Skip to main content

कर्मकांड की १० मानवी मूल्ये? तुमच्या दैनंदिन जगण्यातली 'धर्माची' व्याख्या काय?

लेखक अनिशासूत यांनी शनिवार, 27/06/2026 17:12 या दिवशी प्रकाशित केले.


 
आजकाल 'धर्म' या शब्दाभोवती एवढं राजकारण, वादविवाद आणि कर्मकांडांचं जाळं पसरलंय की, माणसाला त्याचा मूळ गाभाच विसरायला झालाय. कोणी विविक्षित पोषाख, सण-उत्सव किंवा जत्रा-यात्रांना धर्म समजतं, तर कोणी कट्टरतेला.
पण मनुस्मृतीतील एका प्रसिद्ध श्लोकात धर्माची अतिशय सुंदर आणि वैश्विक व्याख्या दिली आहे:
> **"धृतिः क्षमा दमोऽस्तेयं शौचमिन्द्रियनिग्रहः ।**
> **धीर्विद्या सत्यमक्रोधो दशकं धर्मलक्षणम् ॥"**

याचा अर्थ असा की, धर्म म्हणजे कोणतंही बाह्य कर्मकांड नसून ही १० मानवी मूल्ये रोजच्या जगण्यात अंगीकारणे होय:
१. **धैर्य** (संकटात खंबीर राहणे)
२. **क्षमा** (दुसऱ्याला माफ करण्याची वृत्ती)
३. **दम** (मनावर ताबा/संयम)
४. **अस्तेय** (प्रामाणिकपणा, चोरी न करणे)
५. **शौच** (विचारांची आणि शरीराची शुद्धता)
६. **इन्द्रियनिग्रह** (इच्छांवर नियंत्रण)
७. **धी** (विवेक बुद्धीने विचार करणे)
८. **विद्या** (ज्ञानार्जन)
९. **सत्य** (सत्याची पाठराखण)
१०. **अक्रोध** (रागावर विजय मिळवणे)
आजच्या व्यावहारिक जगात तर मला धर्माची अजून एक साधी, सोपी व्याख्या जास्त जवळची वाटते"चुकीला चूक आणि बरोबरला बरोबर म्हणण्याची हिंमत असणे आणि झालेल्या चुकांची पुनरावृत्ती न करता त्या दुरुस्त करणे!"
माझ्यासाठी धर्म म्हणजे केवळ देव्हाऱ्यासमोर बसून पूजाअर्चा करणे नाही, तर स्वतःच्या कर्तव्याशी प्रामाणिक राहणे, न्यायाची साथ देणे आणि ही १० मूल्ये रोजच्या जगण्यात आणण्याचा प्रामाणिक प्रयत्न करणे.
काय म्हणता मिपाकर?
सध्याच्या गदारोळाच्या युगात तुमच्या दैनंदिन जीवनात तुम्ही 'धर्माचा' अर्थ कसा लावता? तो केवळ मंदिराच्या उंबरठ्यापुरता मर्यादित आहे, की तुमच्या आचरणात उतरतो?
 


वाचने 466
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

दैनंदिन जीवनात आम्ही धर्म वगैरे शब्दांचा काहीच अर्थ लावीत नाही ब्वॉ. आम्ही नुस्ते जगतो.

 


तुमचा लेख विचारप्रवर्तक आहे. विशेषतः धर्माची व्याख्या कर्मकांडांऐवजी आचरणाशी जोडण्याचा प्रयत्न अनेक वाचकांना पटू शकतो. मात्र, तो अधिक संतुलित आणि सर्वसमावेशक वाटावा यासाठी काही लहान बदल सुचवेन.

मुख्यतः सुरुवातीचे वाक्य थोडे कमी निर्णायक केले तर वेगवेगळ्या मतांच्या वाचकांनाही लेख खुल्या मनाने वाचता येईल. उदाहरणार्थ, "कोणी विविक्षित पोषाख, सण-उत्सव किंवा जत्रा-यात्रांना धर्म समजतं" असे म्हणण्यापेक्षा "अनेकदा धर्माची ओळख पोषाख, सण-उत्सव आणि कर्मकांडांपुरती मर्यादित राहते" असे लिहिल्यास सूर अधिक समतोल राहील. कारण अनेक लोकांसाठी सण, उपासना आणि परंपराही धर्माचा एक भाग असतात; प्रश्न एवढाच असतो की तेवढाच धर्म नाही.

तसेच, मनुस्मृतीतील हा श्लोक धर्माच्या दहा लक्षणांची व्याख्या म्हणून प्रसिद्ध आहे. हे नमूद केल्याने संदर्भ अधिक स्पष्ट होतो. धर्माची ही एक महत्त्वाची व्याख्या आहे; भारतीय तत्त्वज्ञानात धर्माच्या इतरही अनेक व्याख्या आढळतात.

तुमच्या "धर्माची अजून एक साधी, सोपी व्याख्या" या वाक्याचा भागही प्रभावी आहे. मात्र, "चुकीला चूक आणि बरोबरला बरोबर म्हणण्याची हिंमत" या वाक्यात हेही लक्षात राहिले पाहिजे की स्वतःच्या मतालाही चुकीचे ठरवण्याची तयारी हा विवेकाचाच भाग आहे. त्यामुळे ते वाक्य अधिक व्यापक होऊ शकते.

खालीलप्रमाणे तो परिच्छेद अधिक प्रवाही वाटेल:

"आजच्या व्यावहारिक जगात मला धर्माची अजून एक साधी व्याख्या जवळची वाटते—'चुकीला चूक आणि बरोबरला बरोबर म्हणण्याचे नैतिक धैर्य ठेवणे, स्वतःची चूक मान्य करून ती पुन्हा होणार नाही याची काळजी घेणे, आणि न्यायाच्या बाजूने उभे राहणे.'"

