वर्षा भोसले यांची आत्महत्या

लिहावयास आलो होतो. नव्वदीच्या शेवटी रिडीफमधून वर्षा भोसले लिहू लागल्या, तेव्हा त्या कोण आहेत हे ठाऊक नव्हते, ते नंतर कधीतरी समजले. पण त्यांचा कॉलम अत्यंत रोखठोक असे, माहितीपूर्ण असे, व त्यात साधार टीका असे. त्या भारतीय राजकारणावर इतके टोकदार व बरेचसे पटण्यासारखे लिहीत की मी आतुरतेने त्यांच्या कॉलमची वाट पहात असे. रीडीफमधीलच साईसुरेश स्वामी वगैरे, पी-सेक भोंगळ स्तंभलेखक त्यांच्या टीकेचे साधार लक्ष ठरले होते-- ही टीका कुणीही कधीही खोडून काढली असे मलातरी आठवत नाही. मला वाटते ह्याचा परिणाम व्हायचा तो झाला, त्यांचा तेथील कॉलम बंद झाला. केवळ वेब साईटीवरील लिखाणामुळे त्यांचा एक मोठा चाहतावर्ग अनेक वर्षे रीडीफवर होता, मीही त्यात सामिल होतो. रीडिफवरील तेव्हाच्या स्तंभलेखकांपैकी तसेच दुसरे आठवतात ते अरविंद लवकरे. पण ह्या जहाल कॉलमबरोबरच मधेच कधीतरी त्या इतरही काही छान लिहून जात. एकदा एका लेखात त्यांना 'एका पार्श्वगायिकेची मुलगी' म्हणून कायकाय सहन करावे लागले, ह्याची त्यांनी थोडी झलक दाखवली होती. एलफिस्टनच्या एका सीनियर पधाधिकारी व्यक्तिकडून 'तुला ग काय करायचे आहे, शिक्षण घेऊन?' असे ऐकून घेतल्याचे त्यांनी त्या लेखात नमूद केले होते. पण इतके झाले तरी त्यांच्या त्या लेखात, तसेच इतरस्त्रही कुठल्या लेखात समाजाविषयी कटूता आली नाही. काही माणसे सदैव chip on shoulder घेऊन वावरत असतात. वर्षा त्यांतल्या अजिबात नव्हत्या. त्यांचा देव आनंदवरील एक अत्यंत लाजवाब लेखही स्मरणात आहे. गेली अनेक वर्षे त्या निराशेच्या गर्तेत असल्याचे मध्यंतरी वाचनात आले होते. इतक्या उमद्या व्यक्तिमत्वाचे असे व्हावे ह्याचे वाईट वाटले होते. आतातर त्या सर्व सुखदु:खाच्या पलिकडे गेलेल्या आहेत. ह्या आपत्तीस धैर्याने तोंड द्यायची शक्ति विधात्याकडून त्यांच्या आप्तस्वकियांस मिळो, ही प्रार्थना.