दिवशी तयार करुन घेते. जेंव्हा हवा तेंव्हा फ्रिज मधुन काढुन फोडणी घातला की खायला तयार. नो वेटींग. भाजी बनवायची कृती:- एका शॅलो पॅन मध्ये (कढई) तेल गरम करा. त्यात सगळ्या भाज्या घाला. जास्त स्टर न करता या भाज्या जरा कॅरमलाइझ होउ द्या. आता त्यात बटर घाला. वरुन मिठ अन मिरपूड घाला. तयार झालेला ग्न्यॉक्खी पास्ता त्यात घाला अन न हलवता तशीच वाफ येउ द्या. पास्त्याला पण साधारण एका बाजुने ब्राउन कलर येउ द्या. अन मग थोड स्टर करा. आता .....होऽऽ आता या मिक्स्चर मध्ये वरुन ती अरडीभरडी कापलेली लसुण टाका. जरा कढई हलवलीत तर ती लसुण तळाला पोहोचेल अन या क्षणी असा सुंदर फ्लेवर येतो की ही रेसिपी वाचुन इटालियन लोकांना फोडणी कळत नाही अस वाटणारी मी क्षणात दिवानी झाले या रेसिपीची. आता हवे असतील तर चेरी टोमॅटो अर्धे कापुन घाला. गॅस बंद करा. वरुन कोथिंबीर अन हवा असेल तर लेमनज्युस स्प्रिंकल करुन सर्व करा. (शेवट पर्यंत लेखन वाचल्याबद्दल धन्यवाद)