दृष्ट कशी काढावी?

दृष्ट काढण्याचा स्मायली तयार करावा , जेणेकरुन ऑन लाइन दृष्ट काढता येइल

दृष्ट नेमकी कशी काढावी? कोणत्या वस्तू वापरतात? दृष्ट कोणत्याही तिथीला काढता येते का? कोण नसल्यास स्वतःची स्वतःच दृष्ट काढली तर चालते का? माणसाप्रमाणेच घर, दुकान, प्राणी यांची दृष्ट काढता येते का? हेही ठीक.. म्हणजे रास्त शंका आहेत.. पण यामागचे शास्त्र काय आहे? हे सर्व थोतांड आहे असा अंनिसकडे कोण्ता पुरावा, स्टडी आहे काय? हे काय आहे?

हे काय आहे? अहो गवि, नवीन आहे काय तुम्हास हे.. आता इथे अशा वाक्याने वादावादी सुरु करून द्यायची,,, म्हणजे मिपाकर भांडत बसतील, आणि जा मो प्या .. परत गायब...

ह्म्म छान विषय आमच्या पंतानी याविषयी इथे खुप चांगले लिहिले आहे गरजुंनी अवश्य लाभ घ्यावा अमोल केळकर

यामागचे शास्त्र काय आहे? हे सर्व थोतांड आहे असा अंनिसकडे कोण्ता पुरावा, स्टडी आहे काय? हे काय आहे? अशा गोष्टीना दोन बाजू असतात.. दोन्ही समोर येतील तर बरे म्हणून लिहिले आहे. नंतर बुप्रावाले अंनिसवाले यानी असं म्हणायला नको की आम्हाला आमंत्रण नव्हते म्हणून .. :)

http://dhondopant.blogspot.com/2011/08/blog-post_11.html धोंडोपंतांचा हा लेख वाचा....

हल्लीच मिपाच्या सर्वरला नजरसुरक्षाकवच बांधले आहे असे ऐकण्यात आले आहे, खरे खोटे माहित नाही.

>> स्वतःची स्वतःच दृष्ट काढली तर चालते का? हा पर्याय कधी डोक्यात आला नव्हता ...:)

दृष्ट लागते आणि ती काढता येते हा प्रकारच डोक्यातून काढून टाका. पुढले सर्व प्रश्न, अडचणी आणि भीती बाद होईल.

दृष्ट लागणे वगैरे माझ्यातरी लक्षात रहात नाही. त्यावर विश्वास वगैरे ठेवायचा की नाही हेही लक्षात रहात नाही. पण दोन्ही आज्ज्या आल्या की येताजाता सगळ्यांची दृष्ट काढत असतात. आम्ही काढून घेतो........त्यांना बरे वाटते. बाळांची दृष्ट फुलांनी काढली जाते. टोणग्यांची दृष्ट मीठ मोहोरीने काढली जाते. सगळ्या गोष्टीत हे असे का? तसे का? प्रश्न विचारणारी घरातली लहान मुले मजा वाटते म्हणून आज्जीकडून फू फू करून घेतात्........एकही प्रश्न न विचारता!;)

हा धागा वाचता वाचताच मिपा गंडलं... मिपाची दृष्ट काढा रे कोणीतरी!!

मी असल्या गोष्टी मानत नाही. पण नवे कपडे घातले की, अनोळखी व्यक्तीने टक लाऊन बघितले की मला हमखास त्या रात्री ताप येतो असे निरिक्षण आहे. आजी होती तेव्हा आजी आणि नंतर कधी कधी आई दृष्ट काढत असे. पण दृष्ट लागण्याचा प्रकार फार शिरेस मामला नसावा... सकाळी क्लिअर होते सगळे. मी मागे उगाच सर्किट्पणा म्हणून एक भगवी शाल अंगावर घालत असे.. भडक रंगामुळे लोकांचे *अवधान * त्या कपड्याकडे खेचले जाई आणि नजरा नजर झाली की प्रत्येकवेळी स्वतःचेच किंचीत भान येत असे... या गोष्टीचा ध्यानात फायदा झाला... संन्याशांनी भगवे कपडे का घालावेत याचे खरे कारणही उमजले. पण यामुळे ताप येत नसे.

