Skip to main content

पुरस्कारांचा बाजार : सन्मान की प्रसिद्धीचा सौदा?

लेखक कपिलमुनी यांनी रविवार, 09/08/2026 11:28 या दिवशी प्रकाशित केले.

आजच्या सोशल मीडिया युगात एखाद्या व्यक्तीच्या नावापुढे पुरस्कारांची लांबलचक यादी दिसली की त्यांच्याबद्दल आपोआप आदराची भावना निर्माण होते. “राष्ट्रीय पुरस्कार विजेते”, “आंतरराष्ट्रीय पुरस्कारप्राप्त”, “जागतिक स्तरावरील सन्मान”, “राष्ट्रीय शिक्षक पुरस्कार”, “राष्ट्रीय क्रीडा शिक्षक पुरस्कार”, “राष्ट्रीय समाजसेवा पुरस्कार”, “राष्ट्रीय डॉक्टर पुरस्कार”, “ग्लोबल आयकॉन अवॉर्ड”, “इंटरनॅशनल एक्सलन्स अवॉर्ड” अशी बिरुदे आता मोठ्या प्रमाणावर पाहायला मिळतात.

पुरस्कार मिळणे ही निश्चितच अभिमानाची गोष्ट आहे. परंतु प्रश्न असा आहे की हा पुरस्कार नेमका कोणी दिला? कोणत्या निकषांवर दिला? त्यासाठी कोणती निवड प्रक्रिया होती? तो सरकारी आहे की खासगी? आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे — त्या पुरस्कारासाठी अर्ज, नोंदणी, प्रायोजकत्व किंवा इतर कोणत्याही स्वरूपात पैसे घेतले गेले होते का?

या प्रश्नांची उत्तरे न शोधताच पुरस्काराच्या नावावर विश्वास ठेवणे ही आजच्या काळातील एक मोठी सामाजिक समस्या बनत चालली आहे.

पुरस्कार आणि पुरस्कारासारखी दिसणारी गोष्ट

सगळे पुरस्कार सारखे नसतात.

भारत सरकारचे अधिकृत पुरस्कार एका निश्चित सरकारी यंत्रणेमार्फत दिले जातात. उदाहरणार्थ, National Teachers’ Awards ही केंद्र सरकारच्या शिक्षण मंत्रालयाशी संबंधित अधिकृत पुरस्कार प्रक्रिया आहे. 2026 साठीसुद्धा सरकारने अधिकृत पोर्टलवरून अर्ज आणि नामांकन मागवले होते.

सरकारी पुरस्कारांची माहिती अधिकृत सरकारी संकेतस्थळावर, संबंधित मंत्रालयाच्या कागदपत्रांमध्ये किंवा Government of India च्या पुरस्कार पोर्टलवर उपलब्ध असते.

याउलट एखादी खासगी संस्था, ट्रस्ट, फाउंडेशन, सामाजिक संघटना, मीडिया संस्था किंवा इतर संघटना स्वतःच्या नावाने पुरस्कार सुरू करू शकते. अशा पुरस्कारांना स्वतःची किंमत असू शकते; परंतु त्यांना भारत सरकारचा, संसदचा, राष्ट्रपतींचा किंवा एखाद्या मंत्रालयाचा अधिकृत पुरस्कार असल्यासारखे सादर करणे चुकीचे ठरू शकते.

यातील फरक सर्वसामान्य माणसाला समजणे अत्यंत आवश्यक आहे.

‘राष्ट्रीय’ हा शब्द म्हणजे सरकारी असा अर्थ नाही

आजच्या पुरस्कार संस्कृतीतील सर्वात मोठा गैरसमज म्हणजे “National” किंवा “राष्ट्रीय” शब्द दिसला की तो सरकारी पुरस्कार असणारच, अशी मानसिकता.

प्रत्यक्षात कोणतीही संस्था आपल्या पुरस्काराला “National Excellence Award”, “National Teacher Award”, “National Social Service Award” किंवा “National Achievement Award” असे नाव देऊ शकते — जोपर्यंत त्या नावाचा कायदेशीर गैरवापर होत नाही.

म्हणूनच पुरस्काराच्या नावात “राष्ट्रीय” आहे की “आंतरराष्ट्रीय” आहे, यापेक्षा तो पुरस्कार देणारी संस्था कोण आहे हे महत्त्वाचे.

“International Award” म्हणजे संयुक्त राष्ट्रसंघाचा पुरस्कार असेलच असे नाही.

