दुहेरी खेळ

प्रेरणा: या विषयावर एखादी मस्त वेगवान रोमांचक कथा लिहिता येऊ शकते...

आमिष

नाईक विक्रांत जाधव. वय बावीस. अग्निवीर भरतीची तयारी करणारा, सीमेजवळच्या एका छोट्या गावातला तरुण. मैदानावरचा घाम अजून वाळला नव्हता, तेवढ्यात मोबाईलवर एक मैत्रीची विनंती आली - "प्रिया मल्होत्रा, डिफेन्स करिअर कौन्सिलर." प्रोफाईल टापटीप, फौजी अधिकाऱ्यांसोबतचे फोटो, करिअर मार्गदर्शनाच्या पोस्ट्स.

गप्पा सुरू झाल्या. मग एक टेलिग्राम लिंक. मग एक "गोपनीय" पीडीएफ - कथित जुनी युनिट तैनातीची यादी, "फक्त पडताळणीसाठी" पाठवायची विनंती. विक्रांतच्या मनात शंकेची पाल चुकचुकली. वडील माजी सैनिक होते; त्यांनी एकदा सांगितलेलं - "बाळा, कुणी उगीच फुकट प्रेम दाखवत असेल, तर तिथेच सावध हो."

त्याने स्क्रीनशॉट्स घेतले आणि जिल्हा पोलिसांच्या अँटी-टेररिझम स्क्वॉडकडे धाव घेतली.

सापळा

एटीएसचे इन्स्पेक्टर संचालक राहुल थोरात यांनी फाईल उघडली. "प्रिया मल्होत्रा" चे आयपी अॅड्रेस लाहोरजवळच्या एका सर्व्हरकडे निघाले होते. हे एकच प्रकरण नव्हते - गेल्या तीन महिन्यांत अशा डझनभर तक्रारी आल्या होत्या, सगळ्या अग्निवीर उमेदवार आणि भरती संस्थांशी संबंधित.

"अटक करायची का, सर?" कनिष्ठ अधिकाऱ्याने विचारलं.
थोरात हसले. "नाही. आत्ता अटक केली तर एक छोटी मासोळी हातात येईल. आपल्याला पूर्ण जाळं हवं आहे."

विक्रांतला बोलावून घेण्यात आलं. मिलिटरी इंटेलिजन्सचे मेजर करन कपूर उपस्थित होते. प्रस्ताव सोपा होता - "चॅटिंग सुरू ठेव. आम्ही सांगू ते बोल."

विक्रांतचे हात घामेजले. "सर, मला भीती वाटते."
कपूर शांतपणे म्हणाले, "भीती वाटणं स्वाभाविक आहे. पण देशासाठी हे काम फार मोठं आहे. आम्ही प्रत्येक पावलावर तुझ्यासोबत असू."

खोटी माहिती

पुढच्या सहा आठवड्यांत विक्रांतने "प्रिया"ला हळूहळू विश्वासात घेतलं. मेजर कपूरच्या टीमने काळजीपूर्वक तयार केलेली माहिती त्याच्या हातून पलीकडे गेली - जुन्या, आता निकामी झालेल्या तुकड्यांच्या तैनातीचे तपशील, काल्पनिक कवायतींचे वेळापत्रक, चुकीचे नकाशे. खरं काहीच नव्हतं, पण इतकं खरं वाटावं इतकं बेतशीर.

बदल्यात पैसे यायला लागले - क्रिप्टोकरन्सीतून, नंतर हवालामार्गे स्थानिक एका किराणा दुकानदारामार्फत. प्रत्येक व्यवहारागणिक थोरातांची टीम एक धागा उलगडत होती. किराणा दुकानदार ते शहरातला एक ट्रॅव्हल एजंट, तिथून सीमेपलीकडे संपर्क साधणारा एक "हँडलर" - कोडनेम "फाल्कन."

भेद

पण खेळ नेहमी एकतर्फी नसतो. एका रात्री विक्रांतच्या फोनवर एक वेगळाच मेसेज आला - "आम्हाला माहीत आहे तू कुणासाठी काम करतोयस. सांभाळून राहा." कुणीतरी आतूनच माहिती गळत होती.

थोरात आणि कपूर यांना धक्का बसला. भरती प्रक्रियेतल्या एका कनिष्ठ कर्मचाऱ्याचा, संदीप वर्मा नावाच्या माणसाचा, फोन तपासला असता - त्याचे व्यवहार थेट त्याच ट्रॅव्हल एजंटशी जुळत होते. पैशाच्या लोभापायी तो आतली माहिती फोडत होता.

पण इथेच थोरातांनी उलट खेळी केली. वर्माला अटक न करता त्याच्यामार्फतही जाणूनबुजून चुकीची माहिती "फाल्कन"पर्यंत पोहोचवली - की विक्रांत आता पकडला जाणार आहे आणि घाबरून तो पळून जाणार आहे. सापळा दुहेरी झाला.

अंतिम डाव

फाल्कनला वाटलं आपलं जाळं उघडं पडतंय. घाईघाईने त्याने आपल्या भारतातील संपूर्ण नेटवर्कला सक्रिय केलं - पैसे काढून घेणे, पुरावे नष्ट करणे. नेमकी हीच चूक थोरातांना हवी होती. एकाच रात्री, समन्वयित कारवाईत, तीन शहरांत आठ जणांना ताब्यात घेण्यात आलं - ट्रॅव्हल एजंट, हवाला ऑपरेटर, संदीप वर्मा आणि आणखी काही छुपे दुवे.

विक्रांत सुरक्षित होता. त्याचं नाव कुठेही उघड झालं नाही - अधिकृत रेकॉर्डमध्ये तो फक्त "स्रोत व्ही." म्हणून राहिला.

महिन्याभरानंतर मेजर कपूर त्याला भेटायला आले. "तुझ्यामुळे एक मोठं जाळं उखडलं गेलं. देशाला हे कधीच कळणार नाही, पण आम्हाला माहीत आहे."

विक्रांतने हसून विचारलं, "सर, आता मी अग्निवीरची परीक्षा देऊ का?"
कपूर हसले. "दे. पण यावेळी तुझी फाईल आमच्या नजरेखाली राहील - अभिमानाने."

ही एक संपूर्णपणे काल्पनिक कथा आहे. यातील सर्व पात्रे व घटना लेखकाच्या कल्पनाशक्तीतून साकारलेली आहेत. 
 

लेखक: क्लॉड एआइ ✴️