चौकट

द — दत्ता काळे,
मळलेल्या वाटेवरुन मी जातो बागेतल्या त्या कोपर्‍याकडे गुलमोहोराखाली असलेल्या लाकडी बाकाकडे तिथे असतो गुलमोहोराच्या फुलांचा पखरण ल्यायलेला जमीनतुकडा. मला हे चित्र सुखदायी वाटतं वाटतं करावंसं चौकटबध्द मी चौकट टाकतो त्या चित्राभोवती. आता लाकडी बाक, मागे बहरलेला गुलमोहोर अन् त्याखालची लालरेशमी जमीन ... तरीही आजूबाजूस राहतेच उरलेली अनाच्छादीत जमीन अन् लांब गेलेली फिकट वाट. मग मी चौकट लहान करतो लाल जमीनीच्या तुकड्यासाठी ओबडधोबड जमीन आणि वाट काढूनच टाकतो चित्रातून. आता राहते फक्त लाल फुलांचीच जमीन लाकडी बाक आणि मागचा गुलमोहोर. मग मी प्रवेश करतो चौकटीत, अन् जाऊन बसतो चित्रातल्या त्या लाकडी बाकावर . . रम्य आठवणी काढायला वाटेवर भेटलेल्या माणसांच्या . . .
2486 वाचन
💬 प्रतिसाद (15)

श्रावण मोडक
Wed, 09/29/2010 - 17:17 नवीन
वा. हा प्रवास आवडला.

बेसनलाडू
Wed, 09/29/2010 - 23:24 नवीन
फारच आवडली. चौकटीचे रूपक, गुलमोहर, बाकडे - सगळेच फार आवडले. (प्रभावित)बेसनलाडू

केशवसुमार
गुरुवार, 09/30/2010 - 11:50 नवीन
कविता फारच आवडली.. (वाचक)केशवसुमार
↩ प्रतिसाद: बेसनलाडू

चित्रा
Fri, 10/01/2010 - 01:40 नवीन
फार छान कविता.
↩ प्रतिसाद: बेसनलाडू

अथांग
गुरुवार, 09/30/2010 - 01:30 नवीन
मस्तच !!! अगदी डोळ्यासमोर आले सगळॅ चित्र.

नंदन
गुरुवार, 09/30/2010 - 11:24 नवीन
मुक्तक आवडले.
मग मी चौकट लहान करतो लाल जमीनीच्या तुकड्यासाठी ओबडधोबड जमीन आणि वाट काढूनच टाकतो चित्रातून.
--- नॉस्टॅल्जिया/स्मृतिरंजनामागचं अचूक रहस्य.

सहज
गुरुवार, 09/30/2010 - 11:35 नवीन
या निमित्ताने कविचे मनोगतही येउ द्या.

राजेश घासकडवी
गुरुवार, 09/30/2010 - 12:22 नवीन
कलानिर्मितीच्या प्रक्रियेचं छोटेखानी पण नेटकं वर्णन आवडलं...

राघव
Fri, 10/01/2010 - 21:20 नवीन
खूप खूप आवडलं. लिहिते रहा साहेब लिहिते रहा! :) राघव

चतुरंग
Sat, 10/02/2010 - 04:09 नवीन
कविता आवडली. एकदम छान आणि वेगळा विचार. चतुरंग