“National Award” म्हणजे भारत सरकारचा पुरस्कार असेलच असे नाही.

“Parliament Award” असा उल्लेख आहे म्हणून भारतीय संसदेकडून तो पुरस्कार दिला जातो असेही गृहीत धरता येत नाही.

ही साधी गोष्ट समाजाने समजून घेण्याची गरज आहे.

‘संसद रत्न’चे उदाहरण

यासाठी “Sansad Ratna Award” हे एक चांगले उदाहरण आहे.

नाव वाचताना अनेकांना हा पुरस्कार भारतीय संसदेकडून दिला जातो असा गैरसमज होऊ शकतो. प्रत्यक्षात पुरस्काराच्या अधिकृत संकेतस्थळावरच स्पष्ट केले आहे की Sansad Ratna Awards हे Prime Point Foundation आणि PreSense यांच्या पुढाकारातून 2010 मध्ये सुरू झाले असून ते नागरी समाजाकडून उत्कृष्ट कामगिरी करणाऱ्या संसद सदस्यांचा गौरव करण्यासाठी दिले जातात.

म्हणजे हा पुरस्कार अस्तित्वात नाही असे नाही.

तो बनावट आहे असेही म्हणता येणार नाही.

पण तो भारतीय संसदेकडून दिला जाणारा अधिकृत संसदीय पुरस्कार आहे, असा अर्थ काढणे चुकीचे आहे.

यातून एक मोठा धडा मिळतो :

पुरस्काराचे नाव आणि पुरस्कार देणारी संस्था — या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत.

आज एखाद्या व्यक्तीने “मला Sansad Ratna मिळाला” असे सांगितले तर त्याचा अर्थ ती व्यक्ती संसदेकडून अधिकृत सरकारी सन्मानित झाली असा होत नाही. पुरस्काराचे स्वरूप आणि आयोजक कोण आहेत हे तपासणे आवश्यक आहे.

मग ‘पेड अवॉर्ड’ म्हणजे काय?

याच ठिकाणी आणखी गंभीर प्रश्न निर्माण होतो.

काही पुरस्कारांमध्ये पुरस्कार मिळविण्यासाठी थेट किंवा अप्रत्यक्ष आर्थिक व्यवहार असू शकतात. उदाहरणार्थ:

Nomination fee

Registration fee

Award ceremony fee

Sponsorship package

Table booking

Advertisement package

Profile publication charges

Magazine feature charges

Travel किंवा hospitality charges

Trophy/certificate charges

यापैकी एखादी फी घेतली म्हणून पुरस्कार आपोआप खोटा ठरत नाही.

एखादी संस्था मोठा कार्यक्रम आयोजित करत असेल, त्याचा खर्च असेल आणि त्यासाठी नामांकन किंवा कार्यक्रम शुल्क घेत असेल, तर त्यामध्ये काही गैर नाही.

खरा प्रश्न पारदर्शकतेचा आहे.

जर पैसे देऊन पुरस्कार मिळतो, पण त्याची जाहिरात “निष्पक्ष निवड प्रक्रियेतून मिळालेला राष्ट्रीय सन्मान” अशी केली जात असेल, तर समस्या सुरू होते.

‘Award’ आणि ‘Award Marketing’ यातील सीमारेषा

आज काही ठिकाणी पुरस्कार हा सन्मानापेक्षा personal branding product बनताना दिसतो.

एखाद्या व्यक्तीला ई-मेल येतो:

“Congratulations!”

“Your profile has been shortlisted for National Excellence Award.”

“Jury has selected you among India’s top achievers.”

त्यानंतर:

“Complete your registration.”

“Pay participation fee.”

“Book your award ceremony seat.”

“Purchase our special edition magazine.”

“Bring your family.”

शेवटी मोठ्या हॉटेलमध्ये कार्यक्रम होतो.

स्टेजवर दिवे लागतात.

बॅकड्रॉपवर “National”, “International”, “Global”, “Excellence”, “Leadership”, “Icon” असे शब्द चमकत असतात.

फोटो काढले जातात.

ट्रॉफी हातात दिली जाते.

आणि दुसऱ्या दिवशी सोशल मीडियावर पोस्ट येते:

“Proud moment! Honoured with prestigious National Award for my outstanding contribution to society.”

इथून खरी समस्या सुरू होते.

कारण सामान्य माणूस फोटो पाहतो — प्रक्रिया पाहत नाही.

