पुणेरी पाट्या... नकोश्या

गेल्या काही दिवसांपासून टेनिस एल्बोच्या दुखण्यानं डोकं वर काढलंय त्यामुळे फारसं आवडत नसतानाही, सकाळी पायी फिरायला जाण्यावाचून व्यायामाचा दुसरा पर्याय नव्हता. पायी फिरायला लागलो आणि एरवी पटकन निसटून जाणारे आजूबाजूचे देखावे आता हळूहळू सरकू लागले अन् आधी कानाडोळा केलेले, जागोजागी लावलेले विद्रूप फलक डोळ्यात चांगलेच खुपायला लागले. यावर अनेकांनी आजवर आक्षेप घेतलाय, वरपर्यंत तक्रारी केल्यात, आंदोलनं केलीत आणि त्यावर मोठमोठ्या अधिकाऱ्यांनी, नेत्यांनी पोकळ आश्वासनंही दिलीत आणि तरीही विद्रुपीकरण चालूच आहे. मग मी असं काय वेगळं करणार असा आळशी आणि निराशावादी विचार करून बघितला पण डोक्यातून हा सल काही जाईना. त्यात आता रोजच फिरायला जात असल्यामुळे फलकांच्या संख्येत होणारी लक्षणीय वाढही आता स्वस्थ बसू देत नव्हती. कधी राम नवमी, कधी हनुमान जयंती, कधी आंबेडकर जयंती तर कधी उगाच कुणाचा तरी स्मरणदिवस. बरं ते फलकही कार्यक्रमाच्या २-३ आठवडे आधीपासून लावलेले दिसायचे आणि तो दिवस उलटल्यावर फलक काढायचायी तसदी घेतानाही कुणी दिसत नव्हतं. 

१. मग पुणे महानगरपालिकेचं एक ऍप आहे (पीएमसी केअर) असा साक्षात्कार झाला. लगेच फोन मधे टाकून रोज सकाळी फिरायला जायच्या रस्त्यावर असतील नसतील तेवढे फलक ऍप वर टाकू लागलो. आठवडाभर वाट बघितली पण परिणाम शून्य. 

२. पालिकेच्या हेल्पलाईन वर कॉल करून माहिती काढली, क्षेत्रीय अधिकाऱ्याला जाऊन भेटलो तर त्यानं त्याच्या समस्यांचा पाढा वाचला, काहीतरी करतो म्हणाला पण तरीही एक दोन किरकोळ फलक काढण्यापलीकडे फारसं काही झालं नाही. 

३. सर्व फलकांच्या छायाचित्रांची प्रत लेखी तक्रारीला जोडून नगरसेवकाच्या कार्यालयात गेलो आणि सविस्तर बोलून परत एकदा विनंती केली. (त्या छायाचित्रांमध्ये मुद्दामच त्या नगरसेवकाचा फोटो असलेलंही एक छायाचित्र होतं). आंबेडकर जयंती होईस्तोवर थांबा अशी मला उलट विनंती झाली. जयंती होऊनही फलक तसाच उभा होता आणि रोज सकाळी माझ्याकडे बघून उपरोधानं हसतो आहे असं वाटायचं. 

४. गूगल वर बघितलं तर पुणे वाहतूक पोलीसांनी सुद्धा अनधिकृत फलकांविरोधात "धडक" मोहीम हाती घेतली आहे असं समजलं. "पीटीपी" नावाच्या त्यांच्या मोबाईल ऍप मध्ये पण लगेच तक्रार नोंदवली.  

५. या सगळ्यात, पीएमसीच्या कार्यालयातल्या “आकाशचिन्ह विभागात” जाऊन "पालिका उपायुक्तांना" लेखी तक्रार (आधी केलेल्या सर्व पाठपुराव्यासकट) देऊन आलो. 

या सगळ्याचा एकत्रित परिणाम असेल का काय कुणास ठाऊक पण बरेचसे फलक निघालेत. सुदैवानं का दुर्दैवानं म्हणा, काही फलक वाहतुकीस अडथळा होते आणि त्याचे योग्य प्रकारे छायाचित्रण करून ते “पीटीपी” ऍप वर नोंदवले असल्यामुळे कदाचित योग्य तो परिणाम झाला असावा. 

गेल्या आठवड्यात मला दोन तीनदा पीएमपी अधिकाऱ्याचा स्वतःहून फोन आला आणि अतिशय सकारात्मक प्रतिसाद मिळाला. त्याचबरोबर आता नोंदवलेल्या तक्रारींमधले फलक अतिशय तत्परतेने निघताना मला दिसताहेत त्यामुळं सतत, न कंटाळता पाठपुरावा करत राहिलं तर यंत्रणा काम करते हे बघून बरं वाटतंय. अर्थात अधिकृतपणे नोंदवल्या गेलेल्या गुन्हांचा आकडा फार कमी आहे. किती जणांवर खरोखर दंडात्मक कार्यवाही झाली हे स्पष्ट विचारल्यावर ती माहिती सुद्धा अधिकाऱ्याने गुलदस्त्यातच ठेवली. 

असो, हे सगळं करत असतांना वाईट एकाच गोष्टीचं वाटलं आणि ते म्हणजे मी जे करतो आहे ते माझ्या आजूबाजूच्या लोकांना, मित्रांना सांगितल्यावर मला मिळालेले उफराटे प्रतिसाद (ते ऐकून चिडल्यावर मनात त्यावर आलेल्या प्रतिक्रिया ज्या मनातच ठेवाव्या लागल्या). यापैकी एकानेही एक सहस्त्रांश सुद्धा प्रयत्न केला नसेल.

१. निराशावादी - अरे हे सगळे आतून एकमेकांना सामील आहेत. नुसते तोंडाला पानं पुसतात. काही उपयोग नाही. (तुम्ही फक्त बुडाला टिश्यू पेपर पुसा)

२. उपरोधिक - टिपिकल आयटीवाला आहेस. ऍप वापरलं की झालं तुमचं काम (इथे स्वतः च्या कर्तृत्वाचा पत्ता नाही)

३. उपरोधिक  - अरे वा पक्का जागरूक पुणेकर आहेस (तू झोपला आहेस त्याचं काय ?)

४. थॅंकलेस - अरे काही दिवसांनी तो फलक तसाही निघालाच असता ( काय बोलणार ?)

५. उपरोधिक  - तुला हे सगळं करायला वेळ कसा काय मिळतो ? ( ऑफिस मध्ये “पाट्या” नाही टाकल्या किंवा मोबाईलवर उगाच रिळं नाही फिरवली तर मिळतो ब्व्वा !!!)

६. उपरोधिक - तुला जीवनाचं ध्येय सापडलेलं दिसतं (ध्येय बरीच आहेत. त्यात तुलाही फलकावर लावायचं एक आहे)

त्यामुळं शेंडी तुटो की पारंबी तुटो, निदान माझ्या मॉर्निंग वॉकच्या मार्गावरचे तरी सगळे फलक तुटेस्तोवर हे उद्योग अखंड चालू ठेवायचे असं आत्तातरी ठरवलंय.