टार्‍या म्हणजेच लव्हचुंबक

थोडेसे ससे आणि थोडेसे मोर, साष्टांग नमस्कार रे तुला पण आणी टार्‍याला... :) --प्रभो

आयच्यान लै आवडलं. जंक्शान हानलाय च्यामायला!!

नमस्कार मिसळभोक्ता, "आजवरच्या तुझ्या सर्व लिखाणात सर्वात हीन आणि हिणकस लिखाण" फार सुंदर काँप्लिमेंट दिला आहात.आणि तुमचं ऑब्झरवेशन अचूक आहे.वाखाणणी करण्यासारखं आहे.कौतुक करण्यासारखं आहे. साठवुन ठेवण्यासारखं आहे. संग्रही ठेवण्यासारखं आहे. म्युझियमात लावण्यासारखं आहे. गिनीजबुकात नोंदवण्यासारखं आहे. मला सुचतं ते माझं कारण मी सांगतो. माझ्याही उठसूठ गद्यविडंबणं पाडण्याचा शिरस्ता मी सोडून दिला (धरला कधी होता?) हे ही तुमच्या लक्षात आलं असेल. मिपावर आल्यापासून मी एक शिरस्ता ठेवला होता की आपल्या मिपावर जर कुणी एका लाईनचे/फडतूस/पकाऊ धागे काढले तर त्याचे ताबडतोब विडंबण पाडायचे. पण "मी मला मिळण्यार्‍या प्रसिद्धीची संख्या वाढवीत आहे" अशी माझ्यावर झालेली मी टिका वाचली. आणि माझ्या विडंबण सुचल्यावर लगेच पाडायच्या इच्छेला मारून मी ते प्रसिद्ध करणं सोडून दिलं. मग एखाद्या चोक्कस कच्च्या मालाची वाट पहानं पसंत केलं. वाईट वाटत होतं पण काय करणार. गैरसमजापेक्षा समज बरी नाही काय? " बाकीची विडंबणं म्हणावी तेवढी हिणकस पडली नाहीत " ह्याचं उत्तर असं की, मी वेळ काढून जमतील तेव्हडे वांझोटी कौलं/काथ्याकुंटं -आणि निबंधकारांचा प्रत्येक लेख आणि प्रातःदिनी प्रत्येक कविता आवडीने- वाचत असतो. आणि विडंबण पाडण्यासारखी वाटली तर नक्कीच पाडतो. निबंधकार नक्कीच ह्या माझ्या म्हणण्याला साक्षी आहे. त्याच्या अनेक लेखावर माझ्या स्टाईलमधे विडंबणं पाडत होतो. कोदांच्या बहुचर्चित " मन्याच्या खिषातले" या निबंधमालिकेचे भारताच्या अध्यक्षांकडून सन्मान झाल्याच्या पोस्ट्वर मी माझ्या स्टाईल मधे लिहलं होतं ते मला निक्षून आठवतं, मी कोदाला लिहलं होतं, "असेच अमुचे लेख असते निबंधकार लेखका आम्हीच टार्गेट झालो असतो वदले टारझन दादा" सांगण्याचा मतितार्थ असा की. रसिक वाचकांच्या प्रतिसादाने विडंबकाचं मनोबळ वाढतं आणि उत्तेजनक प्रतिसादाने आणखी विडंबण करण्याचा उत्साह ही वाढतो,तसंच विडंबणावर योग्य टिका असलेल्या प्रतिसादाने विडंबकाला आपल्या विडंबणात सुधारणा करता येते असा माझा समज होता.आणि आहे. "तुमचे लेख इतिहासाभ्यासातुन आलेले असल्याने समजण्यापलिकडे असतात, पण अक्षरशः षटकार असतात आणि वाचायला आवडतात. त्यामुळे आम्ही दरवेळी "लेख चांगला लिहिला आहे","छाण अभ्यासू लेख प्रसवला आहे" , "भोक्त्या तुझ्या स्टाईलने खल्लास रे बाबा " असा प्रतिसाद दर वेळी देत असतो." असं माझ्या काही मायबाप वाचकानी मला लिहूनही कळवलं.त्यामुळे माझ्या विडंबणाला चांगलं म्हणनारे नसले तर मला काही वाटत नाही. आणि खरं सांगू का,प्रत्येकाच्या प्रत्येक लेखाला काही ना काही तरी प्रतिक्रिया देऊन,"लेख लिहायला जमला नाही अज्जिबात -होत असेल काही म्हणून टकाला इथे कौल - तरी मालकांच्या खरडवह्यांमधून कानपिचक्या करण्याच्या त्यांच्या हौसेला" आनंद मानणार्‍या लोकांचं मला कौतुक वाटतं.आणि मिपावर असे अलीकडे "प्रोफेशनल चांदणी ग्राहक " डोळ्यात भरण्यासारखे मला दिसतात.मिपाच्या प्रसिद्धीच्या अनेक कारणापैकी "चांदण्यांनी भरलेलं पंचतारा संस्थळ" हे ही एक कारण असावं असं मला वाटतं. प्रत्येकाच्या लेखावर अवांतर प्रतिक्रिया देणार्‍या एका "आणिबाणिच्या अवांतरकर्त्याच्या " नावावर त्याने किती समांतर प्रतिक्रिया दिल्या असतील? हे कुतूहल म्हणून पाहायला गेलो तेव्हा मिपाचा सदस्य होऊन एक ही प्रतिक्रिया त्यांनी धड लिहिलेल्याचा उल्लेख दिसला नाही. हे गृहस्थ कुणाच्या ही लेखावर अवांतरपणा करण्याच्या बाबतीत हिरीरीने भाग घेतलेले दिसतात. पण आपल्याला बुवा हे असे प्रतिसाद द्यायला जमत नाही.मात्र एखादा वांझोटा कौल किंवा रटाळ लेख वाचून गोड गोड विडंबण करण्यासारखं वाटलं तर मी एक ही संधी सोडत नाही. आता -(लिहून दमुकलेला) टारझन दामले

