पारिजातक

मस्त रे मंदार .. मिपावर स्वागत :)

आवडली.

मुक्तक जमले आहे असे वाटते ( रच्याकने, मला यातलं काही कळत नाही ) ;) हे मला सुचलेले विडंबनः आठवतं तुला? दोन वेगळ्या धाग्यांवर प्रतिसाद देता देता एका धाग्यावर आपल्या दोघांचे प्रतिसाद उडाले होते तेव्हा तू माझे कान फुंकुन थरथरत्या शब्दांनी मला म्हणालीस एक नविन संस्थळ काढायचं का रे? "अगं पण......" पण काय? अरे वेड्या... नव्या प्रशासनाचं वादळ आलंय तिरकस प्रतिसाद देता येईना म्हणून आपलं मन एक वादळ झालंय म्हणूनच वेड्यात काढते आहे तुला निव्वळ माझ्या स्वार्थासाठी नव्हे रे तुझाही बावळटपणा बघवत नाहीये मला सारे "भेद" विसरुन तुझा प्रस्ताव हातात घेतला ते संस्थळ आणि तो व्यनी अविस्मरणीयच वादळ गेलं पण लाटा शांत झाल्या नाहीत आपल्या वाटा पुन्हा फिरुन वेगळ्या झाल्या नाहीत आणि.... ती संधी निसटलीच तेव्हा हातातून वाळूचे कण अलगद निसटावेत तशी आजही मी पुन्हा पुन्हा जातो तिथेच, त्याच संस्थळावर ती माया तशीच आहे आपण तिथे लावलेल्या आगीचा आता ढिम्म कोळसा झालाय मनःशांती मात्र भेटत नाहीस आताशा हरकत आहे, नियतीकडे तक्रारही आहे कारण तिथल्यासारखी अक्षय दरवळणारी ट्यार्पी मला इथेही हवी आहे!! महत्वाची सूचना: विडंबन हलकेच घ्यावे आणि समजूनही घ्यावे. न समजल्यास माझ्याकडे तक्रार घेऊन येऊ नये. :)

कविता आवडली

फुले बहरली प्राजक्तांची, ओंजळ भरली प्राजक्तांनी, प्राजक्तांची प्रसन्नता मज, प्राजक्तांनी अर्पण केली. माझ्याच, कधी एका वेड्या क्षणी स्फुरलेल्या, कवितेतील ओळी आठवल्या. मुळ कविता आणि मराठमोळा ह्यांचे विडंबन दोन्ही आवडले. अभिनंदन.