भारतात भारतीय जनता सुरक्षित नाही परंतू भारतीय नेते मात्र सुरक्षित आहेत. याची कारणे काय असावीत?

सत्तेवर असताना हल्लेखोरांकडून हत्या झालेल्या पंतप्रधान पदावरील एकमेव व्यक्ति म्हणजे इंदिरा गांधी. त्यापूर्वी व त्यानंतरही आजतागायत एकाही उच्चपदावरील (पंतप्रधान / राष्ट्रपती / गृहमंत्री) नेत्याची हत्या झालेली नाहीय. पद सोडल्यावर हत्या झालेले मोठे व्यक्तिमत्व म्हणजे राजीव गांधी. त्यांचा अपवाद वगळता इतर कुणाही मोठ्या पदावरील राजकीय नेत्याची हत्या देशावर असुरक्षितता लादणार्‍या हल्लेखोरांनी केली नाहीय. प्रमोद महाजनांची हत्या झाली खरी पण ती कौटुंबिक कारणातून. मुख्य म्हणजे गेल्या पंचवीस वर्षांपासून जनतेवर इतके भयंकर हल्ले होत असतानाही, तूलनात्मक रीत्या राजकीय नेत्यांवर अतिशय तुरळक हल्ले झालेयत. एकतर ते अफाट सुरक्षा कवच घेऊन हिंडत असतात. दुसरे म्हणजे हल्लेखोरांचे बरेचसे उद्देश राजकीय नेत्यांकडून च साध्य होत असल्याने हल्लेखोर त्यांना मारण्याचे कष्ट घेत नाहीत. आपला सख्खा शेजारी पाकिस्तानशी जरी तूलना केली तरी असे जाणवेल की ४७ नंतर आजतागायत त्यांचे जितके राजकीय नेते हल्ल्यांना बळी पडलेयत त्याप्रमाणात भारतीय नेत्यांना काहीच दगाफटका झालेला नाहीय. भारतात राजकारणी जितके सुरक्षित आहेत तितके इतर कुणीच नाही (अपवाद अजमल कसाब, अफजल गुरू इत्यादी). याचे कारण आपले राजकारणी हल्लेखोरांना दुखावणारे कुठलेच ठोस निर्णय घेत नाहीत. अशा स्वरूपाचे निर्णय फक्त इंदिरा गांधी व राजीव गांधी यांनीच घेतले व त्याची किंमत त्यांनी स्वत:चे प्राण त्यागून चूकविली. त्यानंतरच्या सर्व नेत्यांनी फक्त मिळमिळीत स्वरुपाचे निर्णय घेतले व स्वत:ची कातडी बचावण्याचेच काम केले. त्यामुळेच देशाचे शत्रू हे इथल्या राजकारण्यांना आपले शत्रू मानत नाहीत व त्यांच्या जीवावर उठलेले नाहीत.