शेवटचा प्रश्नही छान आहे. तो थोडा अधिक खुला केल्यास चर्चा समृद्ध होईल:

"तुमच्या मते धर्म म्हणजे नेमके काय? तो श्रद्धा, उपासना आणि परंपरा यांच्यापुरता मर्यादित आहे का, की दैनंदिन आचरण, कर्तव्य आणि नैतिक निर्णयांमध्येही तितकाच महत्त्वाचा आहे? दोन्हींचा समतोल कसा साधता?"

एकंदरीत, लेखाचा मुख्य संदेश असा आहे की धर्म हा केवळ ओळख किंवा कर्मकांड नसून, व्यक्तीच्या आचरणात, विवेकात, सत्यनिष्ठेत आणि कर्तव्यपालनातही प्रकट होतो. हा विचार भारतीय तत्त्वज्ञानातील अनेक परंपरांशी सुसंगत आहे आणि त्यामुळे चर्चेला चांगली दिशा देऊ शकतो.


अनेकदा धर्माची ओळख पोषाख, सण-उत्सव आणि कर्मकांडांपुरती मर्यादित राहते. जेथे धर्माची ओळख सण-उत्सव, आणि कर्मकांडापुरती राहते, तो धर्मच नव्हे. तर एक संप्रदाय वा पंथ मानला पाहिजे. असे अनेक पंथ वा संप्रदाय आपल्या भारतात प्रचलित आहेत. अमुक एक प्रकारचा पोषाख करणारे, अमुक एक सण साजरे करणारे, या नावाने धर्म ओळखला जातो, हे काहीसे पटत नाही. त्यांना परंपरेनुसार आपण हा हिंदू , तो मुस्लीम, तो शिख ,हा जैन अशा नावाने ओळखतो.धर्म याची सोपी आणि सुटसुटीत व्याख्या म्हणजे वस्तुचा गुणधर्म किंवा निसर्ग नियम ! हे नियम कधीही बदलत नसतात. उदाहरणार्थ बर्फाचा गुणधर्म शीतल असणे, शीतल ठेवणे. जी वस्तु शीतल ठेवत नसेल, त्याला आपण बर्फ म्हणणारच नाही. अग्नी चा गुणधर्म उष्णता निर्माण करणे वा उष्ण ठेवणे. जर ती वस्तू उष्णता निर्माण करित नसेल वा उष्ण नसेल, तर त्याला आपण उष्ण म्हणणारच नाही. तेंव्हा संप्रदाय , पंथ आणि धर्म यांची गल्लत होता कामा नये.


जे मनोभावे केले जाते ते कोणतेही कर्म 'कर्मकांड' ठरत नाही. श्रद्धा स्थिर होणे आणि चित्तशुद्धी होणे या कामी ती येतात.  त्यामुळे कोणत्याही जीवाला हानी होणार नाही अशी सगळी तथाकथित कर्मकांडे खरे तर स्तुत्य आहेत. त्यांच्या बाबतीत नाक मुरडणे कितीही फॅशनेबल असेल तरी  ते फारसे योग्य वाटत नाही.  अशी कर्मकांडे मानवी मूल्ये जपण्याच्या आड येत नसल्याने "कर्मकांड की मानवी मूल्ये" हा प्रश्नच मुद्दलात  गैरलागू ठरतो. बाकी लेखात उपस्थित केलेले मुद्दे स्तुत्य आहेत. असो.


जे मनोभावे केले जाते ते कोणतेही कर्म 'कर्मकांड' ठरत नाही. 

 असे असेल तर  धर्माने सांगितले आहे म्हणून गझवा ए हिंद  किंवा धर्म प्रसारासाठी लोकाना ठार मारणे हे देखील योग्य ठरवता येईल


In reply to by विजुभाऊ

लेखकाने देखील "देव्हाऱ्यासमोर बसून पूजा अर्चा करणे" असा उल्लेख केलेला आहे. तेव्हा जपजाप्य, पूजा अर्चा, व्रतवैकल्ये, तीर्थयात्रा, नित्यपाठ अशा कोणत्याही जीवाला त्रासदायक नसलेल्या -  निरूपद्रवी गोष्टींबाबतच माझे विधान लागू होते. 


सध्याच्या गदारोळाच्या युगात तुमच्या दैनंदिन जीवनात तुम्ही 'धर्माचा' अर्थ कसा लावता?

ते गरजेचे आहे का? मी तरी तसल्या भानगडीत अजिबात पडत नाही.

 

तो केवळ मंदिराच्या उंबरठ्यापुरता मर्यादित आहे, की तुमच्या आचरणात उतरतो?


धर्म आचरणात उतरतो म्हणजे काय? मी स्वत:ला स्पिरिट्युअल मानतो पण रिलीजस अजिबात मानत नाही. त्यामुळे माझ्या आचरणात धर्म उतरायची शक्यता कमी असावी.


मनुस्मृतीतील एका प्रसिद्ध श्लोकात धर्माची अतिशय सुंदर आणि वैश्विक व्याख्या दिली आहे:

हा तर गेल्या ७०-८० वर्षापासून जाळायचे काम चालू आहे ना ? अजूनही वाचनायोग्य प्रति शिल्लक आहेत ?

तुम्हाला मनुवादी म्हणून घालून पाडून नाही बोलले म्हणजे तुमचे  नशीब बलवत्तर आहे म्हणायचे.