अन्न पदार्थां मधील भेसळ

आईग्ग! आता मुलाला हे दाखवतेच! ग्रोसरी स्टोअर मध्ये गेल्यावर लहान मुलांना आकर्षून घेणारे रंगीबेरंगी योगर्टाचे डबे पाहिले कि मलाच मळमळते. एका योगर्टात तर एका डबीत दोन रंग असतात. त्यात निळा, गुलाबी, हिरवा असे रंग असतात. कितीवेळा मुलाला सांगून झाले याबद्दल!

इथल्या लोकांच्या डोक्यात असतात का ते माहीत नाही, पण पोटात नक्कीच किडे असतात! कोणास ठाऊक, ते लोक डोक्यातले किडेसुध्दा पदार्थात घालत असतील..!!! जो जे पचवेल तो ते खावो, प्राणीजात||

>>हॉटेलातली नारळाची चटणी तेल काढून झालेल्या नारळाच्या केकची असते ऐकले आहे. मग त्यात भेसळ काय? उलट फॅटफ्री चटणी झाली की. खोबरेल तेल अति प्रमाणात तब्येतीस चांगले नव्हे. >>हॉटेलातल्या पुन्हा पुन्हा तापवलेल्या तेला विषयी इथेच बहुधा चर्चा झाली होती. पुन्हा पुन्हा तापवलेले तेल आरोग्यास हानिकारक असल्याचे काही संशोधन झाले आहे का?

मिरीमधे पपईचं बी, मसाल्यात घोड्याची लीद

ह्म्म ! ऐकावे ते नवलच.

"मसाल्यात घोड्याची लीद" तुम्ही केलेले हे वर्णन ऑगस्ट २०१० सालातील आहे. पण सन १९६८ साली (म्हणजे चक्क ४२ वर्षापूर्वी) आलेल्या "नीलकमल" या वहिदा-मनोज-राजकुमार अभिनित चित्रपटात मेहमूदच्या तोंडी मन्ना डे यांचे "खाली डिब्बा, खाली बोतल ले ले मेरी जान..." असे भेसळीवर गाणे आहे. त्यात एका ठिकाणी "क्यूं लेता है तू, गरम मसाला लीद भरा हो.....!!!" असे नेमके वाक्य आहे. परिस्थितीत अक्षरश: काहीही फरक नाही.

कुत्र्याचे मटन ? विश्वास बसत नाही... भयानकच म्हणायचं ... आणि लीद वगैरे मला माहिती नव्हतं ... वर कुठेलेसे किडे वापरतात ते सुद्धा माहिती नव्हतं... मी बाहेरून फारसे काही रेडीमेड आणतच नाही...आणि आणले तरी शक्यतो प्रत्येक गोष्ट घेताना लेबल वाचूनच घेते ... पण जर त्यावर लिहिलेच नसेल आणि अशी भेसळ असेल तर काय करणार? शक्यतो इंटरनेटच्या माध्यमातून माहिती मिळवायचा प्रयत्न करते...खबरदारी म्हणून... organic पदार्थ शक्यतो वापरते... पण हल्लीच कुठेतरी वाचलं का टी व्ही वर पाहिलं कि organic लिहिलेले पदार्थ सुद्धा तसे असतीलच असे नाही..

पोतंभर धान्यात वाडगाभर खडे मुद्दाम मिसळले जातात यावर विश्वास बसत नाही. नॉट वर्थ द एफर्ट.

थत्ते साहेब अहो पोतभर धान्यात वाडगाभर खड्याने फरक पड्त नाही म्हणता, पण १०० पोत्यांमागे २-४ पोती खडे मिक्स केले तर? आणि विश्वास ठेवा हे अस होत ही.

जो पर्यंत धान्य धान्यासारखे दिसते आणि खडे खड्यासारखे दिसतात तो पर्यंत ठिक आहे.पण धान्यासारखाच खडा जेव्हा असतो आणि तो जेवतानाच नेमका दाताखाली येतो तेव्हा त्याला भेसळ म्हटल्याशिवाय राहवत नाही.शेंगदाण्यांमध्ये हुबेहुबे शेंगदाण्यांसारखे दिसणारे खडे पाहीलेले/चावलेले आहेत.एक दोनदा तर असा खडा दाताखाली आल्यानंतर दात हलायला लागला होता.

एक नंबर माहिती!!! गणपा भौ, धन्स!!! -असुर

११ नंबरमधे 'डायक्लोरिक अ‍ॅसिड' म्हणजे काय ते कळले नाही.

हुप्या तुम्ही अर्धवट माहितीवर छातीठोक प्रतिसाद दिला आहे. >>तमाम डॉक्टरांच्या मते इतके कॉर्न सिरप पोटात जाणे घातक आहे. त्याने कुठलासा डायबेटिस होण्याची शक्यता कित्येक पटीने वाढते. असे काहीच सिद्ध झालेले नाही. कॉर्न सिरप आणि लठ्ठपणावर बरेच संशोधन झाले आहे पण त्यातून काहीच ठोस अनुमान निघालेले नाही.

अशा प्रकारे तयार होणारे तेल अमेरिकेत कुठेतरी बनवतात याचा असाच रीपोर्ट पहिला होता... अगदी सेम प्रकार पण मोठ्या प्रमाणावर... horrible .... मी इथे घरीच दही करायचा प्रयत्न केला होता पण दुधाला साय नसल्याने काही जमले नाही...कोणाला माहित असेल तर कृपया सांगावे.

