(पुन्हा टवाळी)
प्रेरणा - प्राजु यांची शुभेच्छापर कविता 'पुन्हा दिवाळी'.
वळवळती त्या जिभा, गुलाबी कट्ट्यावरती संध्याकाळी
चुगल्या, लफडी, गॉसिपमधुनी मुक्त चालु दे पुन्हा टवाळी
कुणी कुणाच्या खोलीमधुनी.. ओल्या नवथर सोनसकाळी
सलज्ज लपुनी आले निघुनी, विचारते बघ पुन्हा टवाळी
सजून जाती तरुणी काही, रंग रंगुनी कॉस्मेटिक्सनी
शिट्या मारुनी, गाणी म्हणुनी, हसत चालु दे पुन्हा टवाळी
मिसळपावची लज्जत ऐसी, झणझण तर्री जिव्हा जाळी
आणि चहाचा दरवळ न्यारा, घेउन येतो पुन्हा टवाळी
हास्य-विनोदी झरा वाहु दे, परमेशा! भर माझी झोळी
चिकट गोड भावुकता जावो, मस्त चालु दे पुन्हा टवाळी!
>> चिकट गोड भावुकता जावो,
भन्नाट!
उत्स्फुर्त विडंबन
+१
बेष्ट !
ते ही बेष्ट अन हे ही बेष्टच !
मस्त!
मस्त......!
गुड!!!!
गुर्जी इज बॅक
सजून जाती तरुणी काही, रंग
मस्त आहे
हा हा हा! मस्त!
ह्यॅ:!
काय धमालराव, तुम्हाला पथ्य
पथ्यं?
हं
ओह..ओह आय शी...
छ्या ...
धमु एक सांग
घासुगुर्जी हे पुणेद्वेष्टे
+१
आप्तस्वकीय शब्द काळजाला
भारी हो गुर्जी....
झक्कास..
मस्त
मवाळासही जहाल बनवी , अशी जमू