आठवणींतले दिवस

दहाणु नरपड का :-? सुरेख लिहिले आहेस चुचु

आता पुढं काय? उकडहंडी?? :) *************************** प्रातरग्निं प्रातरिंद्रं हवामहे प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना: l प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोममुत रुद्रं हुवेम ll

छान आहेत आठवणी!

छान आहेत आठवणी! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

आजोळची कहाणी आवडली रे.

छान आठवणी आणि फोटो.

आताशी कुणी अंगणात जमत नाहीत... बदललेलं जगणं नेमकं टिपलं. अंगणं तरी आता कुठं राहिलीत म्हणा. आठवणी मनात शिरतात...

>भाग्य माझ आज्जीची ती रेसीपी आई शिकली, आणि तिच्या कडुन आमच्या पर्यंत पोहोचलीये. उद्या माझ्या लेकीला ही शिकवेन. वारसा आसाच चालवतात ना भारी लिहीलंय. (लिहीत राहा). टिकल्या, सापाच्या गोळ्या.. एकदम लहानपणात गेले. शहराजवळ असले तरी थोडेफार असेच वातावरण आमच्याही गावाकडे होते.

सगळ्या आठवणी जाग्या केल्यास :)

छान आठवणी... :) मदनबाण..... सुसंगति सदा घडो, सुजनवाक्य कानी पडो | कलंक मतीचा झडो, विषय सर्वथा नावडो |

मस्त रे गणपा.. भुतकाळात घेवुन गेलास एकदम.. अवांतरः च्या आ** आपल बालपण असच गेल, आताची पोर अंतरिक्षातुन डार्वीन ला शोधुन काढतात. ;-) --टुकुल.

आठवणीतल्या दिवसांचा त्रास ही होतो आणि आनंदही. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

मानुस कितीबी मोटा सिरीमंत ह्ववू द्या. जुन्या पुरान्या आटवनी काडल्या की मन लई हळव व्हत पगा. -------------------- पासानभेद (महारास्ट्र मैं जाने के लिये हमे कन्टॅक करें|)

तुझ्या रेसीपीज प्रमाणे लेख ही खुसखुशीत आहे. बालपणीच्या आठवणी अशाच, विसरल्या न जाणार्‍या!! माणुस मोठा होत जातो, पण त्याचे मन मात्र भुतकाळात जास्त रमत असते. भुतकाळातल्या ह्या आठवणींवरच माणुस भविष्यातील प्रसंगांना तोंड देत, सुखाची कास धरण्याचा प्रयत्न करीत असतो. लहानपण देगा देवा | मुंगी साखरेचा रवा ||

आठवणी अतिशय आवडल्या. वाचता वाचता नकळत माझे आजोळ आणि एकूणच कोकणातली आप्तांची घरे, तिथली माणसे, वातावरण वगैरे आठवणी पुन्हा एकदा जाग्या झाल्या..

आठवणी तर खासच. मलाही माझ्या आजोबांच्या आरामखुर्चीची आठवण झाली. पण त्याहीपेक्षा ह्या लेखातून आता फक्त आठवणीतच असलेले खास शब्द (थोपे, कवट, अवाडी, नावळ, ठेव वगैरे) वाचायला मिळाले...धन्यु. फोटोही सुरेख! :)

लेख, छान लिहिलंय. वरील प्रतिसादांत म्हटल्याप्रमाणे एकदम भूतकाळात घेऊन जाणारा.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मस्त रे....सुंदर --प्रभो

अशक्य दिवस एन्जॉय केले आहेस. डहाणू रोड म्हणजे पालघरजवळ ना?

केवळ सुरेख...! तात्या.

सौरभ

सुंदर लिहितोस रे गणपा. तुकाय छान बालपण जगला आहेस! तुझा खूप हेवा वाटतोय पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

सुंदर! पुढे आता उकडहंडी का? येउद्या वाट पहाते आहे.. :) - प्राजक्ता पटवर्धन http://praaju.blogspot.com/

खुपच सुरेख लिहीलंय गणपा...माझ्या नजरेतुन वाचायचं सुटलं होतं...आज एक पाकृ शोधताना सापडला हा लेख... दिपाली :)

झ का स !!! जियो गणपा (शब्द सौजन्य : तात्यापिडिया मराठी शब्दकोष ) -- टारझन आमच्या नशिबी मात्र आजोळ वगैरे काहीही नव्हतं !! :(

मस्तच....

क्या बात है गणपा शेठ. खुसखुशित वर्णन वर फोटोंचा तडका. कधि नेणार तुमच्या गावाला? वाट पहात आहे. ========================================== दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

डोळयातून पाणी काढायला लावलेस रे गणपा!! आजीच्या हातच्या चटणी-भाकरीची जागा आजही रिकामी आहे रे.. - कोकणी फणस

आठवणींची सफर आवडली.

फारच छान लेख. आमचं दुर्दैव... आमचं बालपण भल्या मोठ्या शहरात गेलं. गावाची मजा कधी कळलीच नाही. आता त्याची खंत वाटतेय... :( अजुनहे कोणी बोलावल तर महिनाभर गावात रहायल आवडेल....

उद्या माझ्या लेकीला ही शिकवेन. वारसा आसाच चालवतात ना उ त्त म!!! शब्दाशब्दात गोडवा आहे रे आठवणींचा! अर्थातच आमच्या आजोळाची आठवण झाल्यावाचून राहील काय? पाणी आलंच डोळ्यांत शेवटी. आजी खतखतं करायची त्याची आठवण झाली. -- (आठवणींच्या ढगांत हरवलेला) मेघवेडा.

गणपा... अरे हा लेख वाचायचा राहूनच गेला होता. खूप सुरेख लिहिलं आहेस! -अनामिक