निर्लज्ज व्हा - भाग २

"निर्लज्ज व्हा - भाग १" - http://www.misalpav.com/node/14656

झकास........हा भाग सुद्धा आवडला. (निर्लज्जपणे) पुढच्या भागाची वाट बघतो

खी: खी: खी: हा भाग देखील खूप मस्त जमलाय :) पण बायकांच्या डब्यात त्या महामाया कोळीणींच्या पेक्षा निर्लज्ज होणं १० जन्म तरी शक्य नाही ..... बापरे काय त्यांच्या तोंडाचा तोफपट्टा ....

झकास!

हेही आवडले रे.. फक्त तू बायकांच्या डब्याने प्रवास न केल्याने जागा असू दे किंवा नसू दे, दरवाजातच फतकल घालून बसलेल्या बायकांचा अनुभव नाही तुला. कितीही गर्दी असली तरी ढिम्म हलत नाहीत आणि त्यांना चढता-उतरता जराही चुकून पाय लागला तर आख्या ४२ पिढ्यांना लाखोली वाहतात... अगदी निर्लज्जपणे!!!! त्यांना कोचिंग देत नाहीस ना रे???

इंचाच्या पट्टीवर फार वेळ बसल्यास अर्धशिशिचा त्रास संभवतो.

=)) =)) =)) तुफान मेल रे अ‍ॅड्या.. बोरिवली ते चर्चगेट चे धक्के पचवलेला.

अ‍ॅड्या, महान आहेस भौ तू! _/\_ माझा निर्लज्जपणाची परमावधी एवढीच होती: ठाणा स्टेशनला तिकीटाच्या रांगेत चिक्कार गर्दी होती. माझा नंबर आता चौथा-पाचवाच असेल. एक मावशी घुसून तिकीट काढायला लागली. मी: ओ मावशी, मागून या रांगेतून. मा: गाडी चुकेल ना माझी! मी: आमच्या कोणासाठीही गाड्या उभ्या नाही केलेल्या गेला अर्धा तास. मा: तू काय स्वतःला शहाणी समजतेस काय? मी: समजते? मी आहेच शहाणी, तुमच्यापेक्षा तर नक्कीच जास्त शहाणी आहे. आता जा मागे रांगेत. एवढ्यात आणखी चार माणसं आली पहा रांगेत. आणखी वाद घालाल तर आणखी चाळीस येतील.

हाहाहा :D हा पण लेख आवडला.

धमाल... मी एकदा(च) सभ्यपणे एका बऱ्या घरातल्या दिसणाऱ्या बाईला " एक्स्कुज मी, मला जरा आत जायचंय" असा म्हणून मधल्या पासेजमधून आत डब्यात गेले तर ती बाई काय चालू झाली...मला काहीच कळेना काय झालं ते...मी आधी तिला थोडं उत्तर दिलं पण मग कंटाळून तिची एकटीची बडबड ऐकत गम्मत पाहत उभी राहिले...बाकीचेही काय एकटीच मुर्खासारखी बडबडतेय याची गम्मत पाहत होत्या.. एकदा एका पोरगी हि ssssss एवढी रांग असताना मधेच घुसली...रांगेत नसलेली एक बाई तिला म्हणाली " तुमच्यासारखे सुशिक्षितच असं वागायला लागले तर कसं व्हायचं? " ...मग ती जरा वाट पाहत असल्याचं नाटक करत इकडे तिकडे घाईने बघत उभी राहिती तेवढ्यात दोन माणसांनंतर माझा नंबर होता...आणि ती लागली मधेच घुसायला...मी तिला म्हणाले " ओ बीचमे नै घुसनेका...लैनमे जाव" तिने इंग्रजी फाडलं " I am getting late, I don't have time " मी " Then leave early from home...we are also getting late...मेरे पिछेवला मानता है तो पीछे आ जाव , मेरे आगे नै आनेका" शेवटी ती गेली मागे...अन मी तिकीट काढून आले तर ती शेवटी उभी होती...मला लगेच "स्टुपिड " म्हणाली तोंडातल्या तोंडात... मग नाईलाजाने मलापण तिला यु स्टुपिड *च" असे म्हणावे लागले.. डब्ब्यांची गम्मत तर भारीच असते...नशीब जोरावर असेल तर announcement करतात कि अमुक तमुक platform पार आनेवाली गाडी १२ डीब्बोकि हय....मग जी का पळापळ सुरु होते...त्याला तोड नाही..

