नितांत सुंदर लिहीलंय .. डिसेंबराच्या शेवटल्या दिवसांत असंच काहीसं मनात रेंगाळत असतं .. एरव्ही मी आमच्या घराच्या टेरेस वर झोपायचो. अगदी पुण्याची कोरडी आणि बोचरी थंडी असली तरी ३-३ गोधड्या घेऊन झोपायचो. रात्री आकाशात तारे मोजतांना आपण वर्षात काय केलं ? आपल्या लाईफ चा आलेख कुठवर येऊन पोचला ? हे विचार करतांना अजुन मागे आपसुकंच जातं !
गेलं वर्षं तर फारंच अनुभव देणारं परदेशातलं होतं .. ह्या वर्षी अजुन नवे अनुभव आले. काही चुका झाल्या काही चांगली कामं झाली :)
मी मात्र गेल्या वर्षात मराठी अंतरजालावर ज्याम फेमस झालो हो ! हल्ली लोकं आपल्या नावाचं चलन वापरतात त्यांचे ब्लॉग चालवायला ;) देव काका सर्वांन्ना सद्बुद्धी देवो :)
आमच्या वेळेस प्रशांत दामल्या आणि विनय येडेकर ह्या लोकांच्या विनोदी मालिका लागायच्या इयर एंडला.. केवळ डिडि सह्याद्री असल्यानं तेवढी करमणूक मोठी वाटे.
विजुभाऊ .. एका अत्यंत चांगल्या उतरलेल्या प्रकटणाबद्दल अभिनंदन !
- टारझन
श्री रा रा टारझन साहेब ह्यांच्याशी सहमत.
छान लेखाजोखा मांडलाय श्री विजुभाऊजी शाहसाहेबांनी ... ह्या वर्षी नवीन वर्षाची पार्टी केली तर ते सुद्धा अनुभव वाचायला आवडतील.
खूप दिवसांनी विजुभाऊ श्टाईल लेख आलाय. आणि मनापासून आवडला हा लेख.
वर्षाच्या शेवटी हा लेखाजोखा होतोच. नक्की काय काय गमावलं, काय मिळवलं, काय उधळलं.. सगळंच डोळ्यापुढे उभं असतं.
माझंही काही असंच झालं. लिहिन कधितरी..
- प्राजक्ता
http://www.praaju.com/
मस्त लेख आहे विजूभौ.
बाकी तुमची फार लवकर हेपी न्यु इअर ची तयारी झाली बॉ. आमचे ऐनवेळी ठरते कुठे बसायचे त्ये.
------------------------
डायबेटीस विरुद्ध लढा
पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी
’न्यु इयर सेलिब्रेशन’ हा शब्द कळाला तो आमच्या गल्लितल्या तायांमुळे. १-२ दिवसआधी मिटिन्ग घेतली जाई. एका ताईच्या घराला ९-१० पायरया होत्या ती जागा मिटिन्गची. आधी काहि वर्शे प्रत्येकीच्या घरात जाउन लागणारे जिन्नस गोळा केले जात व आमची लुटुपुटु मदत घेउन पदार्थ त्या पायरीवाल्या ताईच्या घरी केले जात. मग ताया जरा मोठ्या झाल्या न मग पैसे काढु लागलो व विकतचे आणु लागलो. पण जागा तिच पायरयांची. समोर मुख्य रस्ता होता, ताया ’हा गेला तो आला’ करीत गालातच हसत. काही वर्षानी त्या का हसत ते हि कळले ;) व मग आम्ही सुध्दा ताया झालो. त्या दिवशी सन्ध्याकाळी ७ ला जमुन आम्ही धिन्गाणा घालत असु. रात्री १२ नंतर खादाडी करुन मग फ़िरायला बाहेर पडत असु. मग भेन्ड्या वैगरे खेळुन झोपायला ३ सुध्दा वाजत, पायरीवाल्या ताईच्या घरीच ताणुन देत असु. असे सेलिब्रेशन आम्ही मनात आले कि करत असु, त्यावेळेस मेनुला मह्त्व नसे अगदी खिचडीसुद्ढा चालत असे. लग्न झाल्यावर एका ताइची भेट झाली तेव्हा कधीतरी लहानपणी आमचे ’हे’ सुध्दा आमच्यात येउन खिचडी खाउन गेलेत 8| असे ताईच्या लक्श्तात आले. आता त्या पायरय़ाचे घर जाउन तिकडे मोठा टावर झाला आहे. :S
चुचु
या आधिचा प्रतीसाद का संपादीत झाला ते काही कळलं नाहे ब्वा?
मी फक्त म्हटल होत ३१ डिसेंबरला माझी बॅलन्स शीट "टॅली" होते. त्यात संपादीत करण्यासारख काय होतं? ज्या संपदकाने संपादन केले आहे त्यांनी कृपया मला कळवावे, जेणे करुन प्रतीसाद देताना मला भविष्यात सुधारणा करता येइल.
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
हा एकदम झक्कास झालाय छोटेखानी लेख. सरत्या वर्षातला लेखाजोखा आणि मुक्त विचारांचे धागे एकदम मस्त!
ऑस्ट्रेलियापासून सुरु होणारी नवीन वर्षाची आतषबाजी सरकत सरकत अमेरिकेपर्यंत येत जाते त्याची मला नेहेमीच मौज वाटते! :)
(नवीन)चतुरंग
काही नाती काळाच्या एका वळणावर पुन्हा नव्याने आपली ओळख करून देतात. नव्या वर्षात ही सगळी नाती पुन्हा एखाद्या वळणावर भेटतील....सूर नव्याने जुळतील्.. ही आशा ठेवत मी सरत्या वर्षाला निरोप देतो.
या सुरांची आन नात्यांची समीकरण फार विचित्र असतात. कधी आत्मपरिक्षण करायला लावणारी, कधी इतरांना माफ न करणारी ,कधी स्वतःलाही माफ न करणारी. काही न सुटलेले हिशोब पुढील वर्षात ढकलायचे असतात. काळ चाललाय आपल्या गतीने !कुठे नेणार कुणास ठाउक?
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
प्रतिक्रिया
एक्सलंट लेख
+१
खूप
मस्त लेख
लेख
मस्त लेख !
वेलबुट्ट्या
बोटांच्या
माझ्या माहितीप्रमाणे हात फक्त पहिल्याच वर्षी प्लॅस्टरमध्ये होते!
श्री रा रा
’न्यु इयर
सूंदर लिखाण
विजुभौ .....हिशेब मस्त जमला
मस्त लेख
विजुभाउ, ले
हां, ये हुई न बात!
लेख आवडला.
उत्तम लेख
लेख मस्तच.