✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

धडा पहिला.

गणपा यांनी
 ·  लेख
लेख
लेखनविषय (Tags)
शिक्षण
लेखनप्रकार (Writing Type)
सल्ला
अनुभव
मदत
विषय तसा थोडा नाजुकच. कितीही टाळायचा म्हटला तरी कधी ना कधी त्याला तोंड द्यावे लागणारच याची कल्पना ही होती. पण म्हणुन ती वेळ इतक्यातच येउन ठेपेल असा अंदाज नव्हता. तस पाहिलं तर मागे 'थ्री ईडियट्स' पहातानाच (टायटलमध्ये स्पर्म्सची कार्टुन रेस दाखवली आहे ती पाहुन ) हे काय म्हणुन तिनं विचारलं. परत त्याच चित्रपटात शेवट जवळ येताना जो धुमाकुळ चालु होता तेव्हा ही चेहेर्‍यावर बर्‍याच प्रश्नचिन्हांचं जाळं पसरलेलं होत. त्यावेळी काही तरी थातुर मातुर उत्तर देउन टाळलं होतं. पण नांदी तेव्हाच झाली होती. गेल्या आठवड्यात एका सॅनिटरी नॅपकीन ची जाहिरात पाहुन बराच काळ तुंबलेला प्रश्न बाहेर आलाच. 'ह्या मोठ्या बायकापण 'डायपर' का घालतात?' त्यावर काही बायकांना कधी कधी एखादा प्रॉब्लेम असतो म्हणुन घालतात असं उत्तर देउन वेळ मारुन नेली होती. परवा तिनं विचारलं 'बाबा, कौन्सेलिंग म्हणजे काय?' उत्तर देण्या पुर्वी नक्की कसल्या संदर्भात हा प्रश्न आहे हे कळावं म्हणुन मी विचारलं 'कुठे ऐकसलास गं हा शब्द?' तर म्हणे शाळेत नवीन तास चालु होणार आहे कौन्सेलिंगचा. मग तिला समजेल अश्या शब्दांची जुळवा जुळव करत म्हटलं की एखादी अडचण, समस्या वा न समजलेली गोष्ट समजावुन सांगणे, अडचणींवर उपाय सुचवणे म्हणजे कौन्सेलिंग. माझ्या नशिबानं बाईसाहेबांचं तेवढ्याने समाधान झालं आणि माझी सुटका झाली. काल रात्री झोपताना तिने आईला एक बाउंसर टाकला. 'आई, बाळ आईंच्या पोटात असतं ना?' 'हो' बेसावध सौ उत्तरली. 'मग ते बाहेर येत कुठुन?' रात्री पांघरुणात शिरण्याची वेळ, त्यात परत सकाळी तांबडं फुटायच्या आत उठायच. शिवाय हा विषयही काही २ मिनिटांत संपणारा नव्हता. त्यामुळे उद्या बोलु आता उशीर झालाय अशी बोळवण करत सौनी झोपण्याचे आदेश दिले. पण लेकीचं समाधान झालं नाही. मग नाईलाजाने म्हणाली 'जाऊ दे. उद्या कौन्सेलिंगच्या तासाला सरांनाच विचारते.' तिचा तो आवेश पाहुन त्या सरांचा कावरा बावरा झालेला चेहेरा सौच्या डोळ्या पुढेच उभा राहिला. आता हे कुतुहल दडपण्यात अर्थ नाही हे सौला उमजुन चुकलं. झालं... परत मनातल्या मनात शुब्दांची जुळवा जुळव करत बायको म्हणाली. 'आईंच्या पोटात एक पिशवी असते. बाळ त्या पिशवीत असतं. त्या पिशवीला एक ओपनींग असतं, अन योग्य वेळ झाली की त्यातुन बाळ बाहेर येत. आता हेच बघ आपला घाम बाहेर येण्यासाठी कशी त्वचेला लहान लहान भोकं/ पोअर्स असतात की नाही, तसचं काहीसं.' "पण हे ओपनींग नक्की असते कुठे?" हे लेकीचं पालुपद सारखं चालुच होतं. तिचं कुतुहल काही शमे ना. किती ही टाळायचं म्हटलं तरी ही हे बुमरँग टाळता येण्या सारखं नव्हतं. शेवटी सौंनी शरणागती पत्करली आणि खरं खरं काय ते सांगण्याचं ठरवलं. अश्या प्रकारे आमच्या घरात 'सेक्स एज्युकेशनचा' धडा पहिला गिरवायला घेतला आहे. आता 'ते बाळ आत जातच कसं?' हा पुढचा प्रश्न लवकरच येणार असल्याची पुर्ण खात्री असल्याने त्या दिशेनेही उत्तरांची जुळवा जुळव चालु आहे. जर तुमच्या पैकी कुणी या अश्याच प्रश्नांना सामोरं गेलं असेल तर त्या बद्दल जाणुन घ्यायला नक्की आवडेल.
36927 वाचन
💬 प्रतिसाद (63)