प्राण्यांचे मृतदेह (त्यात कुत्रे, उंदीर, गाढव, गुरेढोरे, डुकरे हे सगळे येतात) जमवून त्यावर प्रक्रिया करून त्यातील चरबी काढून त्याची विक्री करणे. मग मिठाया व अन्य स्वस्त तळलेला माल बनवायला हेच चरबी म्हणून वापरले जाते. हा प्रकार हिंदुस्थानात देखील होतो, हल्ली अश्या प्रकारे बनवलेले तूप देसी घी म्हणुन विकण्यात येत होते, त्या तूपाला रवेदारपणा येण्यासाठी काही केमिकल देखील वापरण्यात आली होती. ज्या ठिकाणी हे असले पदार्थ बनवतात तिथे प्रचंड घाण असते,वास तर इतका भयानक असतो की तिथे काम करणारी मंडळी दारु प्यायल्या शिवाय काम करुच शकत नाहीत !!! हे असले तूप मॉल मधे देखील वितरीत होत आहे. १ रुपयाच्या सनसिल्क शॅपू +वनस्पती तेल = दूध. हे सुद्धा मोठ्या प्रमाणात वितरीत होताना बातम्यात दाखवले गेले आहे.

दही दीर्घकाळ घट्ट रहावं म्हणून अमेरिकेत सर्वत्र मिळणारे योगर्ट (दही) हे edible प्रमाणात Guar Gum घालून करतात. 'गुआर गम' हे galactomannan नावाचा स्टार्च आहे (galactose + mannose या sugars चं complex). त्याला 'गम' म्हणायचं कारण बहुधा हे असावं की calcium च्या संपर्कात आल्यावर या संयुगाचं gel तयार होतं. दह्याला घट्टपणा येतो तो यामुळे. पूर्वी दह्यात (yogurt मध्ये) thickening agent म्हणून corn starch वापरत असत, पण गुआर गम मध्ये कॉर्न स्टार्च पेक्षा ८ पटींनी आधिक thickening properties आहेत हे कळल्यापासून सगळीकडे गुआर गम च वापरला जातो. माझ्या अंदाजाप्रमाणे भारतात (मी मुंबई-पुण्यात पाहिलं) "गोवर्धन दही" हे घट्ट दही हल्ली मिळतं त्यातही याचा वापर आहे. (हे दही किती घट्ट आहे ते या जाहिरातीवरून कळेल!) असो, तर यात प्रॉब्लेम कुठे आहे? गुआर गम हे water soluble fiber प्रमाणे काम करत असल्याने ते laxative म्हणून काम करतं, आणि म्हणून bowel movement regularize करायला ते उपयोगी आहे म्हणून खूप योगर्ट्स ची जाहिरात झालेली तुम्ही पाहिली असेल. ते खरंच आहे, पण हा असा fibrous पदार्थ weight loss foods मध्ये घातला तर कमी अन्न खाऊन भूक 'भागते' आणि त्यामुळे वजन कमी करता येतं असा दावा असल्याने खूप मोठ्या प्रमाणावर याचा वापर अशा fitness foods मध्ये झाला, पण १९८० च्या दशकात अन्न कमी खाऊन बर्‍याच obese पेशंट्स मध्ये esophageal blockage होऊन त्यांना गंभीर प्रकृतीत रुग्णालयात दाखल करण्यात आलं, तेंव्हा US FDA ने diet foods मधील गुआर गम च्या वापरावर निर्बंध आणले. याच्या दह्यातील अति-वापराने त्रास होतो का? तर jury is still out on that; संशोधन चालू आहे. तो पर्यंत (भारतात किंवा कुठेही) घरचं खवलेकाठी दही हेच बरं असं वाटतं. जाता जाता: हा गुआर गम पदार्थ सर्वाधिक प्रमाणात जगभर येओ तो भारतातून, आणि तो करतात कशापासून माहितीये? - गवारीच्या शेंगातील बियांपासून.

अमेरीकेत दही लावणं सहज शक्य आहे. आम्ही असं दही लावून चक्का करून श्रीखंड सुद्धा केलं आहे. पापडावरून आठवलं, इथे(आणि भारतातही एकदा हे अनुभवलेलं आहे) लिज्जत पापडाला साबण पावडरचा वास येत होता. इतका की जणू काही पापडातच साबण पावडर घातली आहे. आणखी एक अनुभव म्हणजे सनफिस्ट्च्या मारी बिस्कीटांना कसल्यातरी तेलाचा उग्र वास. अतिशय घाणेरडा.

शुद्ध तुपाचा दिवा जळताना एकप्रकारचा मंद वास येतो तो हवाहवासा वाटतो. प्राण्यांची चरबी जर त्यात घातलेली असेल तर त्याच्या दिव्याचा जळताना बार्बेक्यू प्रमाणे उग्र आणि वेगळाच वास येईल असा अंदाज आहे. (हा प्रयोग मी करुन बघितलेला नाही फक्त अंदाज आहे.) चतुरंग

हो, हा धागा माहितीपूर्ण तरी आहे. कालच एका मैत्रिणीने भारतातून आणलेली मिठाई प्रेमाने दिली. तो बॉक्स घेताना ज्याम अवघडलेपण आले होते. त्यात थोड्या जिलब्या, पेढे, काजू कतली होती आनि फरसाण पण दिले.