काका, (चालेल ना?)
काही वाक्य वाचताना माझा जाम गोंधळ झाला, पण विचार एकदम पटले. माझ्यासाठी कोणी दरवाजा उघडा ठेवावा अशी (स्त्री-सुलभ?) अपेक्षा मी ठेवत नाही पण मी दरवाजा उघडा ठेवते. आणि मी हे शिकले टाटा मूलभूत संशोधन संस्थेतल्या मोठमोठ्या वैज्ञानिकांकडून! आपल्या मोठेपणाचा बडेजाव न मिरवता माणसाला माणसाप्रमाणे वागवणारे शिक्षक मी तिथेच पहिल्यांदा पाहिले.
(छोटी) अदिती
हलो आदिती,
मला काका म्हटलं तर नक्की चालेल.तुला कदाचीत माहित ही असेल की पंजाबीत लहान बाळाला "काका" म्हणतात.
राजेश खन्नाला लहानपणापासून काका म्हणतात.गंमत म्हणून अजूनही त्याला काकाच म्हणतात.
मी काही पंजाबी नाही.तेव्हा "नावात काय आहे" असं जरी म्हटलं तरी तुझा उद्देश आदरार्थी म्हणण्याचा आहे हे मला कळतं.बद्दल आभार.
तुझा वाचताना गोंधळ कशामुळे झाला त्याचं मला कुतुहल आहे.तू पण दरवाजा उघडा धरून ठेवतेस हे वाचून बरं वाटलं.आणि त्याहुनही वाचून बरं वाटलं की ते तू tifr मधे शिकलीस.tifr बद्दल जे तू पुढे लिहितेस ते वाचून मला खूपच आनंद झाला.I am proud of you and I am proud of tifr.
टाटा इन्सटिट्युट्चा मी ऋणी आहे. त्या वयात मला दुरून का होईना जगविख्यात शास्त्रज्ञ पाहायला मिळाले.
Prof.H.C Urey केमिस्ट्री
Prof.Teller,Prof.Patrick Blackett,Prof.J. Robert Oppenheimer ऍटम बॉम्ब
Prof Kosambi गणीत
Dr.MGK Menon कॉस्मीक रे
Dr.Bhabha
हे तर आमचे डायरेक्टरच होते म्हणा.
तुझीही नेचर मधे लिहिण्याची इच्छा नक्कीच पुरी होईल.आणि त्याबद्दल तुला माझ्या शुभेच्छा.
www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com
हि पद्धत मी जर्मनीत पाहीली.
ऑफिस, रेस्त्राँ अशा बहुसंख्य सार्वजनीक ठिकाणी लोक, अनोळखी लोकांसाठिहि दार उघडून धरतात. शेवटचा माणुस दारातुन बाहेर पडेपर्यंत हे केले जाते. लोक जास्त असतील तर हि पद्धत साखळी प्रक्रीयेने केली जाते.
जर्मन लोकांकडुन अनेक गोष्टी शिकायला मिळाल्या जसे:
सकाळी रस्त्यावरुन जाताना अनोळखी माणसालासुद्धा गुड मॉर्नींग म्हणणे.
दुकानात शिरताना व बाहेर पडताना दुकानदार व ग्राहक एकमेकांनां अभिवादनपर वाक्ये म्हणतात.
रेस्त्राँ मधुन बाहेर पडताना सर्वांचा निरोप घेतात (बसलेले लोक माहीतीचे असोत अथवा नसोत).
परस्परांशी बोलताना मृदु शब्दात बोलतात. भारतीय माणसाला सुरवातीला ते कुजबुजत बोलतायत असे वाटते.
ह्यातल्या अनेक गोष्टि मी अंगीकारल्या व भारतात आल्यावरही आजतागायत सुरु ठेवल्या.
व्यवहारात लोकांची आपल्याशी वागण्याची पद्धत बदलल्याचा, ती अधिक चांगली झाल्याचा अनुभव आला.
थोडेसे विषयांतर:
भारतीय कंपन्यांच्या तुलनेत आणखी बघायला मिळालेला प्रकार म्हणजे, कोणतेही काम जर्मनीत अर्जंट नसते.
तर ते नीटनेटके व लयीत (एका विशिष्ट वेगाने) करण्यावर त्यांचा भर असतो. त्यामुळे त्यांचे काम आमच्यापेक्षा चांगले व वेळेते उरकते. अर्जंट कामात चुका होऊन त्या निस्तरणे व पुनरावृत्ती करावी लागणे टळते. आजच्या दिवसात किती काम उरकायचे हे सकाळी, किंबहुना आदल्या दिवशी संध्याकाळीच ठरते. बहुसंख जर्मन कंपन्या शुक्रवारी अर्धादिवस व शनीवार-रवीवार सुट्टी घेऊनही उत्तम दर्जाची उत्पादने बनवतात.
जर्मन समाजाचे हे यश, त्यांच्या संस्काराचे व शिस्तीचे यश आहे.
संजय अभ्यंकर
http://smabhyan.blogspot.com/
संजयजी,
खूपच अभ्यासून आणि इंटरेस्टिंग करून लिहिलेली माहिती वाचून बरं
वाटलं.जर्मन लोकाची वागण्याची पद्धत फार इंप्रेसिव्ह आहे.
आभार.
www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com
ऑफिस, रेस्त्राँ अशा बहुसंख्य सार्वजनीक ठिकाणी लोक, अनोळखी लोकांसाठिहि दार उघडून धरतात. शेवटचा माणुस दारातुन बाहेर पडेपर्यंत हे केले जाते. लोक जास्त असतील तर हि पद्धत साखळी प्रक्रीयेने केली जाते.
अगदी.. आणि तीच पध्दत नकळत आपल्यातही मुरत जाते.
रेस्तराँ किवा बाग,रेल्वेस्टेशन किवा अगदी रेल्वेमध्ये अशा सार्वजनिक ठिकाणी जेवणाच्या वेळी आपल्या आजू बाजूचे लोकं जर जेवायला सुरूवात करणार असतील तर त्यांना 'गुटन आपिटिट' म्हणजे आपल्या 'सावकाश होऊ द्या..' सारखे अभिवादन आवर्जून करतात.अगदी टीसी सकट सगळे जण!
स्वाती
प्रतिक्रिया
थोडासा गोंधळ पण विचार मान्य
tifr ची आठवण आली
मागून येणार्याला मी दरवाजा उघडा धरून ठेवते.
छान माहिती कळली
अगदी...
वा वा
आभार