प्रतिक्रिया

रेवती
Wed, 08/22/2012 - 07:48 नवीन
असंच काही नाही अगदी! ;) तू मिपावर असणे हाही मोठ्ठा प्रश्न आहे. काढता आला का मार्ग आम्हाला? नाही ना? ;)
↩ प्रतिसाद: परिकथेतील राजकुमार

इरसाल
Mon, 08/20/2012 - 15:06 नवीन
आम्ही सुपात आहोत तर. सांभाळा गणपाशेट.तुमचा अनुभव आमच्या कामास येईल. वाखु साठवत आहे.

कवितानागेश
Mon, 08/20/2012 - 16:22 नवीन
आमच्या वेळेस 'वयात येताना' हे विठ्ठल प्रभूंचे पुस्तक वाचायला द्यायचे. पण ते १३-१४व्या वर्षी. माझी ही अशी परीक्षा माझ्या ५ वर्षाच्या भाचीनी मी कॉलेजात असताना घेतली होती.

सुहास..
Wed, 08/22/2012 - 13:22 नवीन
ओव्हर फ्रॅन्कनेस !! काही गोष्टी 'आपोआप ' कळण्यात ही गम्मत असते :) ( उगा कॅलरीज मोजुन जेवण्यात मजा नसते तशीच ;) ) * श्रेयअव्हेर : पाषाणभेद

मदनबाण
Wed, 08/22/2012 - 19:18 नवीन
काकाश्रींशी सहमत ! निसर्ग हा सर्वात मोठा गुरु आहे,त्याची किमया घडताच योग्य ज्ञान मिळते. लहानपणातील निरागस प्रश्नांना उगाच कुतुहल अजुन वाढवणारी उत्तरे देउ नयेत ! त्यांच्या विश्वात त्यांना रमुदे,उगाच आपण त्यांना मोठे करण्याची घाई करु नये ! जसे वय तसेच त्या वयाला साजेसे उत्तर. अवांतर :--- प्राण्यांना सेक्स एज्युकेशन द्यायची गरज भासत नाही पण माणसाला वाटते, सांगा हुशार कोण ? ;)

बॅटमॅन
Wed, 08/22/2012 - 19:22 नवीन
निसर्ग हा सर्वात मोठा गुरु आहे,त्याची किमया घडताच योग्य ज्ञान मिळते.
समाजदेखील तितकीच मोठी किमया आहे. सहज प्रेरणांना दाबायचे कसे हे समाजाकडून शिकावे.
प्राण्यांना सेक्स एज्युकेशन द्यायची गरज भासत नाही पण माणसाला वाटते, सांगा हुशार कोण ?
अर्थातच प्राणी. माणूस मूर्ख, कारण योग्य त्या वयातसुद्धा समाजाकडून योग्य ते ज्ञान मिळत नाही म्हणून.
↩ प्रतिसाद: मदनबाण

