सफर जास्परची .. भाग २

भाग एक : http://misalpav.com/node/21955 ................................................. जास्परला रात्री मुक्कामास पोहोचलो. दिवसभर उनाडक्या केल्यामुळे म्हणा कि निसर्ग पाहून म्हणा भूक अशी लागली नव्हती. तरी दोन घास पोटात टाकून आरामात निसर्गाच्या कुशीत निद्राधीन झालो. सकाळी उठून आन्हिके उरकून लवकर पळ काढला तो Jasper Tramway कडे. इथे Canadian Rockies वर नेणारा एक गंडोला आहे. गन्डोल्यात बसण्यासाठी लोक सकाळ पासून रांग लाऊन गर्दी करतात असे ऐकले होते. इतक्या लांब येऊन अवलक्षण कशाला करा म्हणून ९ वाजताच रांगेत उभा ठाकलो. गंडोला.. गन्डोल्याचा एकंदर मार्ग बघता डोळे पांढरे झाले. एक तर सुसाट वारा, त्यात उंच उंच नेणारा तो पेटारा आणि कमी कमी होत चाललेला प्राणवायू.. एकदम दडपण आला. पण वर उतरल्यावर काय सांगावा महाराजा.. वर्णन करण्या पलीकडे असणारा तो देखावा. इतक्यात कुठूनशी एक खार दिसली. एवढ्या दुर्दम ठिकाणी ती काय करत होती कुणास ठाऊक, पण तिने हळूच लाजून अशी एक पोज दिली आणि एकदम जमिनीत गुडूप झाली.. वरतीच एक खानावळ वजा कॅन्टीन आहे. तिथे Mexican खाद्यपदार्थांना न्याय देऊन आम्ही खाली उतरलो. आता कूच करायची होती ते Athabasca Falls कडे. Columbia Icefields च्या उत्तरेस असणारा हा धबधबा. साधारण ७० किमी पाण्याचा प्रवाह वाहत वाहत इथे येतो आणि अचानक जोर पकडून सुसाट वाहत अक्षरश खडक फोडून विवर तयार करतो. मुळात मला पाण्याचे अवास्तव वेड आहे. Niagara पासून ते Ireland च्या glendalough पर्यंत बरेच धबधबे बघितलेले. पण हा वेडावून गेला. कोसळणाऱ्या पाण्याने बनवलेले विवर.. माहितीपत्रक फुटलेली नवीन पालवी.. झाडांची जगण्याची अशी जिद्द कुठली ? ह्याचाच एक सावत्र घराण्यात भासावा असा एक छोटा भाऊ म्हणजे Sunwapta Falls . तोही बघून घ्यावा म्हणून गाडी तिकडे वळवली. हाही धबधबा छोटेखानी असला तरी मजेदार आहे. आता परतीचे वाट ६०० किमी ची. त्यात पहिले ३०० किमी मानव वस्ती नाही. म्हणून आपला दिवेलागणीच्या आता घरी परत जाऊ ह्या हिशोबाने परत निघालो. पाय निघत नव्हते, पण पुन्हा पुढील मोठ्या विकांताला राहिलेली ठिकाणे बघू असा ठोस वायदा मनाशी करून परतीच्या वाटेवर गाडी पळवू लागलो.. निसर्ग जणू मला खुणावून सांगत होता.. " पिकचर तो अभी बाकी ही मेरे दोस्त...." समाप्त...