चवींचा "जिव्हा" ळा...... माझ्या मनातला!

सकाळी सकाळी लेकीला मस्त भुक लागली होती. कूकर नुकताच झाला होता. पटकन तिला तूप मेतकूट भात कालवून द्यावा असं वाटलं. म्हणून कूकर उघडला..आहाहा...मस्त आंबेमोहोर चा जिवघेणा गंध नाकात शिरला. (उपासाच्या वेळी असले वास जरा जास्तच जिवघेणे वाटतात) तिच्या नेहमीच्या प्लेट मध्ये काढला.त्यावर भरपूर साजुन तुप ओतले.साधारण ४-५ चमचे.मग तो आं.मो.चा गंध अधिकच गहिरा झाला .....त्यात साजुक कणीदार तूप अस मस्त शिरत होतं....आणि त्या तुपाचा रवाळपणा पहिल्या वाफेच्या भाताच्या ताज्या ताज्या गरम पणामुळे असा प्रेमानं विरघळत होता.......आहाहा.... चवीपुरतं मीठ घातलं आणि मेतकूटाची बरणी(आईने दिलेली) काढली. ती उघडल्या उघडल्या पुढल्या मानासिक छळाची कल्पना केली.....कारण असं सुंदर्...तो typical पिवळा रंग....perfect भाजलेलं (आईच्या भाषेत "खमंगपणा वर" भाजलेलं) मेतकूट्..आपला रंग आणि गंध दाखवत होतं.माझ्या आईची resipes सांगायची एक वेगळीच vocabulary आहे...म्हणजे कसं माहितिये का?..मी तिला विचारल ना आई मेतकूट सांग ना कसं करू....तुझ्यासारखं जमायला हवय गं....मग आई सुरू... साधारण सगळं वाटी वाटी घे....आणि असं 'खमंगपणावर" भाज्....आता वास्तविक खमंगपणावर या term ला तसा शाब्दिक अर्थ काहिहि नाहिये....पण ते तिला कळतं आणि सवयीने मलाही! उअक्डीच्या मोदकाची रेसिपी सांगताना तर तिचा एक शब्द मला जाम हसवतो.... पाण्याला "मुंगेरी आधण" आलं ना की त्यात पिठी घाल्....आता मुंगेरी आधण म्हणजे काय? तर पाणी न उकळता पातेल्याच्या तळाशी बारीक बारीक बुड्बुडे जमायला लागले ना की आलं तिचं ते मुंगेरी आधण्...उकळी फुटण्या आगोदरची stage! फार गमतीदार असतात तिचे शब्द्!..असो! ...तर मग मी ते चमचे -२ चमचे मेतकूट भातात घातलं आणि छान कालवून दिला.सोबत गोड लिंबाचं लोणचं ही घातलं. तो मस्त चवीचा भात आणि लिंबाच गोड लोणचं.... तिनेही असा पहिला घास तोंडात घातला आणि मग लोणच्याची चुटूक बोटानी जिभेवर लावली (हे असं खायचं हा माझा download) ...आणि मग तृप्त पणे डोळे मिटून जे ... हंsssssss केलं ना ...आहाssss मीच तृप्त झाले. काय होत येवढं त्यात? साधा तूप भात मेतकूट; पण कित्ती खमंग्...सात्विक्..असं साधच पण पोटावर प्रेम करणारं खाणं! मग मन अशाच काही चवींच्या आठ्वणीत गेलं.. तूप्,मेतकूट भात... असाच पहिल्या वाफेचा वरण ,भात तूप मीठ लिंबू! अक्षरशः सूख! अजुन काही.... १) भरपूर पावसात भिजुन ....खुप भुक पोटात घेउन घरी पोचल्या पोचल्या कपदे बदलून येइपर्यंत ......आईने केळीच्या पानावर वाढलेली गरम गरम मुगाची खिचडी+भरपूर तूप + कैरीचे लोणचे + खमंग पापड... २) ऑड वेळी लागलेली भूक + शिल्लक राहिलेल्या भाताचा भरपूर लसूण घालून ..परतून परतून केलेला फोडणीचा भात.. त्या वेळी त्या साध्या फोदणीच्या भाताची जी taste लागते ना....आहाहाह! ३) तव्या वरची गरम गरम ..भरपूर पदर सुटलेली पोळी आणि ताज्या दुधाचा ultimate चहा.... ४) अशीच उशीरा घर दाखवलेली रात्र्.....आणि ३ शिट्ट्यात झालेला गरम गरम भात आणि झण्झणीत पिठलं.... ५)नवर्‍यांची लाडकी बायको माहेरी गेली असताना स्वतः भुकेच्या वेळी बनवलेली कां.ब.र. भाजी म्हणजे कांदा बटाटा रस भाजी आणि कोपर्‍यावरच्या बेकरीतुन आणलेला ताजा ब्रेड. ६) लहानपणी,...शाळेतल्या डब्यातली भेंडीची भाजी आणि पोळी......आणि मित्राच्या /मैत्रिणीच्याच डब्यातली आवडणारी लाल भडक बटाट्याची काचर्‍याची भाजी...अजुन अनेकांना आठवत असेल ना! आणि घरी आल्यावर आईकडे ती भाजी कर ना ग आई असा केलेला लाडिक हट्ट्.......आणि आईने तीच भाजी करून डब्यात दिली की " नाहि गं पण अम्याच्या डब्यात अस्ते तशी नाही लागली " असे बोलुन केलेला हलकटपणा! :) ७) तूप गूळ पोळीचा लाडू ( शिळ्या पोळ्यांचा).. ८) आजीने कालवून दिलेला साय भात ( oh साय...... my another favorite) ९) ....पातेल्यातली साय तर मला अजुन बोलावते.....ये गं जाई...मी बघ कशी पोहते आहे....! आणि मग ती दाट साय वाटीत काढुन घ्यायची ...त्यावर अशी साखर पेरायची ..चमचा घ्याय्चा आणि ...'' wallah" 10) तिखट तिखट आमटी भात्..... हा आमटी भात तर..... आई गं...कधीही विचारा...खायला तयार असायचे मी! ...या अशा आणि इतर अजुन अनेक .. न संपणार्‍या चवी...जिभेवर आणि पोटावर प्रेम करणार्‍या साध्या साध्या पण मनात कायम रेंगाळणार्‍या जिव्हा स्मृती...तुमच्याशी share कराव्या वाटल्या.... ..काय मग्?..उद्या खाणार ना तुप्,मेतकूट भात?.....