पुरणपोळी होळी स्पेश्यल :)

पुरणपोळीच्या पारीसाठी आमच्या घरीपण फक्तं कणिकच वापरतात.

मीही पारी कणकेचीच करते :)

आमच्याकडे ये मेवे!:) कडक!! पोळ्या मऊसूत दिसतायत, कडक नाहीत.

सासुबाईंना विचारून... खरेतर पहिल्यांदा पूर्णपणे स्वतः पण करून... रेसिपी देत आहे. डाळ पूर्ण शिजवून घ्यायची ( बोटचेपी नाही)..पण ती कुकर मध्ये न शिजवता...वेगळ्या भांड्यात मंद आचेवर शिजवायची..म्हणजे पहिला कढ (सासुबाईंच्या मते अशुद्धता!.. मला ते फारसे पटत नाही...असो) काढून टाकता येतो... लागेल तसे थोडे थोडे पाणी टाकता येते... शिवाय कुकर मध्ये शिट्टी घेतल्याने जे एक्स्ट्रॉ पाणी शोषले जाते ते ही होत नाही. मग एका वेगळ्या भांड्यात ही डाळ काढून्...उरलेले पाणी पूर्णपणे काढून टाकायचे. एका चमच्याने किंवा डावाने डाळींब्या मोडेपर्यंत डाळ चेचून घ्यायची.. मग जेवढी डाळ घेतली होती तेवढीच साखर (हवा असल्यास थोडा गूळसुद्धा..किसून) त्या चेचलेल्या डाळीत टाकायची.. थोडी गरम डाळ असल्यामुळे साखर किंचित विरघळल्यासारखी होते आणि मिक्सर मध्ये डाळ वाटली जाऊ शकेल इतपत ओलसर पण होते. मग एका वेळी थोडी थोडी.. असे करत मिक्सर वर हाय स्पीड वर मस्त बारीक बारीक करून घ्यायचे हे मिश्रण. साखर पण पूर्ण बारिक होते आणि डाळ पण वरणाला घोटल्यासारखी बारिक होते. मग हे मिश्रण कढईमध्ये मंद आचे वर रंग बदले पर्यंत परतायचे. सर्वात शेवटी कढई गॅसवरून उतरवल्यावर साखरेबरोबर भुकटी केलेले वेलची आणि जायफळ टाकावे. पुरण तय्यार! जुन्या पद्धतीत साखर टाकून परतल्यामुळे..साखरेचा पाक तयार झाल्यासारखे होते आणि मग तो गार होता होता कडक झाल्यामुळे मग ठेचणे.. पुरण यंत्रातून काढताना बरीच शक्ती लागते ( त्याला म्हणतातही पाकाचे पुरण - इति सासुबाई) पण ह्या वर सांगितलेल्या पद्धतीत ते श्रम वाचतात्...चवीत काही फरक नाही आणि टिकते पण तेवढेच (८-१० दिवस!)

आम्ही अभिनंदन करण्यास तयार आहोत.;)