aparna akshay, तशी सोप्पीच आहेत ही धिरडी. पण प्रयत्न फसू शकतो. I can understand. कारण एखाद्याला एखादा पदार्थ लवकर जमतो करायला, तर एखाद्याला बर्‍याच प्रयत्नांनी. so its ok. आतापर्यन्त मी अशाच रेसिपी शेअर केल्या आहेत ज्या बनवण्यासाठी, - जास्त पूर्वतयारी लागत नाही (उदा. भिजवणे, शिजवणे इ.) - ज्याचे साहित्य घरी easily available असते आणि - ज्याचा processing time = ३० मि. आहे म्हणून अशा रेसिपींना सोप्पे म्हटले. बाकी काही नाही :) आता तूप कढवणे सोपे की अवघड सांगा बरं. तर कोणीही म्हणेल की १दम सोप्पं. पण परवा मी पहिल्यांदाच तूप कढवत होते, तर तेव्हा जो havoc झाला त्याला काही तोडच नाही. जेवायला बसल्यावर side by side एक काम हातावेगळे होइल म्हणून तूप कढवायला ठेवले. तर दर ५/१० मिनीटांनी ते पाहून, चमच्याने ढवळून येत होते. एका बेसावध क्षणी TV समोर १५-२० मिनीटांची तंद्री लागली आणि घात झाला :( तूप पार करपून आटून निम्मे झाले होते. त्यामूळे खूप चिडचिड झाली, वैताग आला. त्या वैतागातच 'विनाशकाले विपरीत' बुद्धि झाली की हे तूप लगेच गाळून ठेवावे नाहीतर ते थिजेल. तिरमिरीतच गाळणे काढले आणि तूप गाळायला लागले. तर हाय रे दैवा! चिडचिडीत steel ऐवजी प्लास्टिक गाळणे वापरल्याने ताबडतोब गाळण्याची जाळी वितळून काळी होउन तूपात पडून तूपातील बेरीशी समरस झाली. कोणती जाळी आणि कोणती बेरी कळेना. अशा प्रकारे १/२ किलो तूप वाया गेले आणि देवदिवाळी साजरी झाली. I mean आता पूढील ४/५ वर्षे तरी देवांसाठी निरांजनाला तूप पुरेल :)