उजनी धरणातिल प्राचीन श्रीराम आणि शिवमंदीर

नमस्कार,

बारामती तालुक्यातील उजनी धरणात गेलेले एक गांव आणि त्यातील १००० व्या शतकातील प्राचीन शिवमंदिरासाठी प्रसिद्ध असलेले पळसदेव गांव. दर वर्षी उन्हाळ्यात जेंव्हा धरणातील पाणी कमी होते, तेंव्हा हे मंदिर पाण्याच्या बाहेर येते. ते बघायला बरेच पर्यटक आणि हौशी छायाचित्रकार तेथे गर्दी करतात. बऱ्याच दिवसांपासून हे मंदिर बघण्याची आणि त्याचे छायाचित्र घेण्याची इच्छा  माझ्या मनात होती. परंतु काही  केल्या मुहूर्त सापडत नव्हता. 

अचानक शुक्रवार २६ जून रोजी आमच्या फोटू कट्टा समूहातील रुपेशजी ह्यांनी आवाहन केले की शनिवारी आपण सगळे पळसदेव येथे जायचे आहे. मला धरून १० लोक तयार झाले. माझे शेजारी मकरंद धुरी ह्यांनी सुद्धा यायला तयारी दर्शवली. माझी छोटी मुलगी, आभा हिने सुद्धा हट्ट धरला. अनायासे सुट्टी असल्याने मी पण तिला घेऊन जायला तयार झालो. 

मी माझी गाडी घ्यायचे ठरवले. माझ्या सोबत आभा, मकरंद आणि फोटु कट्टा मधील एक सदस्य जयेश दुपारी १ च्या दरम्यान पळसदेव साठी निघालो. बाकीचे लोक रुपेशजींना घेऊन दुसऱ्या गाडीतून येणार होते. २:१५ च्या दरम्यान आम्ही रुपेशजींना भटलो, दुसरी गाडी यायला ट्रॅफिक मुळे उशीर होणार होता. रुपेशजींनी आम्हाला पुढे जायला सांगितले. जयेश एक उत्तम फॉटोग्राफर आहे आणि तो ह्या आधीही पळसदेवला जाऊन आलेला असल्याने त्याला नक्की कुठे जायचे हे माहीत होते. त्यानुसार आम्ही ४ वाजेपर्यंत पळसदेवला पोचलो. एक चहा घेऊन आम्ही मंदिराच्या दिशेने निघालो. पक्की सडक सोडून आम्ही कच्च्या सडकेने धरणाच्या पाण्याजवळ पोचलो. 

जयेश म्हणाला की येथे एक भग्नावस्थेतील  रामाचे मंदिर सुद्धा आहे. सहसा तेथे कुणी जात नाही. दुसरी गाडी यायला उशीर होता त्यामुळे आम्ही त्या मंदिराला भेट द्यायचे ठरवले. ते भग्न झालेले मंदिर अप्रतिम नक्षीकाम केलेल्या दगडतील कोरीव मूर्त्यांनी वेढलेले होते. त्या मूर्त्यांमधून रामायणातील प्रसंग, जसे की लंका सेतु बांधकाम इत्यादि दर्शवले होते. 

तेथे थोडावेळ फोटोग्राफी करून आम्ही बोट घेऊन मुख्य आकर्षण असलेल्या पळसदेव मंदिराकडे निघालो. आकाशात काळे ढग दाटून आले होते. क्वचितच एखादा सूर्यकिरणाचा कवडसा डोकावत  होता. बोटीतूनच मंदिराचे काही फोटो घेतले. 

बोटीतुन मंदीराचे विहंगम दृश्य.

बोटीतून उतरल्यावर, मी आणि बाकीचे सर्व फॉटोग्राफर आपापले  कॅमेरे घेऊन मंदिराचे आणि त्याच्या परिसराचे फोटो काढण्यात गुंग झाले. आभा कडे देखील एक माझा जुना कॅमेरा दिला  होता. ती  देखील तिच्या परीने जमेल तसे फोटो काढत होती. २ तास कसे निघून गेले काहीच कळले नाही. 

शेवटी सर्वांनी एक ग्रुप फोटो काढला आणि  परतीच्या मार्गावर लागलो. पुण्यातील ट्रॅफिकचा सामना करत १०:३० ला  घरी पोचलो. आभाला  एका वेगळ्या ठिकाणी गेल्याचा आनंद होता आणि मला माझ्या बकेट लिस्ट मधील एक ठिकाण पूर्ण केल्याचा. फोटो प्रोसेस करायला काही काळ लागला पण मनाजोगे फोटो मिळाले. फोटोंचा आनंद घ्या आणि अभिप्राय कळवा.

आपलाच,

अनुप कोहळे