ट्रॉफी पाहतो — निवड समिती पाहत नाही.

सर्टिफिकेट पाहतो — पुरस्काराचे संस्थात्मक स्वरूप तपासत नाही.

सोशल मीडिया : पुरस्काराचा सर्वात मोठा प्रचारक

पूर्वी पुरस्कार मिळाल्यावर वर्तमानपत्रात एक छोटी बातमी यायची.

आज परिस्थिती पूर्णपणे बदलली आहे.

Instagram, Facebook, LinkedIn आणि WhatsApp मुळे एका पुरस्काराची जाहिरात हजारो लोकांपर्यंत काही मिनिटांत पोहोचते.

एका व्यक्तीला पुरस्कार मिळाला की पोस्ट:

“आज माझ्या सामाजिक कार्याची राष्ट्रीय स्तरावर दखल घेतली गेली.”

दुसरी पोस्ट:

“Honoured to receive International Excellence Award.”

तिसरी:

“Proud moment for my family and organization.”

चौथी:

“Recognized as one of the top professionals in India.”

सोबत स्टेजवरचा फोटो.

हातात ट्रॉफी.

गळ्यात शाल.

मागे मोठ्या अक्षरात “NATIONAL AWARDS 2026”.

आणि सामान्य व्यक्तीला वाटते:

“वा! यांना राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला!”

पण त्या पोस्टमध्ये एक महत्त्वाचा प्रश्न नसतो:

“हा पुरस्कार नेमका कोणी दिला?”

पुरस्कार मिळाला की ‘राष्ट्रीय पुरस्कार विजेता’?

हा फरक भाषेत छोटा आहे, पण अर्थाने खूप मोठा आहे.

“मला अमुक संस्थेचा राष्ट्रीय स्तरावरील पुरस्कार मिळाला” — हे एक विधान.

आणि

“मला भारत सरकारचा राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला” — हे पूर्णपणे वेगळे विधान.

पहिल्या विधानात पुरस्कार देणारी खासगी संस्था असू शकते.

दुसऱ्या विधानासाठी अधिकृत सरकारी आधार आवश्यक आहे.

म्हणूनच स्वतःच्या परिचयात पुरस्कार लिहिताना पुरस्कार देणाऱ्या संस्थेचे नाव लिहिणे ही नैतिक जबाबदारी आहे.

उदाहरणार्थ:

“XYZ Foundation National Excellence Award – 2026”

असे लिहिणे पारदर्शक आहे.

फक्त

“National Excellence Award Winner – 2026”

असे लिहिल्यास वाचणाऱ्याला चुकीचा अर्थ लागू शकतो.

‘फोटो विथ मिनिस्टर’ म्हणजे सरकारी पुरस्कार नाही

या संपूर्ण संस्कृतीचा आणखी एक भाग म्हणजे पुरस्कार वितरण समारंभात एखादा मंत्री, खासदार, आमदार, अधिकारी किंवा प्रसिद्ध व्यक्ती प्रमुख पाहुणे म्हणून उपस्थित असणे.

त्यानंतर सोशल मीडिया पोस्ट:

“Honoured by Hon’ble Minister.”

फोटोमध्ये मंत्री पुरस्कार देताना दिसतात.

वाचणाऱ्याला वाटते की हा सरकारी पुरस्कार आहे.

परंतु एखादा मंत्री किंवा खासदार एखाद्या खासगी संस्थेच्या कार्यक्रमाला प्रमुख पाहुणे म्हणून उपस्थित राहिला, एवढ्याने त्या पुरस्काराला सरकारी मान्यता मिळत नाही.

Chief Guest कोण होता आणि Awarding Authority कोण आहे — हे दोन वेगळे प्रश्न आहेत.

हा फरक आपण समजून घेतला पाहिजे.

‘देणगी दिली आणि पुरस्कार मिळाला’ — आरोप करण्याआधी पुरावा हवा

इथे आणखी एक महत्त्वाची नैतिक मर्यादा आहे.

एखाद्या व्यक्तीने पुरस्कारासाठी पैसे दिले असतील असा संशय असणे आणि त्याने पैसे देऊन पुरस्कार विकत घेतला हे सिद्ध होणे यात मोठा फरक आहे.

