पाणी तापवतोय रिक्षावाला !

बंगलोरमध्ये किमान रिक्षाभाडे २० रुपये आहे.

मला वाटलं ' वाट बघतोय रिक्षावाला ' सारखं काही गाणं आहे की काय. किंवा निदान राजू रिक्षावाल्याची बातमी आहे असंही वाटलं !

म्हणे मुख्यमन्त्र्यानी आश्वासन दीले ! कोणाला विचारून ?

संप म्हणजे ज्या २-४ ठिकाणी सध्या रिक्षावाले येतात तेथेही यायला नाही म्हणणार का? :) जोक्स अपार्ट, हे फक्त किमान भाडे वाढवण्यासंबंधी दिसते (दर किमीचा रेट नाही). त्याने जवळच्या अंतरावर जाणार्‍यांना रिक्षा मिळण्याचे प्रमाण वाढणार असेल तर लोकांना फायदाच होईल. 'मिनिमम' जास्त झाल्याने रिक्षावाले यायला तयार होतील कदाचित. दुसरे म्हणजे रिक्षाभाडे वाढण्याला मार्केट फोर्सेस ची मर्यादा आहेच. लांबच्या अंतरावर जायला आतासुद्धा कधीकधी टॅक्सी सर्विस बरी पडते. त्यामुळे ही भाडी फार वाढण्याला आपोआपच मर्यादा येतील.

रावसाहेब प्रत्येक रिक्षा आणी टैक्सी वाल्याला महीन तीस हजार रुपये मिळालेच पाहिजेत अशी पण मागणी करीत आहेत. हे वाचून मला आमच्या सर्व सैनिकांना बंदुका मोडा आणी रिक्षा हातात घ्या असा सल्ला द्यावासा वाटला कारण सैनिकाला पण पंधरा हजारच पगार आहे. कशाला बोंबलत हाडे गोठवणाऱ्या थंडीत किंवा जळणाऱ्या उन्हात लष्कराच्या भाकर्या भाजा? देशभक्ती गेली खड्ड्यात.

समजा इंधनाचे भाव स्थिर असतील तर रिक्षावाल्यांना किती कालावधीनंतर किती भाडेवाढ मिळावी असे वाटते?

लोकांचं लक्ष एलबीटीवरून दुसरीकडी वळवण्याची अयडिया तर नाही ना ?

१८ १९ २० जून या तारखा हवामानाच्या अंदाजावरुन ठरवल्या आहेत का? मुसळधार पाऊस आणि पीक अवरला भरतीच्या वेळा असं काही कॉम्बिनेशन असेल आणि त्या वेळी तशीही रिक्षा रस्त्यावर काढणं तापदायक होईल असा अंदाज आला असावा.. :) बाकी रिक्षावाल्यांबद्दल मजसकट बहुतांश लोकांमधे तीव्र घाऊक संताप आहे हे सत्यच आहे.

मुख्यमंत्र्यांकडून आम्हाला किमान भाडे वाढवून मिळणार असे आश्वासन मागिल महिन्यात देण्यात आले होते. मात्र हे आश्वासन मुख्यमंत्र्यांनी बिलकूल पाळलेले नाही. हे नक्की किती आश्वासनं देतात आणी किती पाळतात?

रिक्षात बसणे सध्या(ही) विमानापेक्षाही महाग आहे. समजा मुंबई ते दिल्ली रिक्षा केली तर प्रति किमी १० रुपये ह्या हिशोबाने सधारण १५ हजार रुपये होतील. तेच रेल्वेचे फर्स्ट ए सी चे तिकेट ३ हजारात तर विमानाचे तिकिट ६-८ हजारात मिळुन जाईल !! आता ह्या रुक्षावाल्यांना किमान २५ रुपये भाडे पाहिजे ...अरे हे हॅलिकॉप्टर किंव्वा क्रुझशी स्पर्धा करत आहेत काय ??

आज एका रिक्षावाल्याशी बोललो. रावला शिव्या घालत होता. म्हणाला मागच्यावेळी भाडेवाढ केली तर २-३ महिने धंदा मंद होता. म्हणाला आता २५ केले तर कुणी रिक्षात बसणारच नाही, उपाशी रहावं लागेल. रिक्षा सि. एन. जी. वर चालवून पेट्रोलचे पैसे का घेता विचारलं तर गप्प बसला.

वसई विरार येथे महापलिकेने जी खाजगी बस व्यवस्था सुरु केली आहे तसेच ईथेही सुरु करावे म्हणजे रिक्शावाल्यान्ची अरेरावी तरी कमी होइल्,कारण मुम्बई मध्ये बेस्ट वाह्तुक अपुरि पडत असल्याने रिक्शावल्यन्चे फावते तसेच बेस्ट कर्मचारी आणि रिक्शा युनिअन यान्चे सन्गन्मत असल्याचे वाटते.

