क्रांतीताईंची सुरेख कविता ती आणि रंग्याची (ती) वाचुन आम्हाला आमची झालेली फजि'ती' आठवली
ती समीप माझ्या येते, खुणवुन जाते
ती चक्क, गुलाबी रुमाल टाकुन जाते
ती शिकवुन जाते अर्थ नवे नजरांना
जागवते हृदयी भलत्या अन स्वप्नांना
मग स्वारी अमुची तिच्या मागुन जाते
ती गालांवर ओठांनी काढत रेषा
तनमनी जागवी अशी अनामिक भाषा
अन स्वारी अमुची पुरी मोहरुन जाते
या गालांवरती पडले काहीबाही
ते मणा सारखे मला भासते काही
ती खडबडून मज जागे करुन जाते
ती कुणी,कल्पना वा ना कविता माझी
ती कजाग, फुगरी असे बायको माझी
जी गोड गुलाबी स्वप्ना उधळुन जाते
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2604
प्रतिक्रिया
14
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सही
हे बेस्ट!
+१
In reply to सही by सहज
सहमत.
बिपिन कार्यकर्ते
+२
सहमत
+३
In reply to +२ by sneharani
सहमत.
मी टोळ. :)
(मला खरडण्याचा /व्यनीचा अधिकार नाही, त्यासाठी काय करावे लागते ? )
छानच
नेहमी प्र्माणे छानच.
मोहन
छान,,
छान...
एक से
बढकर एक .
वा वा वा !!!!!!!
केसु जी मजा आणलीत
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
जो ब र्या गुरुवर्य!!
फर्मास विडंबन!
(खडबडून जागा झालेला)चतुरंग
आपली बरीच
आपली बरीच विडंबणं वाचली ! पण सारखा सारखा तोच विषय असतो .. नाविन्याची कमी जाणवते. त्यामुळे "काही खास" असं वाटत नाही.
असो !
- खाजवकुमार
आयला
शेवट सॉलीड आहे.
अरे रे!!!!
मीनल.
हेच म्हणतो..
In reply to आयला by मीनल
हेच म्हणतो.
.
:yawn:
वा!
"ती"नं भलतंच वेड लावलेलं दिसतंय! "ती"ची ही आवृत्ती पण खासच!
=D> =D> =D> =D>
क्रान्ति
अग्निसखा
धन्यवाद!!
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार.
(आभारी)केशवसुमार