म्हणून कोणत्याही विशिष्ट व्यक्तीबद्दल किंवा संस्थेबद्दल “त्यांनी पैसे देऊन पुरस्कार विकत घेतला” असा आरोप केवळ सोशल मीडिया पोस्ट, ऐकीव माहिती किंवा कार्यक्रमाच्या शुल्कावरून करणे योग्य नाही.

त्याऐवजी प्रश्न विचारले पाहिजेत:

Nomination fee किती होती?

सर्व nominees ना पुरस्कार मिळतो का?

निवड समिती कोण आहे?

Selection criteria काय आहेत?

मागील विजेत्यांची यादी सार्वजनिक आहे का?

Jury members कोण आहेत?

आर्थिक प्रायोजक कोण आहेत?

Award आणि sponsorship यांच्यात संबंध आहे का?

पुरस्कार मिळण्यासाठी कोणती अट आहे?

निवड न झाल्यास पैसे परत मिळतात का?

पुरस्कार देणाऱ्या संस्थेचे कायदेशीर अस्तित्व आणि कामकाज काय आहे?

पारदर्शक संस्था या प्रश्नांची उत्तरे देण्यास घाबरणार नाही.

खरा पुरस्कार आणि ‘प्रसिद्धीचा पॅकेज’ यात फरक

पुरस्काराचे मूल्य त्याच्या ट्रॉफीच्या आकारात नसते.

ते निवड प्रक्रियेत असते.

जर हजार लोकांनी अर्ज केले, कठोर निकष लावले गेले, स्वतंत्र jury ने काम केले आणि त्यातून दहा जणांची निवड झाली — तर त्या पुरस्काराचे सामाजिक मूल्य मोठे असू शकते.

पण जर:

“Registration करा → Fee भरा → Event ला या → Trophy घ्या → Photo काढा”

अशी प्रक्रिया असेल, तर तो सन्मानापेक्षा recognition event किंवा publicity package अधिक असू शकतो.

पुन्हा सांगायचे तर, पैसे घेतले म्हणून कार्यक्रम बेकायदेशीर आहे असे आपोआप म्हणता येत नाही.

पण पैशाच्या बदल्यात मिळालेल्या participation-based recognition ला merit-based national honour म्हणून विकणे हा गंभीर नैतिक प्रश्न आहे.

डॉक्टर, शिक्षक, समाजसेवक आणि खेळाडू यांच्याबाबत विशेष काळजी

या प्रकारचा पुरस्कारांचा बाजार विशेषतः काही व्यावसायिक क्षेत्रांत प्रभावी ठरू शकतो.

“National Best Doctor Award”

“India’s Best Teacher Award”

“National Sports Teacher Award”

“Global Healthcare Excellence Award”

“International Social Worker Award”

“National Youth Icon Award”

“Best Entrepreneur of India”

अशी अनेक आकर्षक शीर्षके लोकांना प्रभावी वाटतात.

परंतु एखाद्या डॉक्टरने “National Award Winner” असे लिहिल्यामुळे त्यांची वैद्यकीय गुणवत्ता सिद्ध होत नाही.

एखाद्या शिक्षकाने “National Teacher Award Winner” असे लिहिल्यामुळे तो भारत सरकारचा National Teachers’ Award आहे असे सिद्ध होत नाही.

एखाद्या व्यावसायिकाने “International Excellence Award” मिळवला म्हणून तो आपल्या क्षेत्रातील जगातील सर्वोत्तम व्यक्ती ठरत नाही.

पुरस्कार हा व्यक्तीच्या गुणवत्तेचा एक पुरावा असू शकतो; पण पुरस्काराचे नाव स्वतःच गुणवत्ता प्रमाणपत्र नाही.

खऱ्या सरकारी पुरस्कारांची ओळख कशी करावी?

सामान्य नागरिकाने काही साधे प्रश्न विचारावेत.

१. पुरस्काराच्या अधिकृत सरकारी संकेतस्थळावर माहिती आहे का?

भारत सरकारचे अधिकृत Awards Portal विविध सरकारी पुरस्कारांची माहिती उपलब्ध करून देते.

२. कोणते मंत्रालय पुरस्कार देते?

उदाहरणार्थ, National Teachers’ Awards साठी शिक्षण मंत्रालयाची अधिकृत प्रक्रिया आणि पोर्टल उपलब्ध आहे.

३. निवड प्रक्रिया काय आहे?

Nomination, eligibility, jury, evaluation criteria आणि official notification आहेत का?

४. मागील विजेत्यांची अधिकृत यादी आहे का?