काय आनंद होतोय का तुम्हाला माझ्या गरीब बिचार्‍या परिस्थितीचा?? :( >>एक शंका: गोर्‍या पोरी आफ्रिकेत राहिल्या तर त्या "गव्हाळ" होतात का? एक अंदाजः गव्हाळ माहिती नाही..मवाळ होत असाव्यात. आपला, मुझुंगू मात्र

टार्‍याच्या एकूणच साहित्यिक प्रवासाला त्यानेच वापरलेला 'वांङ'मय' हा शब्द किती अचुक आहे नै? (भोचक) तुम्ही पत्रकार आहात? कोणत्या पक्षाचे? हा आहे आमचा स्वभाव

वैशू जी , आपल्या प्रतिक्रियेबद्दल आभार. "येवढा वेळ कसा काय मिळतो लिहायला?" छाण प्रश्न विचारला :) आता लोकांना वेळ मिळतो ह्याचं कारण मी सांगू ? मला जे सुचतं ते सांगतो ... जर लोकांना लिहायला वेळ मिळाला नसता तस सगळी संस्थळं ओस पडली असती . आणि माझ्या वेळा बद्दल म्हणत असाल तर लेख प्रकाशित केल्याची वेळ पाहिल्यास कारण कळू शकेल :)

आदिती जी , आपल्या प्रतिक्रियेबद्दल आभार ! आपले लेख मी वेळात वेळ काढून्,आवर्जुन्,लक्षपुर्वक्,मनापासून,अनेकवेळा वाचतो. आपणही फार छाण लिहीता. आपल्याकडून शिकण्यासारखं बरंच आहे, मी शिकतोय. --(आभारप्रेमी) टार्‍या जेंव्हा मोहोम्मद पैगंबर पश्चिमेकडे धर्मप्रचारासाठी निघाला तेंव्हा आवलियांनी गुपचुप हिमालयातून दक्षिणेकडे पलायन केले, तिकडे ते तमिळ लोकांना सामिल झाले, तमीळ शिकले, आणि त्याच लोकांच्या नाड्या पळवल्या. त्यात त्यांना सर्वांच्या पट्ट्या सापडल्या . सहजकाकांकडे आधुनिक डायनॉसॉरकातडी आहे. त्यांचे प्रेमभंग इतर आय.डीज वरून झालेले आहेत. :) विषेश म्हणजे दादा नाद्खुळे सारखे ते निराष नाही झाले कधी. -(रिपोर्टर) चुणेरी

क्षमस्व

सॉरी शक्तिमान

टार्‍या - द- एप-मॅन *** राज दरबार.....