विरार गाडीत बोरिवलीला चढून दहिसरला उतरायचं असेल तर ह्या स्ट्रॅटेजीशिवाय तरणोपाय नाही ;)

गाडी थोडी जरी हकली तरी निर्लज्जपणे मिलीमिटर मिलीमिटर लढवत सिटवर हळू हळू पसरायला लागायचं. १-२ स्टेशन्स गेली की तुम्हाला किमान टेकायला तरी मोप जागा झालेली असते. आणि मधेच कुणी उठला तर मधे उभ्या असलेल्या माणसाला सिट ऑफर करण्याचा अगोचरपणा न करता उठणारा माणूस पूर्ण उठायच्या आधीच आतच जागा ताब्यात घावी. मोहीम फत्ते.

खी: खी: खी:, अगदी!

दुसरा भागही छान लिहिलाय! मीही थोड्यावेळा गेलीये बुवा त्या गर्दीतून! एकदा मैत्रिणीच्या लग्नाला जायचे असल्याने माफक साज लेवून ट्रेनमध्ये चढले.:) उकाड्यामुळे आधीच काही सुचत नव्हतं त्यातून ठाण्याला उतरायची वेळ आली. सगळ्या बायकांची दरवाज्यापाशी गर्दी (खरंतर चेंगराचेंगरी) आणि ऐनवेळेस प्लॅटफॉर्म बदलल्याची अनाउन्समेंट झाली आणि सगळ्याजणींनी दुसरीकडे जाण्यासाठी जो दंगा केला त्यात मी अजिबात प्रयत्न न करताही आपोआप प्लॅटफॉर्मवर उतरती झाले. नवरा जेन्टस् च्या डब्यात होता. आता हा आपल्याला कसा दिसणार असं वाटत असतानाच दिसला म्हणून बरं!

दोन्ही भाग आवडले. _/\_

एक विनोद वाचला होता की 'पुण्याबाहेरच्या जिल्हात सोयिस्कर सार्वजनीक वाहन व्यवस्थेतुन होणारा आरामदायी प्रवास' याविषयावर राज्यभर केलेला एक मोठा सर्व्हे का अयशस्वी झाला? तर मुंबैकरांना 'आरामदायी प्रवास' म्हणजे काय हे कळले नाही, कोकणातल्या लोकांना 'सोयिस्कर' म्हणजे काय हे कळले नाही, खानदेशातल्या लोकांना 'सार्वजनीक वाहन व्यवस्थेतुन' म्हणजे काय हे कळले नाही, आणी काही स्वयंघोषित /बाटगे /उपरे पुणेकर 'हा सर्व्हे कशासाठी' म्हणत अडून बसल्याने. वगैरे... प्रवास म्हणजे मुंबैकरांचा आणि लोकलमधुन प्रवास करणार्‍या मुंबैकरांच्या समस्या म्हणजे जागतिक समस्या त्यामुळे लोकलप्रवाशांचा दॄष्टीकोन हाच जागतिक दॄष्टीकोन असा समज लोकप्रिय होताना दिसतो आहे. चालू द्या. प्रबोधन करणार्‍यांची पिढी संपली आहे. आता निर्लज्ज होणे हा पर्याय नसून ते अपरिहार्य आहे असे दिसते आहे. (निर्लज्ज) सहज ता.क. - खानदेशातील किमान माहिती तरी बरोबर गोळा केली आहे का याची कल्पना नाही पण तो विनोद आहे याचे भान ठेवा. फक्त प्राध्यापकांनीच एखाद्या स्टिरीओटाईप विनोदाचा वापर आपल्या गंभीर मुद्याला समर्थन म्हणून संदर्भ द्यावा असा नियम नसल्याचा फायदा उठवला गेला आहे.

वा वा, काळाची गरज ओळखुन लिखाण करणारा फक्त तुच अ‍ॅडी ;) फार उपयोगी लिखाण ;) - (निर्लज्ज व्हायच्या तयारीत) सूर्य

आता कळाले हे असे का ते

मस्त.........! -दिलीप बिरुटे

मस्त

मस्त रे अ‍ॅडीभौ. हा भाग देखील झक्कास !

वा डिटेलवार ट्रेनींग दिले रे बाबा आम्हाला तू. मी आप्ला पंचवटी ने जातो आणि तपोवन ने परत येतो. एकदाच चुकुन लोकलने गेलो होतो ४ वर्षांपूर्वी. मला बोरिवलीला उतरूच देईनात ते लोक . विरारला घेऊन गेले. नालायक हलकट माजोरडे! मग उलट आलो काय करणार? पुर्वी असतो तर दिले असते २ ठोसे हल्ली शक्य नाही...