बहुतेक सर्व नोकरदारांना दरवर्षी इंफ्लेशनच्या इतकी तरी पगारवाढीची तरी अपे़क्षा असते. रिक्षावाल्यांनी तशीच अपेक्षा केली त्यात गैर काय?

हल्लीची कांही माहिती नाही. पण, मुंबईत शिवसेनेच्या मदतीने मराठी तरूणांना रिक्षा परवाने मिळाले (त्या काळी) त्यात कांही माझे शाळकरी मित्र होते. तेंव्हाही हे रिक्षावाले बोरीवली पश्चिमहून दहिसर पश्चिम (अंदाजे ५ कि.मी.)यायचे नाहीत. कारण द्यायचे, परतीचे भाडे मिळत नाही. (तशी वस्तुस्थिती नव्हती). दहिसर पश्चिमहून दहिसर पूर्व यायचे नाहीत. कारण पुन्हा तेच. परतीचे भाडे मिळत नाही. (वस्तुस्थिती: दहिसर पूर्वहून बोरिवली पूर्व आणि बोरिवली पूर्व ते बोरिवली पश्चिम अशी गिर्‍हाईके मुबलक प्रमाणात असायची.) माझा एक मित्र दिवसाला १००/- मिळाले (१९७५च्या काळच्या आर्थिक परिस्थिती नुसार) की १/२ किलो मटण आणि एक देशी दारूची बाटली घेऊन घरी जायचा. त्या दिवसासाठी रिक्षा बंद. बायकोला मटण बनवायला फर्मवायचा आणि स्वतः मदिरा आस्वाद घेत टिव्ही बघत बसायचा. जेवण झाले की झोपायचा. संध्याकाळ झाली की मित्रांसमवेत नाक्यावर. कधी कधी विमानतळाचे भाडे मिळाले तर हे १००/- रु. चे उद्दीष्ट सकाळी ९ वाजताच साध्य व्हायचे. पुढे भय्ये आले. त्यांनी बहुतांश मराठी रिक्षाचालकांना घरबसल्या दररोजचे १००/- रु. दिले आणि रिक्षा आपल्या ताब्यात घेतल्या. मराठी तरूण पुन्हा बेरोजगार पण कांही न करता १००/- मिळवायला लागला. पैसे उडवले आणि कांही वर्षांनी रिक्षा बिघडून (पेट्रोल मध्ये केरोसिन मिसळून) घरी परतल्या. नंतर त्याच रिक्षा भय्यांनी अत्यंत्य पडत्या भावात विकत घेतल्या. ते मालक बनले. मराठी तरूण पुन्हा एकदा रस्त्यावर आला. चुक कोणाची??? भय्ये आल्यानंतर (उरलेले) सर्व मराठी रिक्षावाले सुधारले. कुठलेही भाडे न नाकारता सांगाल तिथे यायला लागले. सद्ध्या आपल्या रिक्षांची बर्‍यापैकी काळजी घेताना दिसतात. पण एकदा घुसलेले हे भय्ये संख्येने वाढताना दिसताहेत. (रिक्षाही वाढल्या आहेत.) पुण्याच्या रिक्षावाल्यां इतका माज मुंबईत दिसून येत नाही. त्याला बहुतेक, ह्या व्यवसायातील भय्यांचा शिरकाव आणि मराठींचा मोडून काढलेला एकाधिकार, हेच कारण असावे.

रिक्षावाल्यांचा मुजोरीपणा जगजाहीर आहेच. बेंगळूरूमधील रिक्षावाले पुण्यामुंबैवाल्यांपेक्षा अजून लै माजोरी आहेत. पण अलीकडे एक अतिशय चांगले पाऊल सुरू झालेय. http://autowale.in/ डायल इन रिक्षा. पुण्यातही यांची सर्व्हिस आहे. इतकी भारी नसली तरी ठीकठाक आहे असे एका पार्टिसिपंट रिक्षावाल्याकडूनच कळाले होते.

माझ्या एका मित्राच्या अभ्यासानुसार डोम्बिवलि येथिल रिक्शावाला कमितकमी दिवसाला ३५०-४०० रु कमवतो हे त्याने ४ वर्षापूर्वी सान्गितले होते.

रिक्षावाले इतके माजुरडे आहेत की त्यांना चांगला चोप द्यावा असे सारखे वाटते ! या रिक्षावाल्यांना इतका माज करता येतो याचे मुख्य कारण म्हणजे शहरात सार्वजनिक वाहुतुकीचे ३-१३ वाजलेले आहेत्,निदान ठाण्यात तरी ही वस्तुस्थिती आहे.शहाराच्या लोकसंख्येच्या गरजे नुसार परिवहन व्यवस्था सक्षम नाही. ठाण्यात तो सॅटिस का फॅटिस प्रकल्प केला त्यामुळे तर पार वाट लागली आहे,बस स्थानक पुलावर आणि रिक्षातळ खाली अशी आखणी आहे,प्रचंड रांग असते रिक्षासाठी,कारण बस सेवा डब्बा आहे.:( हा राव तर नुसता मोकाट सुटलाय असे वाटते !