शब्द - अर्थहीन

शब्द - अर्थहीन (अनुवाद)

प्रसंग - राधा कृष्णाला जाब विचारते कि तू मला का सोडून गेलास, त्यावर कृष्ण तिला बरेच समजावू पाहतो, कर्म, धर्माच्या गोष्टी सांगतो
त्यावर राधाचे उत्तर -

शब्द - अर्थहीन
==========

हि सार्थकता तू
मला कशी समजावणार ...
कान्हा ...

शब्द शब्द शब्द
माझ्या करता सगळे अर्थहीन असते,
जर ते माझ्या समीप बसून
माझ्या निर्जीव कुंतलात हात गुंफून
तुझ्या कापऱ्या ओठांतून आले नसते ...
शब्द शब्द शब्द

कर्म, स्वधर्म, निर्णय, दायित्व ....
मी देखील घरो घरी ऐकले आहेत हे शब्द
अर्जुनास यात काहीही सापडो ...
मला बापडीला यात काही सापडत नाही प्रिया ...
मी फ़क़्त त्यांच्या मार्गात अडखळून
तुझ्या ओठांची कल्पना करत राहते,
ज्यातून तू पहिल्यांदा उच्चारले असशील हे शब्द ...

तुझे ते सावळे मनोहर रूप
किंचित वळलेली शंखाकृती मान
माझ्या दिशेने उठलेल्या चंदन-बाहू
ती आपल्यातच मग्न अशी दृष्टी
अन हळू हळू हलणारे ते ओठ ...

मी कल्पना करते कि
अर्जुनाच्या जागी मी आहे
आणि माझ्या मनात मोह निर्माण झाला आहे
मला माहिती नाही कि हे कोणते युद्ध आहे
मी कोणाच्या बाजूने आहे
नेमका पेच काय आहे
आणि युद्धाचे कारण काय आहे
पण माझ्या मनात मोह निर्माण झाला आहे
कारण तुझ्याकडून समजावून घेणे
मला फार आवडते
आणि सैन्य स्तब्ध उभे आहे
इतिहास स्थगित झाला आहे
आणि तू मला समजावत आहेस ...

कर्म, स्वधर्म, निर्णय, दायित्व ....
शब्द शब्द शब्द
माझ्या करता नितांत अर्थहीन आहेत हे -
मी ह्या सगळ्याच्या पलीकडे तुला पाहते आहे
तुझ्या प्रत्येक शब्दाला
चातकासारखी पीत आहे
आणि तुझे असाधारण तेज
माझ्या शरीरातील रोमा रोमास
सचेतन करीत आहे

आणि तुझ्या ह्या जादूभर्या ओठांतून
रातराणीच्या फुलासामान टप-टप शब्द झरत आहेत
एका पाठोपाठ एक, एका पाठोपाठ एक ....
कर्म, स्वधर्म, निर्णय, दायित्व ....
आणि माझ्यापर्यंत येता-येता सगळे बदलून जात आहेत
मला ऐकु येते ते फक्त ...
राधे राधे राधे ...

शब्द शब्द शब्द
तुझे शब्द अगणित आहेत कान्हा - अमाप
पण त्यांचा अर्थ एकाच आहे -
मी
मी
फ़क़्त मी

मग आता त्या शब्दांनी
मलाच
इतिहास कसा समजावणार कान्हा ?

- धर्मवीर भारती (स्वैर अनुवाद - विश्वेश)