५. पुरस्कार देणारी संस्था नेमकी कोण?

सरकार?

संसद?

राज्य सरकार?

मंत्रालय?

विद्यापीठ?

की एखादा खासगी ट्रस्ट?

हा एक प्रश्न अनेक गैरसमज दूर करू शकतो.

समाजाने ‘ट्रॉफी’पेक्षा ‘विश्वसनीयता’ला महत्त्व द्यावे

आपल्या समाजात ट्रॉफीला फार मोठे महत्त्व आहे.

घरी कपाटात दहा ट्रॉफी दिसल्या की लोक प्रभावित होतात.

पण त्या दहा ट्रॉफींपैकी किती पुरस्कार कठोर निवड प्रक्रियेतून मिळाले आणि किती कार्यक्रमाधारित सन्मान आहेत, हे कोणी विचारत नाही.

खरा सन्मान ट्रॉफीच्या वजनात नसतो.

तो निवड प्रक्रियेच्या वजनात असतो.

खरा पुरस्कार म्हणजे:

कमी लोकांना दिलेला, स्पष्ट निकषांवर आधारित आणि स्वतंत्रपणे पडताळता येणारा सन्मान.

प्रत्येक कार्यक्रमात शेकडो लोकांना ट्रॉफी वाटली तर ट्रॉफीची किंमत वाढत नाही — उलट पुरस्कार शब्दाची किंमत कमी होऊ शकते.

पुरस्कारांचा बाजार का वाढतो आहे?

यामागे दोन बाजू आहेत.

पहिली — पुरस्कार देणाऱ्या संस्था.

दुसरी — पुरस्कार मिळवण्याची लोकांची इच्छा.

आजच्या सोशल मीडिया काळात Personal Branding महत्त्वाचे झाले आहे.

व्यावसायिकाला ग्राहक हवे आहेत.

शिक्षकाला प्रतिष्ठा हवी आहे.

डॉक्टरला विश्वासार्हता हवी आहे.

संस्थेला प्रसिद्धी हवी आहे.

राजकारण्याला सामाजिक प्रतिमा हवी आहे.

उद्योजकाला investor आणि ग्राहकांचा विश्वास हवा आहे.

आणि प्रत्येकाला आपल्या profile मध्ये काहीतरी “Award Winning” लिहायचे आहे.

ही मागणी निर्माण झाली की त्याभोवती बाजार निर्माण होणे स्वाभाविक आहे.

म्हणून या समस्येची जबाबदारी फक्त पुरस्कार देणाऱ्या संस्थांची नाही.

पुरस्कार खरेदी करण्याची मानसिकताही आपण बदलली पाहिजे.

‘मला पुरस्कार मिळाला’ यापेक्षा ‘माझे काम बोलते’ हे मोठे

एखादा शिक्षक चांगले काम करत असेल तर त्याच्या विद्यार्थ्यांच्या निकालातून ते दिसेल.

एखादा डॉक्टर उत्तम काम करत असेल तर त्याच्या रुग्णांचा विश्वास दिसेल.

एखादा समाजसेवक खरोखर काम करत असेल तर त्याच्या कामाचा समाजावर परिणाम दिसेल.

एखादा खेळ प्रशिक्षक उत्कृष्ट असेल तर त्याच्या खेळाडूंची कामगिरी दिसेल.

एखादा उद्योजक चांगला असेल तर त्याचा व्यवसाय, कर्मचारी आणि ग्राहक त्याची साक्ष देतील.

म्हणूनच प्रत्येक कामासाठी पुरस्काराची गरज नसते.

कधी कधी पुरस्कारापेक्षा कामाचे परिणाम अधिक मोठे प्रमाणपत्र असतात.

शेवटी प्रश्न पुरस्काराचा नाही, प्रामाणिकपणाचा आहे

खासगी संस्था पुरस्कार देऊ नयेत असे नाही.

संस्था, ट्रस्ट, फाउंडेशन, मीडिया हाऊस किंवा सामाजिक संघटना उत्कृष्ट काम करणाऱ्या व्यक्तींचा गौरव करू शकतात.

असे हजारो पुरस्कार समाजासाठी उपयुक्तही ठरू शकतात.

पण तीन गोष्टी आवश्यक आहेत:

पारदर्शकता.

स्पष्टता.

प्रामाणिकपणा.

पुरस्कार सरकारी नसेल तर तो सरकारी असल्याचा आभास निर्माण करू नये.