मदनबाण
Wed, 08/22/2012 - 19:34 नवीन
अर्थातच प्राणी. माणूस मूर्ख, कारण योग्य त्या वयातसुद्धा समाजाकडून योग्य ते ज्ञान मिळत नाही म्हणून. वटवाघुळमानवा,तूझी तळमळ कळली मला ! आजच्या घडीला याच मानवाने या ग्रहावर इतर प्राण्यांना मागे टाकुन त्याची प्रजा अमाप वाढवली आहे,हा त्याचा मूर्खपणाच आहेच ! ज्ञान न मिळाल्याचा हा परिणाम ?
↩ प्रतिसाद: बॅटमॅन

सुहास..
Wed, 08/22/2012 - 19:40 नवीन
कारण योग्य त्या वयातसुद्धा समाजाकडून योग्य ते ज्ञान मिळत नाही म्हणून. >>> अरे रे ! ;) आपली कळकळ समजली . बोळा लवकर निघो ही सदिच्छा !! बाणा , पेस्ट कन्ट्रोल युवरसेल्फ !!
↩ प्रतिसाद: मदनबाण

बॅटमॅन
Wed, 08/22/2012 - 19:41 नवीन
आजच्या घडीला याच मानवाने या ग्रहावर इतर प्राण्यांना मागे टाकुन त्याची प्रजा अमाप वाढवली आहे,हा त्याचा मूर्खपणाच आहेच ! ज्ञान न मिळाल्याचा हा परिणाम ?
अर्थातच. झेपतील इतकीच पोरे पैदा करावी हे ज्ञान बहुत लोकांना नाहीये. पण गरिबांच्या दृष्टीने तो निव्वळ मूर्खपणा देखील नाही. असो. पण माझा मुद्दा तो नाही. योग्य त्या वयात योग्य ते ज्ञान मिळाले नाही तर नैसर्गिक क्रियेबद्दल अनावश्यक भीती/किळस वाटू शकते, कित्येकांना वाटतेदेखील. असे होऊ नये म्हणून निकोप पद्धतीने योग्य वयात ज्ञान दिले पाहिजे, या मताचा मी आहे.
↩ प्रतिसाद: मदनबाण

तर्री
Wed, 08/22/2012 - 19:27 नवीन
खेड्यात लहानपण घेल्याने निसर्गाने लैगिक शिक्षण केले. काही प्रसंग : १.रानात चरायला घेवून गेलेली गाय विताना पहिली आणि मूल जन्माला कसे येते ते समजले. २.बैल - गाय , बोकड - बकरी व कुत्रे ( भाद्रपद आलाच आहे ) यांचे मैथुन नेहमी पाहायला मिळे. त्यातून मूल पोटात कसे जाते ते ही समजले. ३. काही अवयव भेदक शिव्या ही उपयोगी आल्या! निसर्ग राजा सांगतो ! सगळे सांगतो !!

सुहास..
Wed, 08/22/2012 - 19:29 नवीन
सहज प्रेरणांना दाबायचे कसे हे समाजाकडून शिकावे >> =)) =)) =)) चुकुन सहजराव एखाद्या/ च्या प्रेरणेला धरून दाबत आहेत असे चित्र समोर उभे राहिले =))

गणपा
Wed, 08/22/2012 - 19:40 नवीन
हा धागा मिपावर टाकावा की नाही असा एक विचार आधी मनात शिवुन गेला होता. (नाही मिपाकरांच्या प्रगल्भतेबद्दल शंका नव्हतीच, पण काही पुर्वानुभवां मुळे म्हणा धाकधुक होती इतकच.) पण आज धागा टाकल्याचे समाधान झाले. माझ्या सारख्याच 'पालक'अवस्थेतुन जाणार्‍या आणि गेलेल्यांचे अनुभव भविष्यात निश्चीतच उपयोगी पडतील. तस्मात सर्व सहभाग नोंदवलेल्यांचे मनपुर्वक आभार. :)