काळ काम वेगाचा गणित सोडवताना हिशोब वयाचे राहून गेले,
घर बांधता बांधता घरपण मागे राहून गेले.
मनात कितीही योजिले होते तुझ्यासाठी,
भरभरून ते सगळे तुला द्यायचे राहून गेले.
कधीतरी एकांत वेळी आता आठवत काय ते,
करूया करूया म्हणत प्रेम तुझ्यावर करायचे राहून गेले.
सरणावर आता पसरुनी, मना एकच वाटते,
प्याले दोन डोळ्याचे, रिते करायचे राहिले.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2352
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
भावूक
भावूक कविता.
हे
मस्तच आहे..... पण हे कुठेतरी आधी वाचले आहे....
कविता सुंदरच आहे!!
कविता सुंदरच आहे!!
आवडली कविता.
आवडली कविता.
धन्यवाद..
धन्यवाद..
लाई भारी
बन्या मस्त कविता आहे रे.... एकदम बापु...
सहि आहे कविता खुपच
सहि आहे कविता खुपच
वा..!
वा..!
मला
छान! पण मला सुरेश भटांची कविता आठवली.