अशा स्टोरी मधुन दयामरणाचा प्रश्न प्राधान्यक्रमावर येतो. तसेच बलत्काराबद्दलच्या शिक्षेचा प्रश्न सामाजिक न्याय या स्वरुपात पुन्हा एकदा नव्या रुपाने येतो. दिनेशराव आपण सकाळ मध्ये ही वृत्तकथा मांडलीत व एक अर्थाने सामाजिक प्रश्न ऐरणीवर आणलात याबद्दल अभिनंदन. या वरुन सुखांतची आठवण येते.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
जेव्हा जेव्हा अरूणाची कथा ऐकली तेव्हा तेव्हा डोळ्यात पाणी आल्याशिवाय राहिलं नाही. ऐकवत नाही. तिला खरंच सुखाने मरण द्यावं असं वाटतं.
तो सोहनलाल आज कुठे आहे, काय करतो, त्याला काय वाटते इत्यादी कळेल का?
बिपिन कार्यकर्ते
फक्त शिव्या येताहेत डोक्यात.
बदला घेण्यासाठी बलात्कार...प्रशासनानं बलात्काराची तक्रार न करणं....आप्तांनीही नशीबापुढे हार पत्करुन शेवटी येणं जाणं कमी करणं....ह्यावर कडी म्हणजे त्या ठिकाणचा जिवंतपणा, राबता गोठवणं.....
अरे द्या रे कोणीतरी त्यांना शेवटचं इंजेक्शन...सुटतील तरी बिचार्या!!!
ज्या मैत्रीण पिंकी बिरानी यांनी आपल्या मैत्रिणीला इच्छामरण द्यावे, यासाठी केलेली याचिका सर्वोच्च न्यायालयात दाखल केली दयामरणाच्या विषयाला आता नव्याने कायदेशीर उहापोह होईल.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
अरुणा शानभागच्या ह्या केसच्या निमित्ताने बलात्काराचा गुन्हा आणि त्याची शिक्षा ह्याचा संपूर्ण परामर्श घेऊन कायद्यात योग्य ते बदल करता येतील का ह्या दृष्टीने अभ्यास व्हायला हवा. सर्वोच्च न्यायालयाने ह्याबाबतीत पुढाकार घेऊन समिती नेमावी आणि काम सुरु करावे असे वाटते. (अरुणाला खरोखरच दयामरण द्यावे असे वाटते. सोहनलाल आज कुठे आहे? त्याला अरुणाची स्थिती दाखवावी.)
(काल संध्याकाळीच इथे अमेरिकेतल्या ह्या केसची हकिगत कानावर आली एका ९ वर्षाच्या मुलाला पळवून नेऊन त्याच्यावर बलात्कार केल्याच्या आरोपाखाली ३५ वर्ष सजा भोगून हा माणूस शेवटी डीएनए चाचणीत निर्दोष ठरला. न केलेल्या गुन्ह्याची ३५ वर्ष शिक्षा! सोहनलालच्या केसहून अगदी उलटा प्रकार. नियतीचा खेळ अजब असतो हेच खरे.)
चतुरंग
प्रतिक्रिया
:(
दयामरण
.......
............
(विषय दिलेला नाही)
!!!
**** ***** *** ***** ****** ** *** ****
वृत्तांत
हृदय पिळवटून टाकणारा अनुभव!!!
डोक्क
सुन्न !
कठिण आहे......