बस....

बसने प्रवास करायचा फारसा अनुभव नाही. (|: 8| 8> त्यामुळे काय लिहू? :SS [( #o पण तुम्ही तुमचा अनुभव मांडा की. नुसता धागा टाकून का पळताय? >:) X( ~X( ... :) B) =)) बिपिन कार्यकर्ते

8| एवढा वेळ वाट पाहण्यापेक्शा कॅबने जावे :| चुचु

आमाला रोज बरेच आनुभव आसतात हो...आमी काय मीडल क्लास लोक बसच परवडते हो आमाला.... @) आमी लोकान्चे आनुभव जानन्याचा प्रयत्न करत आहोत... हा मनोरन्जन म्हनुन टाकलेला धागा आहे.... लोकानी चन्गले वाइट कसेही अनुभव टाकले तरी चालतात ना... ;)

इकडे बस येणे हाच आधी मोठा अनुभव असायचा.वेळेवर येणे तर दूरच राहो.पुर्वी ५ रुपयांचे तिकीट असले तर फक्त २ रुपये देवून तिकीट न घेता ३ रुपये वाचवायचे असा प्रकार होता. तो आता बराच कमी झाला. सध्या नविन वॉल्वो बसेस चालु झाल्या आहेत. त्या बर्‍याच्श्या वेळेवर येतात. वातानुकुलीत बसेस आणि FM radio आणि आजुबाजुला 'जंटल्मन' लोक ह्यामुळे प्रवास सुसह्य होतो. भेंडी क्ष्^न + य्^न = झ्^न

पुन्यातले का तुम्ही? टुकार बससेवा पुण्यात येउन अनुभवावी.

क्रूपया इथे चर्चा करवि निन्दा नाही....धन्यु.. आनुभव शेअर करन्याकरिता आहे .

at and post : janadu.

लै भारी आणभव हायती आमचेबी. एका टायमाला पुन्यात चतुरशिंगीचं तिकट काडलं पगा, आन म्हायिती नसल्याने चुकुन चवाणनगरला उतारलो, तर कंडाक्टरमामांनी आसलं काय काय ऐकिवलं की इचारु नगासा...... दुसरा आणभव होता डेन हाग (हॉलंड) चा. इतनं बस पकाडली आन मडुरोडमचं तिकट काडलं बगा. चुकुन बस दोन ठेसनं फुडं गेल्यावर लक्षात आलं. आनं डायवरदादांची माफी मागुन उतराया गेलो, तर येडं त्येच आमची दहा येळा माफी मागायला लागलं. आमाला चुकीच्या ठेसनावर उतरीवलं म्हुन. सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) आपल्या कड शिव्या घातल्या आसत्या तुला तुज कळत नाय का म्हनुन.... X( ~X( तीकडे माफी,,,, =)) =)) =)) =)) =)) हसु हसु लोळ्ले रे बाबा... :D

