५ राज्यातील विधानसभा निवडणूक निकाल २०२६

चालुक्य कल्याणी सातवाहन पडले मागे.

चांगली गोष्ट आहे.

प्रचेतसभाऊ बदलले. इकडे भाऊ तोरसेकर चक्क गायला लागले आहेत.

प्रचेतस च्या लेखणीने कूस बदलली या घटनेच्या हार्दिक स्वागत. तसेच त्यांच्या लेखणीची राजकीय कूसही भरभरून उजवावी ही अपेक्षा.

विषयाचा दांडगा  अभ्यास करून "किस", पाडण्याची वृत्ती असल्याने  चंसूक, श्रीगुरूजी,भागवत ,अबा इ. यांच्यासोबतच एका आणखी अभ्यासू सदस्याची भर पडली.  प्रचेतस  यांचे  स्वागत आहे.

म्हणजे नवीन आइडी.

मिपाकरांनी काही उद्बोधक, समर्पक आइडी नावे सुचवावी. 

चुकून ओरिजिनल आयडीने पोस्ट झाला आहे लेख! बाकी काही नाही. :) 

पश्चिम बंगालमध्ये पहिल्यांदा निष्पक्ष निवडणूक झाली. एकाही व्यक्तीचा बळी गेला नाही.  ग्रामीण भागात आणि विशिष्ट भागांमध्ये किमान 15 ते 20 लाख मतदारांनी पहिल्यांदा मतदान केले. 

@प्रचेतस

नया है यह...

लिखाण विषय!😅

In 2021, Modi had become Rabindranath Tagore for WB elections.

BJP lost.

In 2026, he switched to becoming Bhaichung Bhutia and ate Jhalmuri.

BJP got a landslide victory.

BJP's win is a result of this change in strategy.

But haters will say– BJP won due to better ‘election management’ through SIR, central forces, central observers, ECI, EVMs, ED, etc.

🤡😂

ओवेसी च्या पार्टीचे काय झाले? त्या पार्टीने ममता ची मते खाल्ली की कसे ते पहायला हवे

लेखाचा विषय आणि मजकूर बघुन लेखकाचे नाव पुन्हा पुन्हा वाचुन खात्री करुन घेतली. 

 संदर्भ आणि आकडे शोधण्यासाठी यायची मदत घेणे केव्हाही उचित. 

मिसळपाव वर काही सदस्यांमध्ये एक विशिष्ट प्रवृत्ती दिसून येते. 

म्हणजे एखाद्या सदस्याने काही लिखाण केले की त्या लिखाणावर आधारित चर्चा करणे, म्हणजे वाद, प्रतिवाद, सहमती, असहमती, उदासीनता इत्यादी सुसंस्कृतपणे करण्याऐवजी हा आयडी कोण आहे, तो मूळ आयडी आहे का, डू आयडी आहे का, ह्याची लेखन शैली त्या आयडीसारखीच आहे म्हणजे तोच आयडी असेल, तो आयडी नसेल, अजून कोणी असेल, ब्ला ब्ला ब्ला असे करत बसणे. 

अर्थातच मूळ मुद्द्यांवर काही constructive मत मांडणी करण्याची त्यांची क्षमता नसते हेच त्यातून दिसून येते. या त्यांच्या अक्षमतेची काही वेळा त्यांना जाणीवही होते म्हणून हे असे वर सांगितल्याप्रमाणे वैफल्यग्रस्त प्रकार घडतात.

Great minds discuss ideas; average minds discuss events; small minds discuss people. 

बयाद गेली एकदाची.

बंगालने असे करत सगळे मतप्रवाह चेक करावे एकेकदा. त्यांचे त्यांना तरी कळेल कोण कसे आहे.

भविष्यातली एक टफ निगोशिएटर परस्पर संपली. आनंदच आहे.

द्रमुकच्या कुबड्या घेऊन कॉंग्रेसने तामिळनाडूत ५ आमदार निवडून आणले. पण निकालानंतर द्रमुकला लाथ घालून कॉंग्रेसने थळपती विजयनच्या टीवीके पक्षाला पाठिंबा जाहीर केलाय. 

