खंडोबा मंदिर - मुळगाव, बदलापूर

खूप इच्छा होती सगळ्यांची नाईट आउट करायची, दसर्यादरम्यान ठरवलेला प्लान कोसळून गेला, ठरता ठरता २७ ऑक्ट ला शनिवारी रात्री जायची मुहूर्तमेढ झाली. मागच्या प्लान पेक्षा काहीजण वाढले पण अन्याने मात्र ऐन वेळी टांग दिली (चालायचंच). कल्याण ला सगळे बाईकस्वार भेटलो, आणि हिरवा झेंडा फडकला.... पेट्रोल भरण्यासाठी मी आणि किसन मध्ये थांबून पेट्रोल पंपावर गेलो, आणि २ जण स्पा ची वाट बघत थांबले जेणेकरून तो पुढे जाऊन चुकामुक नको व्हायला, आणि व्हायचे तेच झाले, स्पांडूराव आपण मागे राहिलो कि काय या विचाराने जे सुसाट पुढे गेले ते आम्हाला गावलेच नाहीत, १५-२० मिन्तानी आम्ही गाड्या काढून पुढे झालो, कारण फोने पण लागत नवता, शेवटी एकाचा फोन लागला आणि ते पुढे गेल्याचे कळले. असो, ठरलेल्या ठिकाणच्या जवळ पोचलो तिथेच १० मिनिट आधी एक धाबा लागला तिथे पोटभर जेवण करून सगळे निघालो.. आणि एका वळणावर भला मोठा ग्रुप दिसला ट्रेकर्स वाटले ते.... त्यांना ठिकाण विचारून आम्ही पुढे गेलो... खात्री केली जागेची आणि गाड्या लाऊन मंदिराच्या पायरा चढायला लागलो. दिवसभर थकून आणि नुकतच जेवल्यामुळे पायरया चढायला कठीण जात होत जरा, तरी आमचे अल्पेश मास्तर आणि रोबिन हूड आपला अवरेज मेंटेन ठेऊन पुढेच होते नेहमीप्रमाणे. अर्ध्यावर गेल्यावर आम्हाला आमच्या मागून टोर्च घेऊन मोठा ग्रुप येताना दिसला... हलक्याश्या निराशेने आम्ही आमचा स्पीड वाढवला जेणेकरून वरती आम्हाला आमची जागा पकडून ठेवता येईल या हेतू ने.. आम्ही आमच्या ब्यागा टाकतो न टाकतोच तर तो ग्रुप आमच्या मागोमाग पोचला पण... त्यांच्या पायरया चढण्याच्या स्पीड ला सलाम.. वाटलेलं आम्ही ७ जणच असू मस्त एन्जोय करू... पण या २५-३० जणांच्या ग्रुप ने पूर्ण वाट लावली. थोडावेळ पहुडलो सगळे.. त्या ग्रुप चा धिंगाणा सुरु झाला.. इकडे आम्ही आमचा धिंगाणा सुरु केला मग... साधारण १२-१ वाजले होते रात्रीचे आम्ही बरोबर बटाटे आणि रताळी नेले होते शेकोटी करून खायला.. लाकड तिकडेच शोधू म्हणून जाताना सुखी लाकड नवती नेली.. मग काय सुकलेली लाकड शोधण्याची मोहीम सुरु झाली.. कशी बशी थोडीशी लाकड मिळाली पण तेवढी पुरणार नवती, सो आजूबाजूला असलेल्या सुकलेल्या गवताचा फुटभर वाढलेला पेंढा आणि मोठी मोठी सुकलेली पान गोळा केली ... माल बर्या पैकी जमला होता.. आता लाकड रचून शेकोटी पेटवायला घेतली... त्यात कोणी माहीर नसल्याने सुरुवातीला बरेच प्रयत्न फस्ले.. पण नंतर अथक प्रयत्नांनी पेटली एकदाची शेकोटी.. मग त्यात आम्ही आणलेले जिन्नस व्यवस्थित शेक मिळेल अश्याठिकाणी रचले... आलटून पालटून एक एक जण शेकोटीला जाग ठेवत होता... मग काय फुल धम्माल आली साधारण २-२.३० वाजलेले...मग एक एक करून बटाटे आणि रताळी काढली आणि फुक मारत हाताला चटके घेत ती सोलून खाल्ली, .. अहा हा हा हा बर्याच वर्षांनी अशी मजा केली त्यामुळे सगळे अगदी रिफ्रेश झाले... हळू हळू एकेकाने पाठ टेकली जणू काही हे लक्षातच नवत कि आपण नाईट आउट ला आलोय,, असो.. आम्ही काही जण परत गप्पांमध्ये आणि जुन्या किस्स्यांमध्ये रमलो..... मग जशी जशी थंड हवा सुरु झाली तसे सगळेच गुमान झोपी गेले.. कधी नव्हे ते ६ वाजता अचानक जाग आली पाहते च ते क्लासिक दृश्य आणि वातावरण बघून झोपेतून उठण्याचा आलास कधीच पळून गेला होता... त्या दुसर्या ग्रुप मधला एक जण आमच्या हद्दीत रात्रीपासून जाम वाईट डुलकत होता.. जणूकाही अथांग समुद्रात रिकामी नाव पेंगते तसा, त्याच टिंग टोंग टिंग चालूच होत.... मी, किसन आणि अल्पेश उठलो होतो, जोरजोरात आवाज करून बाकीच्यांना उठवल.... आणि मग ज्याची वाट बघत होतो तो सूर्योदय झाला ... कॅमेरा ची सेट्टीइंग करून फोटोग्राफी सुरु झाली काहींची.... मग काय सगळ आवरून आमची स्वारी निघाली. तो दूसरा ग्रुप पाहटे ५ च्या आस पास कलटी झाला होता. या सर्व खटाटोपाचा गोल्डन पोइन्ट म्हणजे वैजयंती धाब्यावरची मिसळ खाणे... सगळे अगदी तुटून पडले त्या मिसळीवर आहा हा हा हा क्लासिक असते तिथली मिसळ.... आणि मग तो पानी कम चाय तर अप्रतिमच... न राहून आम्ही प्रत्येकी २ कप प्यायलो.... मग काय सगळी मजा झाली आणि मग बाईक वर सेट्टल होऊन किक मारली ती थेट घरापर्यंत रेम्टवली... दरम्यानचे काही फोटोस..... १) २) ३) ४) ५) ६) ७) ८) ९) १०) ११) १२) धन्यवाद....