जेव्हा विमानप्रवास आजएवढा स्वस्त नव्हता, तेव्हा मी बंगलूरू ते मुंबई आणि परतीचा प्रवास 'बस' ने करायचो.. बंगलूरू ते मुंबई प्रवासाला कमीतकमी १६ आणि जास्तीतजास्त १८ तास लागतात. 'कोंडुसकर', 'व्ही.आर.एल.', 'शर्मा', 'नॅशनल', 'के.स.आर.सी.टी.' ह्यांच्या छान 'व्हिडीओकोच' व्होल्वो बसेस आहेत.. ह्या सर्व बसेस 'मॅजेस्टिक' ह्या ठिकाणाहून सुटतात.. ('मॅजेस्टिक' म्हणजे मुंबईचे 'मुंबई सेंट्रल') ह्यांचे बुकींग 'आंतरजाला'वरून केले तर सुरक्षित असते.. कारण काही 'बुकींग एजंटस' त्यांच्या मर्जीप्रमाणे एन वेळी तुमच्या आरक्षित जागेची अदलाबदली करू शकतात.. असो, तर्र हा १६ ते १८ तासांचा प्रवास अगदीच कंटाळवाणा नसतो. कारण अंदाजे ८ वाजता ह्या व्होल्वो निघतात आणि लगेचच एखादा नवा हिंदी चित्रपट लावला जातो.. हा चित्रपट संपायच्या सुमारासच बस एखाद्या हॉटेलात शिरते (अंदाजे ११ वाजता) .. जेवण झाल्यावर मग टी.व्ही बंद केला जातो.. आणि मग बहुतेक सर्व प्रवाशी आपापल्या निमुळत्या जगात झोपण्याचा प्रयत्न करु लागतात.. जे यशस्वी होतात, त्यांचे डोळे जेव्हा उघडतात, तेव्हा 'के.ए.' च्या पाट्यांची जागा 'एम.एच.' च्या पाट्यांनी घेतलेली असते.. मग अंदाजे ७-८ च्या सुमारास बस एखाद्या टुमदार हॉटेलात शिरते आणि तिथे प्रवाशी आपापली झोप चहा, कॉफी, सिगारेट, इत्यादी मार्गाने उडवितात.. प्रवासास परत सुरूवात होताच अजून एखादा नवा हिंदी चित्रपट लावला जातो.. जो साधारण ११ च्या सुमारास संपतो.. मग जे उदारमतवादी बसवाले असतात, ते तिसरा चित्रपट लागोलाग सुरू करतात आणि बाकीचे 'आकाशवाणी' सुरू करतात.. ह्या सुमारास मग आमच्यासारखे 'पामर' प्रवाशी आपापली उर्वरित झोप शोधण्याचा प्रयत्न करू लागतात.. - कोकणी फणस

हा लेख्/काथ्याकूट फक्त सिटीबस साठी आहे का सगळ्या प्रकारच्या बस साठी????? -(बसलेला)प्रभो

मुम्बईत असताना कान्जुर्मार्ग ते मरोळ गाव ३९८ ने जायचो.... मुद्दाम पवई तलाव बघायला मिळावा म्हणून.. आणि कान्जुरचे बस स्टॉप अगदी गावातल्यागत वाटते.. झाडाखाली ८-१० लोक उभारलेले... घाटकोपरवरुन जायला मला अज्याबात आवडायचे न्हाय... नंतर मग कंपनी बदल्ल्यावर सी एस टी ते चर्च्गेट बस ३ रु. तिकिट ... लई भारी वाटायचे... आता हितं... मालदिवमध्ये.... एकूण २०० बेटं हायेत मानसं ( कोन रं त्यो मनसे म्हनाला ?)रहात्यात अशी.. ( उरलेली १८०० बिन मानसान्ची..... ) तर त्यापैकी फक्त २ बेटावर बशी हायेत.... एक मालदीव एरपोर्टवर ... ही बस लई झ्याक........ आर्टिफिशियल बेट हुलुमाले पत्तुर जाते.... दोन्ही बाजूला २ फूट खोलीवर समुद्र आणि मधी चिचोळा रस्ता.. त्यावर बस जाते.... निस्ती बसच... बाकी कशाला जायची परवानगीच न्हाई.. दुसरी बस अद्दू म्हनुन बेट हाय तिथे हाय म्हने... म्या अजुन नाय गेलो.... ते बेट दक्षिण गोलार्धात हाय म्हनं ..... उरलेलं देशभर सगळं ट्याक्षीनं न्हायतर चालत चालत चालत फिरायचं........ *************************** प्रातरग्निं प्रातरिंद्रं हवामहे प्रातर्मित्रावरुणा प्रातरश्विना: l प्रातर्भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोममुत रुद्रं हुवेम ll

आहो मी सिटीबस च सन्गितल पण......... :P आपन इथे आनुभव शेअर करु शकता.... :D फक्त बस शी रीलेटेड्...आसाव..... B)

दिवसभरची मरमर करून बसमध्ये खिडकी मिळवून दीड तास झोपण्यासारखं सुख नाही,... (दोन वर्षे ४२ नंबरने प्रवास केलेला..) मास्तर _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

मी बारावीत असताना क्लास ला जायचो कात्रज ते लक्ष्मीनगर तिकीट ५ रुपये आहे. पण वाहक (conductor) आमच्याकडुन ५ रुपये घ्यायचा अन आम्हाला ३.५० चे तिकीट द्यायचा , अन १ रुपया परत द्यायचा. आमचा १ रुचा फायदा अन त्याला ५० पैसे त्यामुळेच बहुतेक तोट्यात गेली असावी :? :?

