Skip to main content

विडंबन-गुत्त्याच्या रे उंबरठ्यावर आपण दोघे.

लेखक अविनाश ओगले यांनी शुक्रवार, 14/03/2008 22:11 या दिवशी प्रकाशित केले.

आमची प्रेरणा- आपण दोघे ही रुपेश देशमुख यांची गझल.

कधी न संयमी, सदा अनावर आपण दोघे;
गुत्त्याच्या रे उंबरठ्यावर आपण दोघे.
तापवून रे उगाच डोके भांडण करतो;
थंड ओततो सोडा त्यावर आपण दोघे.
तेच तेच ते बोलत बसता उजाडते ही;
एकमेका म्हणतो आवर; आपण दोघे.
बिल आणतो कशास साकी; कुणी द्यायचे?
शोधू उत्तर ह्या प्रश्नावर आपण दोघे.
जरी माहिती, कधी नशेला शेवट नाही;
कधी तरी राहू भानावर आपण दोघे.


वाचने 3494
प्रतिक्रिया 4

प्रतिक्रिया

जरी माहिती, कधी नशेला शेवट नाही;
कधी तरी राहू भानावर आपण दोघे.

हे छान.

- (सर्वव्यापी)प्राजु


बिल आणतो कशास साकी; कुणी द्यायचे?
शोधू उत्तर ह्या प्रश्नावर आपण दोघे.

जबरा...
बाकी बरेच दिवस दिसला नाही तुम्ही.जोरदार कमबॅक झालं बॉ

जरी माहिती, कधी नशेला शेवट नाही;
कधी तरी राहू भानावर आपण दोघे.

हे काय आमाला जमायचं नाय...

"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे


अविनाश ओगले - मद्य = शून्यभोपळा

:)

कविता अगदी हृदयापासून आली आहे...

>
>
सदा सर्वदा देव सन्निध आहे । कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ।।


तापवून रे उगाच डोके भांडण करतो;
थंड ओततो सोडा त्यावर आपण दोघे.

वा वा! या ओळी मस्त बरं का ओगलेशेठ...

आपला,
(ऑन द रॉक्स्वाला) तात्या.