तामिळनाडूत राज्यपाल राजेंद्र आर्लेकर थलापती विजय यांची विनाकारण अडवणुक करत आहेत असे दिसते. त्यांच्या पक्षाला २३४ पैकी १०८ जागा आहेत- म्हणजे बहुमतापेक्षा दहा जागा कमी आहेत आणि कॉग्रेसच्या पाच आमदारांचाही त्यांना पाठिंबा आहे. म्हणजे ते बहुमतापेक्षा पाचच जागा लांब आहेत आणि दुसरा कोणता पक्ष/आघाडी बहुमताच्या जवळपासही नाही. तसेच निकाल आल्यानंतर ४८+ तास उलटल्यावरही इतर कोणी बहुमत घेऊन घेऊन यायला तयार नाही आणि सरकार बनवायचा दावाही करत नाहीये. असे असेल तर विजय यांना मुख्यमंत्री म्हणून शपथ द्यायला हरकत नसावी. त्यांना विधानसभेत बहुमत सिध्द करता आले तर त्यांचे सरकार तरेल नाहीतर पडेल. त्यांचे सरकार पडले आणि दुसरे कोणते सरकार बनत नसेल तर परत निवडणुक होईल. हाकानाका. यापूर्वी राष्ट्रीय पातळीवर १९९६ मध्ये अटलबिहारी वाजपेयींना असे सरकार बनवायची आणि बहुमत सिध्द करायची संधी दिली गेली होती. तीच गोष्ट राज्य पातळीवर २००० मध्ये बिहारमध्ये नितीश कुमार आणि २०१८ मध्ये कर्नाटकात येडियुराप्पांच्या बाबतीत. त्या दोन्ही वेळेस नितीश कुमार आणि येडियुराप्पा बहुमतापेक्षा त्यामानाने बरेच जास्त लांब होते- विशेषत: २००० मध्ये नितीश कुमार. २००५ मध्ये तर झारखंडमध्ये राज्यपाल बुटासिंगांनी शिबू सोरेन यांच्यापेक्षा जास्त आकडा असलेले अर्जुन मुंडा यांना डावलून शिबू सोरेन यांना मुख्यमंत्रीपदाची शपथ दिली होती आणि नंतर कोर्टाकडून थप्पड खाल्ली होती. तशी वेळ राजेंद्र आर्लेकर का आणत आहेत?  

तृणमूल कॉग्रेसचे ज्येष्ठ खासदार सौगत रॉय यांनी हिंदू मतांचे ध्रुवीकरण आणि प्रस्थापितविरोधी भावना (ॲन्टी इन्कबन्सी) यामुळे पक्षाचा बंगालमध्ये पराभव झाला असे म्हटले आहे. 

https://www.youtube.com/watch?v=ufiAQRmAA3c

आणि रागा, संजय राऊत वगैरे मंडळी निवडणुक आयोगाच्या मदतीने भाजपने निवडणुक ढापली असे म्हणत आहेत.  

फक्त तामिळनाडूच नाही तर जिथं जिथं गैर भाजप सरकार असतील तिथं तिथं राज्यपाला मार्फत भाजपा त्रास देण्याचं कामं करतोय.

पंजाब बबतीत अजून ऐकलं नाही. कदाचित तिथं खलिस्तानी लोकांना मुद्दा द्यायचा नसेल.

कॉन्ग्रेस मोठ्या बळाने निवडून येणार हे निश्चित झाले आहे असं वाटतं. मुस्लीम मतदारांच्या जोरावर. तसं होऊ नये म्हणून भाजप काही चाल खेळणार हे नक्की. इकडे उद्धव त्यांच्याच बळावर टिकून आहे. राषपही त्याच माळेत. 