पैसे किंवा sponsorship कार्यक्रमाचा भाग असेल तर ते स्पष्ट असावे.

निवड प्रक्रिया असेल तर ती सार्वजनिक असावी.

आणि पुरस्कार मिळालेल्या व्यक्तीनेही स्वतःच्या सोशल मीडिया profile मध्ये पुरस्काराचे खरे स्वरूप सांगावे.

कारण एखाद्या व्यक्तीने ट्रॉफी हातात घेतलेला फोटो पोस्ट करणे चुकीचे नाही.

पण त्या ट्रॉफीच्या मागची कथा चुकीची सांगणे ही समस्या आहे.

आज गरज आहे ती “किती पुरस्कार मिळाले?” हा प्रश्न विचारण्याची नाही.

तर—

“कोणत्या संस्थेने दिले?”

“का दिले?”

“कोणत्या निकषांवर दिले?”

“निवड कशी झाली?”

“यासाठी पैसे घेतले होते का?”

“आणि हा पुरस्कार सरकारी आहे की खासगी?”

हे प्रश्न विचारण्याची.

कारण शेवटी पुरस्काराची किंमत ट्रॉफीच्या किमतीत नसते; ती पुरस्काराच्या विश्वासार्हतेत असते.

आणि समाजाने जर प्रत्येक चमकणाऱ्या ट्रॉफीला राष्ट्रीय सन्मान समजणे बंद केले, तर पुरस्कारांचा बाजार कमी होईल आणि खऱ्या कर्तृत्वाला मिळणाऱ्या सन्मानाची किंमत पुन्हा वाढेल.


वाचने 232
प्रतिक्रिया 6

प्रतिक्रिया

महत्वाचा विषय. लेख खूप मोठा असला तरी माहितीपूर्ण आणि रोचक आहे. आता कॉर्पोरेट क्षेत्रात तर पुरस्कार देणारे मंच याच खुद्द कंपन्या बनत चालल्या आहेत. फिरून फिरून आळीपाळीने ठरलेल्या कंपन्यांना ठरलेल्या क्रमाने हवा तसा पुरस्कार दिला जातो. नॅरेशन सेट करायला मदत आणि पी आर यासाठी केवळ. सर्वांना सर्व माहीत असते. अशा असंख्य सोहळ्यांत प्रेक्षक म्हणून भाग घेतल्यावर असं दिसतं की पुरस्कार घेणारे लोक सोडून प्रत्यक्ष ऑडियन्स तिथे शून्य असतो. इतके पुरस्कार असतात की त्या घेणाऱ्या सर्व टीम मिळूनच फोटोसाठी पुरेशी गर्दी प्रेक्षागृहात होते.


उत्तम माहिती 👍️

‘मला पुरस्कार मिळाला’ यापेक्षा ‘माझे काम बोलते’ हे मोठे

दुर्दैवाने हीच समज समाजात कमी होत चालली आहे.


माझ्या पहान्यात विकास रत्न पुरस्कार मिळालेले दोघे जण आहेत. दोघेही डॉक्टर आहेत.

त्याना हे पुरस्कार दिल्लीतील एका संस्थेने दिले.

  हे पुरस्कार त्याना एका मोठ्या हॉटेलमधे केंद्रीय मंत्र्यांच्या हस्ते दिले गेले.

त्याचे फोटो , कार्यक्रमाचा खर्च, हार तुरे वगैरे म्हणून त्यासाठी त्याम्च्याकडूनच त्या वेळेस ( २००१ मधे) रुपये २.५० लाख घेतले होते.

रहाण्याचे वगैरे वेगळे.


पुरस्कारासाठी स्वतःच स्वतःचे नामांकन करणे, फॉर्म आणि फी भरणे हा प्रकार तर मला पहिल्यापासून हास्यास्पद वाटतो. 

 

एकवेळ काही जाहीर स्पर्धा असेल तरी ठीक. समजू शकतो.

 

किंवा सामाजिक कार्य करणारी संस्था आहे आणि तिच्यासाठी प्रसिद्धी म्हणून आपण संस्थेच्या वतीने काम जगापुढे आणण्याचे काही प्रयत्न करतो आहोत तरीही ठीक आहे. पण वैयक्तिक कामगिरीबद्दल स्वतः नामांकन भरणे ??!!


In reply to by गवि

९० % पद्म विभुषित  असेच आहेत... पद्मशिरोमणी गवि साहेब.....