हा अ‍ॅड्या आजकाल फार माजला आहे साला :)

हाहा हा .. मस्तं लेख. ३ एक वर्षांपूर्वी आमचा एक मोठा ग्रुप राजगड ट्रेकला गेला होता. परतताना आमच्या आधी गेलेला एक ग्रुप आमच्या बरोबर बस मधे होता , त्यात बर्‍याच मुली होत्या. बसमधे बसल्यावर आमच्या काही मित्रांना चेव आला नुकतेच किल्ला सर करून आलेले.. वीररसपूर्ण गाणी बेंबीच्या देठापासोन गायला सुरवात केली. डायवर कंडक्टर पण गाणी एंजॉय करत होते. पण त्या दुसर्‍या ग्रुपमधल्या मुलींना त्याचा त्रास होऊ लागला (मुलगे सगळे त्या ग्रुपमधले झोपलेले होते. दमले असतील बिचारे मुलींची ओझी वाहून). त्या चक् चक् करू लागल्या. आमच्या एका मित्राने विचारले "गाण्याचा त्रास होतो आहे का?" एकीने फणकारून " होय होतोय" असे म्हणले. त्यावर आम्चा मित्र "मग थोडावेळ सहन करा पुण्याला पोचायल फक्त ४५ मिनीटंच लागतात. " तेव्हाच आम्हाला निर्लजम सदासुखी या मंत्राची महती कळली होती.

दोन्ही भाग आवडले, आता पुढील भागाची वाट पाहतोय... :)

अच्च्चा लिखा है उई अ‍ॅडी भाई!

मुंबईकरांनी मुंबईकरांसाठी चालवलेला खास मुंबईकर धागा! चालू द्या! -(स्वयंघोषित ,बाटगा,उपरा पुणेकर) ध. (व्वा! काडी टाकून तर दिलीये, आता बघु का कसं पेटतंय...मस्त लांबून मज्जा बघत बसावं आपण..पुणेकर मुंबईकर झक्कपैकी डोकी फोडत बसा आता.)

एकदम मस्त !! बदलापूर-अंधेरी-बदलापूर प्रवास करताना आमच्यासारख्यांना असेल नसेल तितका निर्ल्लजपणा पणास लावावा लागतो. त्यात बेस्टचे कंडक्टर लोक एक एक अर्क असतात. गाडीत कितीही गर्दी असो ह्यांचं 'पुढे चला' काही बंद होत नाही. एकदा तर बसमध्ये एका माणसाने हाईट केली, म्हणजे त्याच्या हिमतीची दाद द्यायला हवी. स्त्रियांसाठी रिझर्व नसलेल्या सीट्वर एका मुलीला बसलेली बघून तिला त्याने सरळ सांगितलं 'उठो यहा से, फॉर लेडिज जो रिझर्व है वहा बैठो' (बहुतेक त्याला आधी कोणीतरी 'फक्त स्त्रियांसाठी' वाल्या सीट्वरुन उठवलं असावं )नंतर त्या दोघांत जे काय जुंपलं होतं. आणि एरवी तारसप्तकात ओरडणारे कंडक्टर महाशय त्या माणसालाच सौम्यपणे सांगत होते 'सोडा हो, कशाला भांडताय'. शेवटी बिचार्‍याला गप्प बसावं लागलं.

मी १९७८-७९ ते १९८१-८२ ला डोंबिवलीला रहात होतो आणि नोकरीसाठी मुंबैला बॅक बे रिक्लेमेशनला जायचो त्यावेळी माझी दररोजची ठरलेली लोकल असायची सकाळची ९.०१ ची. डबलफास्ट. फक्त ठाणे, दादर थांबत असे. मी ती लोकल डाउन अप करून, म्हणजे ती लोकल प्लॅट. नं. १ वर ८.३२ची कल्याण म्हणून यायची, ती पकडून डोंबिवली-कल्याण ते व्ही.टी. असा प्रवास करत असे. त्या ८.३२च्या कल्याणलासुध्दा प्रचंड गर्दी असे. येताना संध्याकाळी मी ६.१७ ची अतीव गर्दीची कर्जत लोकल पकडंत असे ( ही लोकलपण डबलफास्ट ). त्यावेळी चौथी सिट मिळणेदेखील नशीबाचा भाग असे. त्यासाठी अनेक क्लृप्त्या कराव्या लागायच्या. शरीर पिळवटून निघणं, आपोआप बाहेर फेकलं जाणं आणि उतरल्यावर घामांनी प्रचंड थबथबून जाणं- हे जसं भानामती झालेल्या माणसांच्या बाबतीत घडतं, तसाच अनुभव मुंबैत लोकलचा प्रवास केल्यावर मिळतो.