मातृशक्ती विरुद्ध मातृभाषा.

लेख छान आहे पण संस्कार मुख्य आहेत. मातृभाषा आणि विकृत मातृशक्तिचा लढा कोण जिंकेल काही समजत नाही ??????????????? संजीव

त्या मुलाच्या आईचे काही चुक नाहीये.. त्यांनी प्रॅक्टीकल विचार केला.. आजकालच्या जगात इंग्लिश येणॅ गरजेचे आहे.. मराठी माध्यमातूनही अनेक पुढे येतात.. पण हल्ली मराठी शाळांचा दर्जा खालावला आहे.. आनिपानि वाले शिक्षक निदान शिकवायला तरी नसावेत, पण असतात मराठी शाळांमधे.. त्यामानाने इंग्रजी शाळा अधिक चांगल्या वाटतात मला.. आणि इंग्रजी माध्यम म्हणजे कॉन्व्हेंट नव्हे की आपली संस्कृती विसरून जातील मुलं लगेच! अभिनव इंग्रजी माध्यमाचे उदाहरण घ्या.. मला तरी उत्तम शाळा वाटते ती.. खरंतर चावून चोथा झालेला विषय आहे हा.. आणि सेमी-इंग्लिश हा त्यच्यावरचा उत्तम उपाय आहे, हे सुद्धा जगजाहीर आहे... !! http://bhagyashreee.blogspot.com/

भाग्यश्री खरंतर चावून चोथा झालेला विषय आहे हा.. आणि सेमी-इंग्लिश हा त्यच्यावरचा उत्तम उपाय आहे, हे सुद्धा जगजाहीर आहे... !! आपल्या तात्यांनी याच साठी मिपा सदर आपल्या समोर ठेवले. संजीव

तसा हा चावून चोथा झालेलाच विषय आहे तरीदेखील माझे मत देतो.. माझ्या मते आपल्या अपत्याला कोणत्या माध्यमातून शिक्षण द्यायचे हे ठरवण्याचा अधिकार हा सर्वस्वी त्या अपत्याच्या आईवडिलांचा/पालनकर्त्याचा आहे, तो त्यांचा व्यक्तिगत प्रश्न आहे. आपल्या अपत्याचं भलंबुरं कशात आहे हे आईवडिलांनाच समजतं! त्यात इतरांनी मागता/न मागता सल्लामसलत जरूर करावी परंतु अंतीम निर्णय हा आईवडिलांचाच आहे/असतो हे जाणावे... 'विकृत मातृशक्ति' हा शब्दप्रयोग मला अत्यंत चुकीचा वाटतो/वाटला. माझ्या मते जिथे 'मातृ', 'माता' हे शब्द असतात तिथे विकृत असं काहीच नसतं! असो.. आपला, (मातृभक्त) तात्या.

मराठी माध्यमातून शिक्षण घेतलेली पिढी कदाचित आज खूप मोठ्या पदावर असतीलही ,पण इंग्रजी माध्यमात ज्यांना परवडते त्यांनी आपल्या मुलांना इंग्रजी माध्यमात शिकवले पाहिजेच आणि परवडत असूनही आपल्या मुलांना मराठी माध्यमातून शिक्षण देऊन त्यांचे भवितव्य आपण घडवू शकू असा विश्वास ज्या पालकांना आहे, त्यांनी मराठीतून येणारी पिढी घडवावी. ( इंग्रजी शिकणा-या विद्यार्थ्यांचे मराठीचे काय होणार त्याची चिंता करु नका, सुदैवाने त्यांच्या आजुबाजूचा समाज अजून मराठी बोलतो. आणि शासनाच्या कृपेने इंग्रजी माध्यमातील शाळेंमधे मराठी विषयही अभ्यासक्रमात आहेत म्हणे ? ) (प्रवेशाची लगबग सुरु झाल्यापासून ते जिथे जिथे शिक्षणाचा विषय निघाला की या विषयाचा इतका चोथा होतो की, कशाचा चोथा चावतोय तेही कळत नाही. )

एक रीपोर्ट एक लेख

विकृत मातृशक्ति असा शब्द मला त्यावेळी सुचला आणि मी तो वापरला. कदाचित परक्या भाषेचा सोस किंवा आया कश्या चुकतात असा ही वापर करता आला असता. आई हा शब्द जेथे आहे तेथे विकृत शब्द कसा येईल ही भावना महत्वाची आहे. मला या भावनेबद्दल आदरच आहे. पण जेथे जेथे मराठी भाषा मारली जाते, डावळली जाते तेथे मला राग येतो. आई ही आई असतानाच एक स्त्रीही असते आणि कोठेतरी अपत्यभावाबरोबर समाजात आपल्याला मिरवता यावे, आपला मोठेपणा दिसावा म्हणून काही अश्या गोष्टीना ( इंग्रजी भाषेचा पूरस्कार) घडत असाव्या. अनेक साधारण स्त्रीया ही आपल्या लहान बाळांना डॅडी / मम्मी असे संबोधायाला भाग पाडतात, मुलांशी लाडे लाडे इंग्रजीत बोलता तेंव्हा वाईट वाटते. असो.

