एका भारतीय पुरुषाची डायरी

दिनांकः २० ऑगस्ट ४०११ कंटाळा आलाय! का काय विचारता? ऑफीसमधल्या राजकारणाने कंटाळा आला होता. माझी बॉस म्हणाली शनिवारी यावं लागेल. अस्सं डोकं फिरलं आणि लवकर निघालो. तसं डोकंही दुखत होतं. म्हटलं बाबांकडे चार घटका जावं, बाबांच्या हातच्या चहाने डोकंदुखीच काय पण जगातले सारे रोग दुर होऊ शकतात. पुन्हा एकदा आपल्या घरी गेलं की रोजचं जेवण करणं, पोरांचा अभ्यास, सासर्‍यांची काहि कामं वगैरे रोजची कामं आहेतच. तर बाबांकडे गेलो होतो. नेमकं मला राजनने बघितलं. आता हा सासर्‍यांना नक्की सांगणार. याला काय नोकर्‍या करायच्या नाहीत. बायको मोठ्या हुद्द्यावर आहे. घरी सिरीयल बघितल्या, मुलांना झोपवलं की झालं. त्यात त्याच्या बायकोचीही अजिबात नाटकं नाहीत. एकतर ती वेळेवर घरी येते. हा जेवण करेपर्यंत मुलांकडे बघते. रात्री भांडी पुसून लावायलाही मदत करते. नाहीतर माझ्या ह्या! आता ऑफीस सुटल्यावर सरळ घरी यायचं की नाही? पण नाही एखाद्या मैत्रिणीचंच काम करून दे, अर्जंट काम आहे म्हणून तास-तास ऑफीसात थांब. मला घराकडे बघावं लागतं. ते जाऊ दे तर सांगत होतो की या राजनने बघितल्यामुळे मी घरी जायच्या घाईत होतो. इतक्यात बाबा चहा घेऊन आले. आईने काहि पत्रं माझ्यापुढे टाकली "ह्या बघ काहि स्कीम्स आहेत. सुनबाई म्हणत होत्या की इन्व्हेस्टमेंट करायची आहे काहि चांगल्या स्कीम्स आल्या तर दाखवा. तेव्हा ही पाम्प्लेट्स नेऊन दे तिला. ती ठरवेल काय ते." मी ती पाम्प्लेट्स उघडली तर म्हणते कशी "तुला काय कळतंय त्यातलं? मुलाच्या जातीनं आपलं लक्ष घरातल्यांच्या आरोग्याकडे आणि मुलांकडे द्यावं. नको तिथे नाकं खुपसु नकोस. मी आणि सुनबाई काय ते बघुन घेऊ. आणि उगाच उचकु नकोस तो गठ्ठा! एखादं पाम्प्लेट विसरशील नी बायकोचा ओरडा खाशील" आता मुलीच नाहि तर मुलगेही शिकतात, कमावतात हे तीच्यासारख्या पुराणमतवादी बायकांना कळेल तर शप्पथ. आपलीच आई म्हणून गप्प बसतो झालं. मी आईला काहि उलटून बोलणार इतक्यात बाबांनी विषय बदलला "अरे मस्त नारळाच्या वड्या केल्या आहेत खाणार?" "कधी केल्यात. अहो मलाही करायच्या होत्या. सांगायचं नाही का? सासुबाईंनाही आवडतात. माझे सासरेही चांगल्या करतात असा त्यांचा दावा आहे पण खरं सांगुका सासुबाईंना तुमच्याच हातच्या आवडतात. आणि माझा खरवसाचा डबा राहिला होता गेल्यावेळी तोही द्या. आणि त्यात थोड्या वड्या द्या घालून. तसंही त्या राजनने माहिलं आहे इथे शिरताना मला. सासर्‍यांपर्यंत पोचली असेल बातमी. वड्या आणल्या की हबसतील गप्प" "काय रे बाकी कसं चालू आहे" आता लग्नाला इतकी वर्ष झाली पण बाबांची काळजी काहि संपत नाही. हा प्रश्न विचारताना तोच कातर आवाज, तीच हुरहुर, तीच माया, तेच प्रेम! उगाच नाही लग्ना आधी बाबांना सगळे दिलरुबा म्हणत. "ठिक चालु आहे.. सासर्‍यांचाही फारसा जाच नाही. आता तेही थकलेत" खरंतर मला बायकोच्या दुसर्‍या मुलाच्या हट्टाबद्दल सांगायचं होत. एकाचंच करताना माझ्या नाकात कसा दम आलाय हे मलाच ठाऊक. दुसर्‍या चान्स नंतर तर मला नोकरी सोडूनच बसावं लागेल. तरी बरं पहिलीच मुलगीच झाली नाहितर आमच्या ह्यांचा आग्रह फारच वाढला असता. पण बाबांच्या काळजीयुक्त चेहर्‍याकडे बघुन नाहि सांगितलं "हे बघ. सहनशील असावं! नाहितर हल्लीची मुलं जरा खुट्ट नाहि झालं तर येतात माहेरी निघुन" मला तो विषय नको होता. बाबांकडून वड्या घातलेला खरवसाचा डबा घेतला आणि घरी निघालो. घरी सासरे टिव्ही बघत बसले होते. सासुबाई, बायको यायला अवकाश होता. मुलगी शाळेत गेली होती. राजन येऊन गेला आहे की नाही कळायला मार्ग नव्हता. मला बघताच सासरे म्हणाले "काय रे आज लवकर कसा?" "बाबांकडे जाऊन आलो त्यांनी नारळाच्या वड्या पाठवल्यात" मीच आधी खरं सांगुन टाकलं. पण राजन बहुदा येऊन गेलेला नसावा. "ते जाऊदे आज जरा घर आवरून ठेव. रघुला बघायला मुलीकडचे येणार आहेत" रघु म्हणजे माझा मेव्हणा. दिसायला ध्यान आहे. फक्त अभ्यास एके अभ्यास. आता पुरुषाच्या जातीला चार पोळ्या तरी लाटता याला नकोत का? पण सासर्‍यांनीच लाडावून ठेवला आहे. आता याचं लग्न झालं की त्याची बेडरूम मिळेल मग दुसर्‍या मुलाचा विचार करता येईल असा विचार मी करू लागलो. असो आता बरीच कामं आहेत..म्हणून जर वेळ आहे तोवर डायरी लिहुन टाकतोय.. सकाळपासून जो राबतो आहे तो साधी पाठ टेकलेली नाही. आता रघुचं ठरलं म्हणजे मिळवलं. शिवाय कामं इथेच थोडीच संपणार आहेत. मुलीच्या शाळेतल्या फॅन्सीड्रेस स्पर्धेसाठी कल्पना शोधायची आहे. त्यात त्या अनिलच्या मुलीने सैनिक व्हायचे ठरवले आहे. मी हिला माफिया किंवा झाशीची राणी करू का? शिवाय रात्री काय ह्या आल्या की त्यांची इच्छा असेल तर रात्रभर पाठ दुखवून घ्यावी लागेल ते वेगळीच.. छे छे छे देवीआई काहिहि कर पुढचा जन्म जर मनुष्य पोटी देणार असशील तर स्त्रीचाच दे गं बाई! ======= या लेखनाची प्रेरणा इथून :)