बरेच लोक चांगले काही सांगावयास धजावत नाही. माझी मैत्रिण घरातईल चांगल्या गोष्टी सांगत नसे आणि मी सांगत असे तेव्हा मला सल्ला देत असे "ऐसा सब्को नही बताते नजर लगती है"

माझा अर्धवट विश्वास आहे, म्हणजे दृष्ट लागण्यावर आहे पण काढण्यावर नाही. :)

दृष्ट हा प्रकार साधारण सेल्फ ऑब्सेस्ड लोकांना त्रास देतो असा अनुभव आहे.. कधी कधी एखद्या समारंभात आपण दिवसभर खुप एंजॉय करतो, खुप लोकांशी बोलतो, धावपळ करतो आणी त्याचा शारीरीक- मानसीक शिन संध्याकाळी जाणवतो. माणुस कोमेजुन जातो.. यालाच दॄष्ट लागणे असं म्हणतात.. जे मोठ्यांच्या बाबत होतं तेच लहान मुलांच्या बाबत.. थकले की ते कीर्कीर करतात, इतर काहीही स्पष्टीकरण नसल्याने दॄष्ट लागली म्हणुन लोकांवर खापर फोडल जातं पण खर सांगायच तर मला आवडायच दॄष्ट काढुन घ्यायला.. त्या उपचारांपेक्षा त्यामागचे प्रेम फार सुखावुन जायचे, पण ती काढावी तर आज्ज्जीनेच.. त्यातही दोन तीन प्रकार होते.. १) मीठ मोहर्‍यांनी-- बंद मुठींत मीठ मोहर्‍या घेवुन आजी समोर उभी रहायची, देवाला निरांजन ओवाळाव तस हात माझ्यासमोर फिरवायची.. तोंडाने पुटपुटत ज्यांची दॄष्ट लागलीय असा तिला संशय आहे त्यांना मनोसोक्त शिव्या घालायची.. नंतर ते जिन्नस बाहेर नेवुन फुकुन द्यायची २)चपलेले-- एखादी काळी जुनी चामडी चप्पल उलटी करायची, ती माझ्या तोंडासमोरुन ओवाळायची मनोसोक्त शिव्या देवुन झाल्या की तिच चप्पल कोपर्‍यात रागाने फेकुन द्यायची.. (बाहेर नाही.. परवडायच नाही) ३)काकडा-- जरा जास्तच दॄष्ट झालीय अस आज्जीला वाटल की हा जालीम उपाय केला जायचा, एक काळ कापड वळायंच, तेलात बुडवायच. भिजलं की चिमट्यात पकडुन पेटवुन द्यायच.. निरंजन ओवाळावी तस माझ्यासमोर ओवाळल जायच.. आज्जी शिव्या द्यायची अन मला त्या जळत्या काकड्यावर थुंकायला सांगायची, थूंकल की मस्त तड तड आवाज यायचा.. जितका आवाज जास्त तितकी जास्त दॄष्ट झालेली.. सगळं झाल की ती काकड्याची राख, पिंपळाखाली टाकुन द्यायची.. उन्हाळ्याच्या सुट्टीत आजोळी, दिवसभर हुंदडुन दमल्यावर, तिन्हीसांजेला हे सोपस्कार करुन घेण्यात जे सुख होत ते शब्दात नाही सांगता येणार. आता आज्जीही राहीली नाही, अन ते सुख भोगता येइल इतका मी निरागसही राहीलो नाही. बाकी जगातल्या अर्ध्या लोकसंखेला, टेक्नीकली, दॄष्ट लागुच शकत नाही असं जानकारांच म्हणंन आहे..

दृष्ट काढण्यासाठी, लहानपणी आजी मीठ आणि मि-या ओवाळून विस्तवावर टाकताना "आल्यागेल्याची ....." असंकाही तरी म्हणायची.. कोणाला हे पूर्ण आठवतयं का?