विनोबा भावे आपणा सर्वाना परीचित आहे, किंबहुना वंदनीयही आहे. विनोबांना अनेक देशी आणि परदेशी भाषा चांगल्या पद्धतीने अवगत होत्या. लहानपणी विनोबा पहाटे पहाटे पार्शियन अथवा अश्याच परकिय भाषेचे पाठांतर करीत होते. कुतुहलापोटी त्यांच्या आईने विचारले, "विनू कोणती भाषा आहे रे ही?", विनोबांनी त्या भाषेचे नाव सांगितले. आईने सांगितले की, विनु एक ऐकशील, सकाळी सकाळी तू संस्कृतचे वाचन, मनन आणि पठण करीत जा. सर्व भाषा चांगल्याच आहे पण संस्कृतची गोडी काही वेगळीच आहे. आईचा सल्ला विनोबांनी आपल्या आयुष्यभर पाळला. माझ्या मनात आता हा विचार येतो की मराठी भाषेतही ज्ञानोबा, एकनाथ, तुकाराम, मोरोपंत इत्यादी असताना विनोबाच्या आईने त्याना मराठीचे वाचन, मनन अथवा पठन करण्यास का नाही सांगितले? कदाचित एक कारण हे असेल की आपली भाषा ही सरळ र्‍हद्यात जात असेल आणि तीला अश्या अवडंबराची गरजही नसेल. आई आणि मुलगा यातील भाषेचा विचार करतांना ही आठवणही आठवली इतकेच!!!

आपल्याला बुवा ही भाषा आवडते... मराठी मध्ये लिहणे... वाचने मला सोपं जाते... पण माझ्या पुढील पिढी मराठी मध्येच शिक्षण घ्यावे असे मला वाटत नाही... कारण... एक तर मागच्या काही पिढ्यानी इंग्रजीचा ईतका उदोउदो केला आहे की आज च्या घडीला मी फक्त मराठीमध्येच संभाषण व काम करुन जिवंत राहण्यालायक देखील काहीच कमवू शकत नाही.... कंपन्यामध्ये काम करताना ईंग्रजी हाच एक पर्याय पुढे आहे... व तुम्ही मराठी भक्तांनी ईंग्रजीचा विरोध सोडून प्रथम हिंदीचा विरोध करा.... आजकाल गावोगावी तरुण मुले हिंदीमध्येच संभाषण करत आहेत हे मी येथील दिल्ली मधील उदाहरण देत नाही.. अगदी कराड, सातारा.. कोल्हापुर... मधील १०००० वस्ती असलेले आंबेवाडी गावाची उदाहरणे देत आहे.... ! आमच्या गावी देखील माझे भाचे... पुतणे हे हिंदी मध्येच संभाषण करतात व माझ्यासारखे कोणी वयाने मोठे सामिल झाले तरच मराठी व कन्नड चा उपयोग करतात... ! तुमची मराठीची तळमळ आम्हाला माहीत आहे.. व आम्ही आमच्या परिने प्रयत्न देखील करतो पण.. आज अचानक एकदम सगळेच मराठी मध्ये जरा अवघड आहे हो ! अजून एक गोष्ट... तुम्ही महाजालावर प्रयत्न करत आहात... येथे मिपावर व ऑर्कुटवर जे मराठी बांधव आहेत त्यामध्ये जास्तीत जास्त ती लोक आहेत जी महाराष्ट्रापासून दुर आहेत्... तेव्हा मराठीचा सर्वस्वी वापर आपल्याला तरी सध्या जमणार नाही.... जाता जाता..... कोल्हापुर नगरपालिके मध्ये मागील वर्षी गेलो होतो... तेथे सर्वात जास्त ईंग्रजीचाच वापर होतो फॉर्म साठी ! राज जैन येथे काय लिहावे हेच सुचेनासे झाले आहे..... ब्रॅन्ड बदलावयास हवा आता

मराठी भाषा सुंदर आहे, आपली मातृभाषा आहे ती आपल्याला यायलाच हवी हे सर्व मान्य आहे. परंतु इंग्रजीचा अति दुस्वासही चुकीचाच म्हणावा लागेल. व्यावसायिक आयुष्यात भारतात आणि भारताबाहेरही इंग्रजी भाषेची गरज भासते. आणि त्या वयात नव्याने शिकणे कठीण जाते. इंग्रजी माध्यमात शिकूनही मराठी भाषा जोपासता येते. कोठेतरी अपत्यभावाबरोबर समाजात आपल्याला मिरवता यावे, आपला मोठेपणा दिसावा म्हणून काही अश्या गोष्टीना ( इंग्रजी भाषेचा पूरस्कार) घडत असाव्या. हा निष्कर्ष घाईघाईने काढलेला आणि म्हणुन चुकीचा वाटतो. आपले मुल बाहेरील जगाच्या स्पर्धेत, चढाओढीत मागे पडू नये, भविष्यात त्याचे नुकसान होऊ नये ह्या विचारांपोटी आई किंवा वडील असा निर्णय घेतात आणि त्यात काही गैर नाही. 'विकृत मातृशक्ती' हा शब्द तर अत्यंत अपमानास्पद आहे. फारातफार चुकीची किंवा अपरिपक्व विचारपद्धती असे म्हणता येईल.