शाळेतल्या गमतीजमती

फिश् पॉंड ( जमल एकदाच ) आम्ही लहान असताना शाळेत दोन मुलांच्या मधे एक मुलगी किंवा उलटे ( उलटे म्हणजे तसे उलटे नाही हो वाइस वर्सा सारखे उलटे ) बसवायचे. कधी कधी मज्जा यायची पण कधी कधी जेव्हा शेजारचा मुलगा मूलीना हेट करणारा असायचा तेव्हा चांगली जुन्पय्चि. मग बदला घ्यायला एकमेकाना द्वेष पत्रे ( इकडे खरडी पाठवतात म्हणे ) पाठवायचो. ज्या वयात प्रेम पत्रे पाठवायची त्या वयात आम्ही जास्तीत जास्त त्रास कसा देता येईल हे बघायचो. प्रेम पत्रे पाठवणारे नग सुद्धा होते पण त्यांच्या बद्दल नंतर कधी तरी. त्यातून मग दुसर्‍याचा अगदी कमित कमी शब्दात अपमान करण्याचे नवे नवे प्रकार शोधले जायचे. कधी कधी फक्त एखादा शब्द तर कधी ईडियट स्टुपिड बावळट असे अपषब्द ( सभ्य भाषेत ज्याला शिव्या म्हणतात ते ) लिहायचो. नंतर अशा भरपूर शिव्या एकत्र करून त्याचा शोर्टफॉर्म करायची फॅशन आली. "यमुनाबाईचा गडू" ही त्यातलीच एक शिवी. त्याचा अर्थ नंतर कधीतरी सांगेन पण इथली शब्दभांडार संपन्न जनता पाहता आधीच माहीत असण्याची शक्यता जास्त! . हळुहळू लोकांची प्रतिभाशक्ति जागृत व्हायला लागली आणि लोक कविता / चारोळ्या करायचे. कुठून चोरायचे काय माहीत पण त्या कविता असायच्या भारी. आता वाटते ते सगळे कागद जपून ठेवायला हवे होते. ( इथे उपयोगी पडले असते. ह.घ्या) त्यातलीच एक कविता, वर्गातल्या सुंदर मूलीना पाठवायचो ती, स्वतःला समजते डॅश्डॅश्डॅश ची मधुबाला आहे तर खरी चिंचेचा पाला. आणि एक हे चींचेचे झाड दिसे मज चिनार वृक्षापरी दिसशि तू (काहीतरी शब्द) म्हातारी. मूलाना शक्यतो काहीतरी बावळट नालायक असेच मिळायचे पत्रात. कधी कधी एखाद्या गाण्यात मुलाचे नाव टाकून प्रयत्न केला जायचा पण ते सगळे इतके लक्षात नाही आता. वर्गातल्या अतिशय धन्द्रत मुलाला गोविंदा म्हणून चिडवायचो. भांडण पण व्हायच आणि थोड्या दिवसानी समझोता पण. आता तस होत नाही. वय वाढल, अक्कल वाढली आणि अहंकरदेखील. आता भांडण झाल तर मनात कायमची अढी तयार होते. आणि अशा वाईट चारोळ्याना आम्ही फिश् पॉंड म्हणायचो ते सांगायचच राहील.. झुंज़ पिक्चर मधल कोण होतीस तू काय झालिस तू या गाण्यावर मधल्या सुट्टीत छान जुगलबंदी व्हायची.. तेव्हा बर्‍याच गोष्टी कळायच्या नाहीत पण फक्त मोठ्या मोठ्या आवाजात "कसा वाया गेलास तू" ओरडायचे एवढेच माहीत होते. तो आधीचा निरागसपणा दुर्मिळ होत चाललाय..( जरा जास्तच होतय का? )तर असो डोक्याला शॉट लावून घेण्यापेक्षा आपण जरा मजा करूया. तुम्हीपण शाळेत असे काही उद्योग केले असतील तर ते शेअर करूयात. तेवढीच चार घटका निखळ करमणूक. ( मिपावर पहिलाच प्रयत्न आहे लिहायचा, चुकभूल द्याविघ्यावी. )