काल महुआ मोईत्रा एका संसदीय समितीच्या बैठकीसाठी कलकत्त्याहून दिल्लीला जात असताना विमानात तिच्यासमोर जय श्रीराम. टीएमसी चोर.. वगैरे घोषणा करण्यात आल्या. इतका काळ सामान्य लोकांना तेच वाटत असले तरी उघडपणे बोलायची हिंमत ते त्रुणमूलच्या गुंडगिरीच्या भीतीने करू शकत नसावेत. आता तो धाक गेल्यावर त्रुणमूलच्या नेत्यांना लोकांच्या रोषाला सामोरे जावे लागले तर त्यात काहीही अस्वाभाविक नाही. आपण ज्याला खूप शक्तीशाली देव समजत होतो तो देवबिव नसून जागेवरून न हलू शकणारा एक लाकडाचा ओंडका आहे हे समजल्यावर पूर्वी घाबरून दूर राहिलेले बेडूक पण त्याच्यावर उड्या मारू लागले तसेच इथे होणार.

महुआ मोईत्रा ही बया जाम म्हणजे जाम डोक्यात जाते. ती शिकलेली, मोठी इन्व्हेस्टमेंट बॅंकर, जेपी मॉर्गनसारख्या कंपनीत इन्व्हेस्टमेंट बॅंकिंगमध्ये नोकरी केली , त्यातून भरपूर पैसे आणि मानमरातब कमावला याचा अहंगंड तिच्या चेहऱ्यावर अगदी ओसंडून वाहत असतो. बाकी त्या तृणमूलमध्ये ममता बॅनर्जी काय, ती महुआ मोईत्रा काय, अभिषेक बॅनर्जी काय, कल्याण बॅनर्जी काय, सागरिका घोष काय, सयोनी घोष काय.. सगळ्या पक्षात थोडाफार कचरा असतोच. पण तृणमूलमध्ये सगळाच कचरा दिसतोय.

थलापती (थळपती?) विजय यांना सत्तेत येण्यापासून रोखण्यासाठी द्रमुक आणि अण्णा द्रमुक हे पारंपारीक प्रतिस्पर्धी एकत्र येणार अशा बातम्या आहेत. तसे झाल्यास विजय यांना आताही रोखणे तितके सोपे वाटत नाही कारण विजय यांच्याकडे १०८ तर या दोन पक्षांना मिळून १०६ जागा आहेत. तरी काहीतरी जुळवाजुळव करून आतापुरते त्यांना रोखले तरी भविष्यात या उद्योगातून विजय अधिक बलिष्ठ होतील असे वाटते. 

दुसरे म्हणजे द्रमुक आणि अण्णा द्रमुक या दोन पक्षांमध्ये पूर्वी हाडवैर होते. ते हाडवैर असलेले करूणानिधी आणि जयललिता हे दोघेही आता हयात नाहीत. करूणानिधींचा मुलगा आणि नातू त्यांचा द्रमुक पक्ष चालवत असले तरी अण्णा द्रमुककडून जयललितांचा कोणीही वारस पक्षात नाही. त्यामुळे कदाचित जुने वैर तितके कडवट राहणार नाही आणि झाले गेले गंगेला (खरं तर कावेरीला) मिळाले म्हणून जुन्या गोष्टी विसरल्या जातील ही पण एक शक्यता आहे. तरीही तामिळनाडूतील मतदारांच्या मानसिकतेचा(१) विचार करता त्यांची माथी कधी कोणत्या कारणावरून भडकतील याची कोणीही खात्री देऊ शकत नाही. 

