काही मल्ल्याळी शब्दोच्चार

इतका कधी मल्ल्याळी माणसाच्या उच्चाराकडे लक्ष दिले नाही म्हणून कळले नाही.. बाकी मी सुद्धा कोल्हापुरीच..काही कोल्हापूरच्या माणसाच्या उच्चारावरचे विनोद चालतील.. फॉक्सफ्लडची मँगोलेडी, यू मी ब्रेड..

मल्ल्याळी शब्दोच्चार तुम्ही लिहिलेले वाचताना त्या ... मै हु ना मधल्या सतीश शहा च्या थून्की उडवून बोलण्याची आठवण झाली.

हम्म. आमच्या ग्रुप मधे एक दाक्षिणात्य मुलगी होती. (आता नक्की कुठली होती हे माहीत नाही पण दाक्षिणात्य होती आणि मुलगी होती इतकेच पुरे.) ती बहुतेक वेळा इंग्रजीमधे बहुवचन करताना जिथे 'ज्' असा उच्चार केला जातो तिथेही 'स्' असाच उच्चार करायची. तर गंमत अशी झाली की आम्ही गेलो होतो गाडी रेंट करून फिरायला फ्लोरीडामधे. आणि या बाई नव्या नव्या गाडी शिकलेल्या, हौसेने गाडी चालवत होत्या प्रत्येक ठीकाणी. पण झाले असे की १-२ वेळ रेस्ट एरीया मधे गाडी थांबवली असताना या गाडीची किल्ली काढायला विसरल्या. मग पब्लिक चिडलं तिला अद्दल घडवायची असं ठरलं. पुढे आम्ही एका हॉटेलमधे थांबलो होतो. तिथे सगळ्यात शेवटी सगळं सामान गाडीतून काढून मी आणि या बाई शेवटी आलो. बाई दार लावून येते म्हटल्या आणि परत किल्ली विसरल्या. दुसरा एक मित्र ही किल्ली विसरेल असा विचार करून आला आणि हळूच किल्ली काढून गेला. मग दुसर्‍या दिवशी सकाळी निघताना गाडीपाशी आलो तर या बाईंना किल्ली मिळेना कारण ती मित्राने आधीच स्वतःच्या ताब्यात घेतली होती न कळत. मग या बाईंचा संशय माझ्यावर मला म्हणू लागल्या "गिव्ह मी कीस् ना! आय नो यू हॅव्ह टेकन इट येस्टर डे. बीकॉझ येस्टरडे नाईट वेन वी लेफ्ट फ्रॉम हीयर ओन्ली मी अ‍ॅन्ड यू वर देअर. सो यू मस्ट हॅट टेकन कीस येस्टरडे नाईट. प्लीस गिव्ह ना." आयला इतकं ओशाळलो मी. एकतर बाई मला पब्लिकमधे किस दे असं सांगत आहेत. परत काल रात्री फक्त आम्ही शेवटी एकटे होतो पण मी काही तसं केलं नव्हतं. बाई म्हणतात की काल तूच घेतला असणार किस. म्हणजे त्यांना सुधा खात्री नाही रात्री किस कोणी घेतला. संशय माझ्यावर. बाकीचे मित्र माना फिरवून हसू लागले. मग एका मैत्रीणीच्या लक्षात आलं मग तिने सुधारून 'हू हॅव दोज कीज राईट नाव. प्लीज रिटर्न'.

गोड = गॉड, अंगळ = अंकल, झेड = इझेड

"त्यात कोणालाही दुखवण्याचा अथवा खिल्ली उडवण्याचा हेतु नाही. क्षमा असावी." जाईताई यांनी सुरुवातीलाच हे प्रकटन दिले असल्याने तसल्या "फॉरवर्डेड मेल" ना गंभीरपणे घेण्याची गरज नाही. अन्यथा उच्चारांच्या अशा विविध छ्टा काढणे म्हणजे दुधारी शस्त्र आहे. प्रत्यक्षात "मल्याळी" तरूण्/तरूणी अन्य भाषिकांप्रमाणेच कष्टाळू, विद्याउपासक आहेत. केरळच्या थ्रिसूर जिल्ह्यातील रवि मेनन नावाचा माझा मल्याळी मित्र दिल्लीत सरकारी खात्यात चांगल्या हुद्द्यावर आहे. इंग्रजीवरील प्रभुत्व तर सोडाच पण हिंदी, उर्दु, हरियाणवी आणि बंगाली या भाषेवर त्याने इतकी हुकुमत मिळविली आहे की यातील उर्दुमधुन तर तो लिखाणही करू शकतो. रूममध्ये मी आणि नागपूरकडील आणखीन एक मित्र मराठीतून बोलायला लागलो तर हा रवि अगदी कान देऊन मराठी आणि उच्चाराची ढब पकडायचा (कॉम्प्युटरवर काही काम चुकले तर आम्हा दोघांना चिडविण्यासाठी हसतहसत "च्यामारी" म्हणायलादेखील शिकला) आणि मराठी शिकता शिकता आम्हाला कामचलावू मल्याळी आणि तुळू भाषाही शिकवली. अशा या "मल्याळी" गुरुमुळे मी केरळ आणि तामिळनाडुमध्ये इंग्रजी/हिंदी भाषा न वापरता प्रवास करू शकतो.

कोल्हापुरी लोकांच्या पण गमती आम्हाला चालतील........ :-)

पु. ले. शु.

आमच्या कोण्या एका गरीब काळी एका हापिसात आम्ही काम करायचो तिथे रिसेप्शनिस्ट कम फोन ऑपरेटर कम आणखी काय काय अशा एक दाक्षिणात्य काकू होत्या. आमचा बॉस दुबईला गेला होता आणि कोणाचासा फोन आला. ह्या काकूंनी उत्तर दिलं, 'ओ थुबाई गयेलाय!' आरारारा...त्यांना इतकं छळलं आम्ही सगळ्यांनी..म्हणलं बाबा काय डॉन आहे का? तुम्ही काय कोणत्या भाईकडं रिसेप्शनिस्ट होता का...एक ना दोन....

बाकी काही म्हणा पण मल्लू मुली मात्र झक्कास हं!

भारतात देखण्या मुली दोनच प्रांती - बंगाली आणि मल्लू! ...दोन्ही प्रान्त 'कम्युनिस्ट' आहेत! ...काय कारण असावे बरे? महाराष्ट्रात देखिल कम्युनिस्ट राजवट आलीच पाहीजे!!!

" देखण्या मुली फक्त सदाशिवात असतात " सौजन्य : श्री परिकथेतील राजकुमार ह्यांचा कॅफे

या उच्चार वैशिष्ट्यांप्रमाणे ईंग्रजी स्पेलिंग सुद्धा खास असतात दाक्षिणात्यांची.. जिथे आपल्याला H हवा असतो तिथे यांना तो नको असतो.. आणि आपल्याला नको तिथे नेमका असतो.. क ख ग घ त थ ट ठ ड ढ सगळे उलटेपालटे होतात :-)