दंडवतच घालायला आला होतो. प्रभुदेवा... कहर कहर !!! चित्र आंतरजालावरुन घेण्यात आल्या गेले आहे.

खरंय. :)

माझ्या पाहण्यातील एक घटना:- एक जण अशाच एका जड मोटरसायकलवर बसून दोन्हीकडे दोन पाय टेकवून रस्त्यावर उभा होता. त्याच्या मागच्या आसनावर साडी परिधान केलेली एक महिला(दोन्ही पाय एकाच बाजुला टाकून) बसण्याचा प्रयत्न करीत होती. त्या महिलेची उंची कमी असल्याने तिला ते काहीसे अवघड होत होते. शेवटी ती एकदाची बॅक जंप मारून आसनावर बसली पण या उडीच्या झटक्याने मोटरसायकल एका बाजुला कलंडू लागली. अर्थात मोटरसायकलस्वाराने ती पडू दिली नाही परंतू त्यामुळे मोटरसायकलस्वाराला अवघड जागी इंधन टाकीचा जोराचा प्रहार बसला व तो असह्य वेदनेनी कळवळू लागला. शेवटी त्याला आजुबाजुच्या लोकांनी रिक्षात बसवून इस्पितळात नेले. पुढे काय झाले ते ठाऊक नाही, परंतू या घटनेवरून योग्य तो बोध घेऊन आधीच काळजी घेतलेली बरी.

चेष्टा नाही. उगाच चिडवाचिडवी. पण आता काही दिवस बंद. :)

अगदी अगदी. तुमच्याशी आम्ही वर्ल्ड कप पासूनच सहमत आहोत. सध्या आमच्या कडेही हेच चाललेय. पोरीला शाळेत मिड-डे मिल मिळते पण ती खात नाही म्हणून घरून पण डबा द्यावा लागतो. दुहेरी खर्च. काढू काय धागा ?