द्रमुक आणि अण्णाद्रमुकमध्ये किती हाडवैर पूर्वी होते याची आपल्याला कल्पना करता येणार नाही. एम.जी.रामचंद्रन हयात असताना करूणानिधींना डोके वर काढायची संधी मिळाली नाही आणि एकदा मुख्यमंत्रीपदावर गेलेले एम.जी.आर मृत्यूपर्यंत मुख्यमंत्रीच राहिले. त्यानंतर जानेवारी १९८९ मध्ये करूणानिधी १३ वर्षांच्या खंडानंतर मुख्यमंत्री झाले. मार्च १९८९ मध्ये विधानसभेत अर्थसंकल्पावर चर्चा चालू असताना अण्णा द्रमुक आमदारांना मारहाण झाली होती. इतकेच नव्हे तर जयललितांच्या साडीलाही हात लावला गेला होता. तो अपमान जयललिता कधीच विसरल्या नाहीत आणि आता विधानसभेत पाऊल ठेवेन ते मुख्यमंत्री म्हणूनच अशी प्रतिज्ञा करून त्यांनी विधानसभा सदस्यत्वाचा राजीनामा दिला. १९९१ च्या विधानसभा निवडणुकांमध्ये राजीव गांधींच्या हत्येनंतरच्या सहानुभूतीच्या लाटेत अण्णा द्रमुक-कॉग्रेस युतीने २३४ पैकी २२४ जागा असे अभूतपूर्व यश मिळवले. द्रमुकला अवघ्या दोन जागा मिळाल्या- स्वत: करूणानिधी जिंकले आणि मद्रास शहरातील एक अन्य जागा द्रमुकला मिळाली होती. अशा पाशवी बहुमतापुढे आपला टिकाव लागणार नाही हे समजून करूणानिधींनी विधानसभा सदस्यत्वाचा राजीनामा दिला. त्यानंतर १९९५ मध्ये तंजावरला तामिळनाडू सरकारकडून जागतिक तामिळ परिषद भरवली होती. त्या परिषदेसाठीची निमंत्रण पत्रिका करूणानिधींना पाठवली गेली होती त्यात त्यांचा उल्लेख माजी मुख्यमंत्री असा न करता माजी आमदार असा केला होता. १९९६ मध्ये करूणानिधी सत्तेत परतल्यावर जयललितांना भ्रष्टाचाराच्या प्रकरणावरून अटक केली होती. त्याचा सूड २००१ मध्ये जयललिता मुख्यमंत्री झाल्यावर उगविला. चेन्नईमधील फ्लाय-ओव्हर बांधताना भ्रष्टाचार केला या आरोपाखाली पोलिसांनी करूणानिधींना अटक केली होती. इतकेच नाही तर त्यावेळी ७८ वर्षांच्या करूणानिधींनी पोलिसांनी फरपटत नेले होते. 

आता दोघेही नेते गेल्यामुळे तितके हाडवैर कदाचित राहिले नसेल. तरीही त्या दोन पक्षांचे समर्थक मतदार हे दोन पक्ष एकत्र आले तर काय प्रतिक्रिया देतात हे बघायचे.   

तळटीप

१- एम.जी.रामचंद्रन यांचे निधन झाले तो त्यांचा नैसर्गिक मृत्यू होता. ते गेले त्याच्या तीन वर्षे आधी ते न्यू यॉर्कला किडनी प्रत्यारोपणासाठी गेले होते आणि त्यांना मधुमेहही होता. त्या काळात त्यांच्या प्रकृतीत चढ-उतार होत होते. तेव्हा त्यांच्या मृत्यूनंतर लोकांची माथी भडकावी असे खरं तर काही कारण नव्हते. तरीही ते गेल्यानंतर तामिळनाडूमध्ये अनेक दिवस अराजकसदृश वातावरण होते. रस्त्यावर जाळपोळ, दंगली झाल्या होत्या, एसटीच्या बस जाळणे वगैरे प्रकार झाले होते. रामचंद्रन गेले म्हणून अनेकांनी आत्मदहनही केले होते. ही गोष्ट डिसेंबर १९८७-जानेवारी १९८८ मधील. त्याला आता ३८+ वर्षे झाली आहेत. तेव्हा त्या मानसिकतेत बदल झाला असावा ही अपेक्षा. पण तसा बदल झाला आहे याची खात्री कोणी देऊ शकेल असे वाटत नाही.  

जस्टिस पार्टी 
द्रविड कळघम 
द्रविड मुनेत्र कळघम 
अण्णा द्रविड मुनेत्र कळघम
ऑल इंडिया अण्णा द्रविड मुनेत्र कळघम
तामिळगा वेत्री कळघम!

ना तामिळा! निंगा?

तामिळनाडूत विजयपर्व मोठ्या काळासाठी तीळेल असे वाटते! विजय त्याच्या वयाच्या मनाने अगदी वेळेवर राजकारणात आला हे त्याने बरे केले, रजनीकांत, कमलहासन ह्यानाही संधी होती पण त्यांनी ते का केले नाही हे कधी कळले नाही!