आता,
आपण मोठं होऊ या.
तू जा घरी.
मला वाळवणं घालायची आहेत.
मग,
माझा उभा जन्म उन्हातच.
---------------------------
माझं इवलंस मन
घे तुझ्याकडे ठेवून.
बाकी सगळं लागेल मला
उरलेल्या आयुष्यासाठी.
-----------------------
तू जा रे माघारी
नको भेटूस रे वेळी अवेळी.
बोभाटा होतो पाय घसरल्याचा.
मग ? मग ?
स्सालं ...
आख्खं आयुष्य स्किड झालं
जळल्या रबराचा वास न येता.
----------------------
हॅपी व्हॅलेंटाईन डे.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
6317
प्रतिक्रिया
22
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
च ट का ! ! !
क्या बात है...
अगदी
In reply to क्या बात है... by श्रावण मोडक
अंतर्मुख
आख्खं
In reply to अंतर्मुख by आनंदयात्री
रामदासराव,
मलाही चटका
छान रचना
वा!
क्या बात है!!
व्वा!! अप्र
रबर
'रबर' या
In reply to रबर by सन्जोप राव
ह्म्म
In reply to रबर by सन्जोप राव
व्वा!
अर्थगर्भ मुक्तके
वेगळेपण !
वा! व्हॅलें
छान.
Cold ...cold ...heart
नेहमीप्रमाणेच सुंदर
+१
In reply to नेहमीप्रमाणेच सुंदर by बेसनलाडू