प्रकाटाआ.

शालेय जीवनात बेस्ट हा दि बेस्ट पर्याय होता. ६ वी ते १० वी ३२२ कालिना ते हनुमान रोड (पार्ले) बसने प्रावास केला. कंडक्टर आणि ड्रायवर दोघे ओळखीचे झाले होते, क्व्चीत जर कंडक्टर आणि ड्रायवर ची शिफ्ट बदलुन बदली कंडक्टर आणि ड्रायवर आले तरी त्यांच्याशी ओळखी काढायचो. ड्रायवरच्या बाजुला इंजीन जवळ जो दांडा त्यावर बसुन प्रवास करयचो, मग भले बस रिकामी का असेना. मग डिप्लोमाला असताना ३ वर्ष तीच ३२२ पण विरुद्ध दिशेने जाणारी कालिना ते विद्याविहार पकडायचो. अशी एकंदर ८ वर्ष सलग बेस्ट प्रवास केला. एकदा गंमत झाली, टिकिटाचे पैसे रोज मिळत वर रुपया २ रुपये. शाळा सुटल्यवर भुक लागली म्हणुन टिकिटा पुरते ठेवुन वरचे पैसे संपवले. आणि चक्क बस मध्ये डोळा लागला.(त्यादिवशी नवीन ड्रायवर असल्यने मागे बसलो होतो.) .उठलो तो डायरेक्ट शेवटच्या स्टॉपला. पाचावर धरण बसली, खिशात दमडी नाही, चालत जायच तर रस्ता माहीत नाही. रिक्षा करुन गेलो तर घरी समजेल आणि मार बसेल तो वेगळा. कंडक्टरला सगळ खर खर सांगीतल, बापड्याने चकटफु घरापर्यंत सोडल. डिप्लोमा नंतर ऐरोलीला कॉलेज ल होतो. कुर्ला ते ठाणा बाय ट्रेन, आणि मग ठाणा ते ऐरोली सेक्टर ३ आसा ३ वर्ष एस्टी ने प्रवास घडला. अरारारारा काय तो प्रवास लै बेक्कार राव, गाडी कधी कुठे लागेल भरवसा नाही . गाडीचा नंबर अनाउंस केला जायचा, मग ही गर्दी उसळायची. हातातल्या ड्रॉईंग शिट्स , मिनी ड्राफ्टर सांभाळत कधी दारातुन तर काधी मागच्या इमर्जंसी खिडकीतुन घुसायचो.. पण त्यात पण मज्जायाय्ची. बरेच वेळा कंडक्टर बांधलेला असायचा ८-१० मित्रांच्या टोळक्यात ३-४ टिकीटच काढायचो :)

आमचा बसचा प्रवास कधी तरीच होत असतो. :) त्यामूळे जास्त काही अनुभव नाही सांगता येणार. :( काही दिवसापूर्वी (म्हणजे परवाच ;) ) बस मध्ये इतकी गर्दी होती की, बसायला जागा नव्हती. :( त्यामुळे सुमारे १.३० -२ तासाचा प्रवास उभे राहूनच करावा लागला. ~X( एकदा तसेच एस.टी . ने प्रवास करताना बसमध्ये जागा नव्हती. :( फक्त एक जागा शिल्लक होती. ती जागा पाहून आनंद झाला :D , तिथे बसल्यावर कळले की ती जागा कंडक्टर ची जागा होती. #o मी ही मुद्दाम तिथेच बसून राहिले. :) बिचारा कंडक्टर रागाने माझ्याकडे पाहत होता. :( पण मी काही जागचे हालले नाही. :D शेवटी त्याला दुसरीकडे जागा भेटल्यावर तो तेथे बसला. :)

याच्यावरून मला मिसळ्पाव वर असलेल्या एका मस्त लेखाची आठवण झाली. कृपया जरुर वाचावे... आमची पी.एम.टी.

http://uddhavraj.blogspot.com/2008/11/blog-post_9554.html

(आमची माती,आमची माणसं ) नाम्या झंगाट